Σεβασμιώτατε Μητροπολίτη Κώου καί Νισύρου κ.κ.Ναθαναήλ,
Πέρασαν εἴκοσι καί ἕξι περίπου χρόνια ἀπό τήν εὐλογημένη ἐκείνη ὥρα πού τό σεπτό μας Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο ἔστειλε στά νησιά μας, τήν ἀνεμόεσσα Κάρπαθο καί τήν ἱστορική Κάσο, ὡς Μητροπολίτη καί νέο Ἐπίσκοπό μας τόν Γέροντά σου, τόν σεπτό καί σοφό μας Ποιμενάρχη, τόν Καρπάθου καί Κάσου κ.κ.Ἀμβρόσιο. Τήν ὀλκάδα τή μεγαλοπρεπῆ, πού μέσα σέ κλάματα χαρᾶς καί λύπης, ἀποχαιρετοῦσε τήν ἀγαπημένη του Κῶ καί παίρνοντας μαζί του τίς καρδιές τῶν Κώων ἀδελφῶν μας, πολυκάρδιος καί πολύκλαυστος, ἔφθανε στά δυό μας τά νησιά.
Λίγα χρόνια μετά ἦρθε ἡ ἄλλη εὐλογημένη ὥρα. Πῆρες τήν ἀπόφαση νά ἔρθεις γιά πάντα στό νησί μας. Νά βάλεις τό ἁγιασμένο ράσο, νά ἀφιερώσεις ὅλη σου τή ζωή στήν Ἐκκλησία μας, στό Γέροντά σου, στήν Κάρπαθο…
Ἀπό τήν πρώτη στιγμή ἄρχισες νά δείχνεις τήν ἀγάπη σου γιά τόν τόπο μας. Κι αὐτό πού εἶπες, τό ‘κανες! Ἔγινες Μοναχός, διάκονος, ἱερέας… Ὁ Φίλιππος εὗρε τόν Ναθαναήλ… Ἔγινες ὁ πατέρας Ναθαναήλ! Κι ἄρχισες τή δουλειά. Στόν εὐλογημένο ἀγρό, στόν ἀμπελώνα τοῦ Κυρίου. Δέν ἦταν ὅλα ρόδινα! Δέν ἦταν ὅλα εὔκολα! Ἀλλά εἶχες πίστη βαθιά! Καί μεράκι ἁγιασμένο! Καί ὄρεξη! Κι ἔδωσες τόν ἑαυτό σου θυσία ζῶσα, γιά τό ποίμνιο, πού σοῦ ἐμπιστεύθηκε ὁ Μητροπολίτης μας.
Τό χαμόγελό σου, ἡ καταδεκτικότητά σου, οἱ πολλές γνώσεις σου, ἡ εὑρηματικότητά σου, ἡ ἀπλότητα, τά ἀστεῖα σου, ἡ περίσσια σου ἀγάπη γιά τούς μικρούς, γιά τούς μεγάλους, γιά ὅλους, τά πολλά σου χαρίσματα, ἔγιναν τό κλειδί πού ἄνοιγε σιγά σιγά τίς καρδιές, τίς πόρτες καί τά πορτοφόλια τῶν Καρπαθίων….
Ὅλα ἄλλαζαν στό πέρασμά σου… Ἕνα πέρασμα πού σέ κάποιους φάνταζε παράξενο! Πολύ παράξενο! Ἐνῶ ἄλλοι μόνο ζητοῦσαν, ἐσύ μόνο ἔδινες! Ἐνῶ ἄλλοι μόνο μιλοῦσαν, ἐσύ ἔκανες….
Εἴκοσι καί τέσσερα χρόνια, τόσα ζήσαμε μαζί! Μαζί πάμπολλες φορές συνδαιτημόνες τοῦ Δείπνου Του τοῦ Μυστικοῦ. Ἱερουργοί μαζί, τῶν θείων Του Μυστηρίων. Στή διακονία τοῦ λαοῦ. Καί στόν ἁγιασμό του. Κι ὄχι μόνο! Μαζί προσευχηθήκαμε, ἐργαστήκαμε, ταξιδέψαμε στά δυό νησιά μας, ἀπό τή μιά ἄκρη ὥς τήν ἄλλη, σχεδιάσαμε, ὀνειρευτήκαμε, χαρήκαμε, κλάψαμε, τραγουδήσαμε, δέ χωρᾶ πιά ὁ νοῦς μας τά ὅσα κάναμε μαζί!
