O Eσπερινός της Αγάπης στην Ιερά Μητρόπολη Καρπάθου και Κάσου.

O Eσπερινός της Αγάπης τελέστηκε  το πρωί της Κυριακής του Πάσχα στον Μητροπολιτικό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Απερίου Καρπάθου προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Καρπάθου και Κάσου κ.κ.Αμβροσίου, παρουσία του Δημάρχου Καρπάθου κ.Μιχάλη Ιωαννίδη, της εκπροσώπου του Επάρχου Καρπάθου-Κάσου Νομαρχιακής Συμβούλου κ.Μαρίας Χριστοδούλου, του Προέδρου του Δημοτικού Διαμερίσματος Απερίου κ. Νικολάου Ορφανίδη, του Νομαρχιακού Συμβούλου κ.Γεωργίου Νισύριου, του Αντιδημάρχου κ.Στάθη Φιορέτζη, του Δημοτικού Συμβούλου κ.Γεωργίου Βασιλαράκη και πολλών πιστών από το Απέρι.

Στον Εσπερινό πήραν μέρος οι Αρχιμανδρίτες Καλλίνικος και Επιφάνιος,  οΙερομόναχος Αλέξανδρος, ο Πρεσβύτερος Δημήτριος και ο Διάκονος Λουκάς.  Το Ιερό Ευαγγέλιο διαβάστηκε σε 4 γλώσσες (λατινικά-π.Επιφάνιος, εβραϊκά-π.Αλέξανδρος, Σλαβορωσικά-π.Δημήτριος και Γερμανικά-ο Ιατρός κ. Θεμιστοκλής Γ. Νισύριος).

Στο τέλος του Εσπερινού ο Σεβασμιώτατος μίλησε στο πολυπληθές εκκλησίασμα για το νόημα της εορτής της Αναστάσεως. Στη συνέχεια ανέβηκαν όλοι στο Μητροπολιτικό Μέγαρο, όπου όλοι, άρχοντες και λαός, πήραν τα ευλογημένα κόκκινα αυγά από τον Σεβασμιώτατο και αντάλλαξαν αναστάσιμες ευχές.

ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΙΣ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΚΩΟΥ & ΝΙΣΥΡΟΥ

Σεβασμιώτατε Μητροπολίτη Κώου καί Νισύρου κ.κ.Ναθαναήλ,

Πέρασαν εἴκοσι καί ἕξι περίπου χρόνια ἀπό τήν εὐλογημένη ἐκείνη ὥρα πού τό σεπτό μας Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο ἔστειλε στά νησιά μας, τήν ἀνεμόεσσα Κάρπαθο καί τήν ἱστορική Κάσο, ὡς Μητροπολίτη καί νέο Ἐπίσκοπό μας τόν Γέροντά σου, τόν σεπτό καί σοφό μας Ποιμενάρχη, τόν Καρπάθου καί Κάσου κ.κ.Ἀμβρόσιο. Τήν ὀλκάδα τή μεγαλοπρεπῆ, πού μέσα σέ κλάματα χαρᾶς καί λύπης, ἀποχαιρετοῦσε τήν ἀγαπημένη του Κῶ καί παίρνοντας μαζί του τίς καρδιές τῶν Κώων ἀδελφῶν μας, πολυκάρδιος καί πολύκλαυστος, ἔφθανε στά δυό μας τά νησιά.

Λίγα χρόνια μετά ἦρθε ἡ ἄλλη εὐλογημένη ὥρα. Πῆρες τήν ἀπόφαση νά ἔρθεις γιά πάντα στό νησί μας. Νά βάλεις τό ἁγιασμένο ράσο, νά ἀφιερώσεις ὅλη σου τή ζωή στήν Ἐκκλησία μας, στό Γέροντά σου, στήν Κάρπαθο…

Ἀπό τήν πρώτη στιγμή ἄρχισες νά δείχνεις τήν ἀγάπη σου γιά τόν τόπο μας. Κι αὐτό πού εἶπες, τό ‘κανες! Ἔγινες Μοναχός, διάκονος, ἱερέας… Ὁ Φίλιππος εὗρε τόν Ναθαναήλ… Ἔγινες ὁ πατέρας Ναθαναήλ! Κι ἄρχισες τή δουλειά. Στόν εὐλογημένο ἀγρό, στόν ἀμπελώνα τοῦ Κυρίου. Δέν ἦταν ὅλα ρόδινα! Δέν ἦταν ὅλα εὔκολα! Ἀλλά εἶχες πίστη βαθιά! Καί μεράκι ἁγιασμένο! Καί ὄρεξη! Κι ἔδωσες τόν ἑαυτό σου θυσία ζῶσα, γιά τό ποίμνιο, πού σοῦ ἐμπιστεύθηκε ὁ Μητροπολίτης μας.

Τό χαμόγελό σου, ἡ καταδεκτικότητά σου, οἱ πολλές γνώσεις σου, ἡ εὑρηματικότητά σου, ἡ ἀπλότητα, τά ἀστεῖα σου, ἡ περίσσια σου ἀγάπη γιά τούς μικρούς, γιά τούς μεγάλους, γιά ὅλους, τά πολλά σου χαρίσματα, ἔγιναν τό κλειδί πού ἄνοιγε σιγά σιγά τίς καρδιές, τίς πόρτες καί τά πορτοφόλια τῶν Καρπαθίων….

Ὅλα ἄλλαζαν στό πέρασμά σου… Ἕνα πέρασμα πού σέ κάποιους φάνταζε παράξενο! Πολύ παράξενο! Ἐνῶ ἄλλοι μόνο ζητοῦσαν, ἐσύ μόνο ἔδινες! Ἐνῶ ἄλλοι μόνο μιλοῦσαν, ἐσύ ἔκανες….

Εἴκοσι καί τέσσερα χρόνια, τόσα ζήσαμε μαζί! Μαζί πάμπολλες φορές συνδαιτημόνες τοῦ Δείπνου Του τοῦ Μυστικοῦ. Ἱερουργοί μαζί, τῶν θείων Του Μυστηρίων. Στή διακονία τοῦ λαοῦ. Καί στόν ἁγιασμό του. Κι ὄχι μόνο! Μαζί προσευχηθήκαμε, ἐργαστήκαμε, ταξιδέψαμε στά δυό νησιά μας, ἀπό τή μιά ἄκρη ὥς τήν ἄλλη, σχεδιάσαμε, ὀνειρευτήκαμε, χαρήκαμε, κλάψαμε, τραγουδήσαμε, δέ χωρᾶ πιά ὁ νοῦς μας τά ὅσα κάναμε μαζί!

Ἐσύ ἔκανες ἔργο ζωῆς τήν ἐκ βάθρων ἀνακαίνιση τῆς ἱστορικῆς Μονῆς τοῦ Ἁγίου Γεωργίου Βασσῶν. Θυσίασες ἐκεῖ τή ζωή σου, τά νιάτα σου, τά λεφτά σου… Κι ὁ ἔρημος τόπος, ζωντάνεψε… Ἔγινε λιμάνι ἀπάγκιο, γαλήνιο, ἀσφαλές γιά τόσες ψυχές!

Καί τώρα, σ’ ἀποχαιρετοῦμε… Τώρα ἦρθε ἡ ὥρα νά ἐπιστρέψουμε τό «χρέος