Ἐσύ ἔκανες ἔργο ζωῆς τήν ἐκ βάθρων ἀνακαίνιση τῆς ἱστορικῆς Μονῆς τοῦ Ἁγίου Γεωργίου Βασσῶν. Θυσίασες ἐκεῖ τή ζωή σου, τά νιάτα σου, τά λεφτά σου… Κι ὁ ἔρημος τόπος, ζωντάνεψε… Ἔγινε λιμάνι ἀπάγκιο, γαλήνιο, ἀσφαλές γιά τόσες ψυχές!
Καί τώρα, σ’ ἀποχαιρετοῦμε… Τώρα ἦρθε ἡ ὥρα νά ἐπιστρέψουμε τό «χρέος»! Καί φέρνουμε ἐμεῖς ἐδῶ, στήν εὐλογημένη Κῶ τόν δικό μας Πρωτοσύγκελο, συνοδευόμενο ἀπό τόν Ἐπίσκοπό μας, κ.κ.Ἀμβρόσιο.
Τό χέρι τοῦ Θεοῦ, αὐτό σέ ξεχώρισε ἀπό μᾶς καί σέ ἀνέβασε σέ καθέδρα ὑψηλή! Ἔλαβες ἀπροσδόκητη πρόσκληση! Σέ κάλεσε ὁ Κύριός μας, Ἐκεῖνος πού ἐρευνᾶ τούς νεφρούς καί τίς καρδιές ὅλων μας! Ἐκεῖνος πού, μόνο Ἐκεῖνος, ξέρει τά κρύφια τοῦ καθενός!
Σέ κάλεσε, μέ τήν προφητική του κλήση, ὁ Παναγιώτατος Οἰκουμενικός μας Πατριάρχης κύριος κύριος ἡμῶν Βαρθολομαῖος κι ἔγινες Ἐπίσκοπος τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας!
Κι ἔφυγες πιά ἀπό κοντά μας! Ἔφυγες, ὄχι γιατί τό θέλησες ἤ τό ζήτησες ἐσύ… Ἔφυγες, γιατί τό χέρι τοῦ Θεοῦ, ἐκεῖνο πού σ’ ἔφερε κοντά μας, τώρα σέ παίρνει. Εἶδε τό ἀνεπίληπτο ἦθος σου. Τό εὐπροσήγορο τοῦ χαρακτήρα σου. Τό ἀφιλοχρήματον. Τόν πολύ σου ζῆλο! Τήν ἐργατικότητά σου! Τόν ἐνθουσιασμό σου! Τίς ποιμαντικές σου δραστηριότητες! Τήν ἔξωθεν καλή σου μαρτυρία! Εἶδε, πώς στά λίγα ἤσουν πιστός. Σέ δοκίμασε στά μικρά. Σέ βρῆκε ἄξιο καί ἰκανό! Καί σοῦ ἀνέθεσε τά πιό μεγάλα.
Τώρα εἶσαι Ἐπίσκοπος! Βρίσκεσαι ἤδη κοντά στό ποίμνιό σου. Τό εὐλογημένο. Πού περιμένει νά γνωρίσει καλύτερα τόν Πατέρα του. Καί νά γευτεῖ κι ἐκεῖνο, ὅσα τόσα χρόνια εἴχαμε τή χαρά νά γευτοῦμε ἐμεῖς κοντά σου.
Παίρνεις στά ἀσκημένα χέρια σου τό πηδάλιο τῆς ἱερᾶς νηός, πού σοῦ ἐμπιστεύθηκε ὁ «ὀροφουργός τῆς οὐρανίας ἀψίδος καί τῆς Ἐκκλησίας ὁ δομήτωρ». Ὁδηγήσέ την μέ ἀσφάλεια στό λιμάνι τῆς σωτηρίας. Ποίμαινε τά πρόβατα καί βόσκε τά ἀρνία τοῦ Ἀρχιποίμενος Χριστοῦ. Ψάξε μέ πολλή ἀγάπη καί βρές τό «πλανηθέν ὀρειάλωτον πρόβατον». Κι ὅταν τό βρεῖς, ἀνάλαβέ το στούς ὤμους σου, σάν νά εἶναι τό πολυτελέστερον ὠμοφόριό σου!
Κάνε τήν ἱερή σου ἐξουσία πρός τούς ἀδελφούς μας Πρεσβυτέρους, σταυρική διακονία! Κι ἡ ποιμαντορική σου ράβδος, ῎ας γίνει τό στήριγμα γιά καθέναν πού χωλαίνει στήν πίστη καί στήν ἐνάρετη ζωή!
Τέλος, μήν ξεχάσεις τήν πνευματική κοιτίδα πού γαλούθηκες καί ἀνδρώθηκες πνευματικά! Μήν ξεχάσεις ὅσα «ἔμαθες καί ἐπιστώθης»! Μήν ξεχάσεις ἀπό ποιόν τά ἔμαθες! Μήν ξεχάσεις τόν Γέροντά σου, τόν σοφό μας Ποιμενάρχη κ.κ.Ἀμβρόσιο. Ὅλα ἐκεῖ, καί ἡ δική σου σήμερα θέση ἐδῶ, μαρτυροῦν τή λαμπρή καί τετιμημένη ποιμαντορία του.
Εἶναι ἐκεῖνος πού ἀπό τήν πρώτη στιγμή σέ ἐνέπνευσε ὡς πνευματικός σου πατέρας καί γι᾽ αὐτό τόν ἀκολούθησες ἀπό τήν Κῶ στόν εὐλογημένο τόπο τῆς Καρπάθου. Κι ἀπό κεῖ καί πέρα, ἡ καθημερινή βιοτή σου μαζί του ἦταν μιά συνεχής διδασκαλία ἐν ἔργῳ καί λόγῳ, γιά ὅ,τι συνιστᾶ τήν ἱερατική διακονία. Μαθήτευσες κοντά του καί μυήθηκες ἔμπρακτα, κάτω ἀπό δύσκολες μερικές φορές συνθῆκες, στό γεγονός τῆς Ἐκκλησίας.
Ἀκολούθησε τά χνάρια του. Δῶσε κι ἐσύ πνοή στή Μητρόπολή σου. Προνόησε κι ἐσύ γιά τήν κατά Χριστόν προκοπή τοῦ ποιμνίου σου. Κάνε ὅ,τι εἶναι δυνατό, ὅπως καί ἐκεῖνος, νά ἁγιάσεις τό λαό σου, νά τόν στηρίξεις, νά τόν διδάξεις, νά τόν διορθώσεις, νά τόν παρηγορήσεις, νά τόν ἐμπνεύσεις, νά τόν στολίσεις μέ ἔργα ἱεραποστολικά, κοινωνικά καί φιλανθρωπικά. Κι ὅλα αὐτά, ἄς γίνουν καί στό δικό σου κεφάλι πολύτιμο στεφάνι, ἐπίζηλη δόξα καί δίκαιος ἔπαινος.
Νά εἶσαι δέ βέβαιος ὅτι καί στή συνέχεια τῆς ἐδῶ διακονίας σου, ἡ ἀγάπη του καί ἡ ἀνύστακτη φροντίδα του δέν θά σέ ἐγκαταλείψουν, ἀλλά θά σέ στηρίζουν καί θά σέ ἐνισχύουν σέ κάθε κρίσιμη στιγμή.
Σήμερα τίθεσαι ἐπί τήν λυχνίαν τῆς θεοσώστου Μητροπόλεως Κώου καί Νισύρου! Σέ παρακαλοῦμε ἐκ μέρους ὅλων τῶν ἀδελφῶν σου, τῶν κληρικῶν τῆς Μητροπόλεώς μα,ς τῆς Καρπάθου καί τῆς Κάσου, νά δεχθεῖς αὐτά τά δικεροτρίκερα. Ὅπως λάμπει τό φῶς τους, ἔτσι νά λάμπει κι ἀπό σένα τό φῶς τῆς ὀρθοδόξου διδασκαλίας! Κι ὅπως ὅλοι θά βλέπουν τό φῶς τους, ἔτσι νά βλέπουν καί τά δικά σου εὐάρεστα ἔργα καί βλέποντάς τα νά δοξάζουν «τόν Πατέρα ἡμῶν τόν ἐν τοῖς οὐρανοῖς».
Εἴθε ὁ Προστάτης τῆς Μονῆς σου ἅγιος Γεώργιος, μαζί κι ὁ Ἅγιός μας Ἰωάννης ὁ Καρπάθιος καί ἡ ὁσία Κασσιανή, καθώς καί ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Ναύκληρος, ὁ Χρῆστος ὁ ἐκ Πρεβέζης οἱ ἐν Κῷ μαρτυρήσαντες κι ὁ ἅγιος Νεομάρτυς Νικήτας ὁ Νισύριος, μέ τίς πρεσβεῖες τῆς Κυρίας Θεοτόκου τῆς Βρυσιανῆς, τῆς Μενεδιάτισσας, τῆς Λαρνιώτισσας καί τῆς Σπηλιανῆς, νά Σέ ἐνδυναμώνουν καί νά Σέ στηρίζουν στή νέα, ἀρχιερατική σου πλέον πορεία καί διακονία.
ΑΞΙΟΣ!
Ἀρχιμ. Καλλίνικος Μαυρολέων
28 Μαρτίου 2009
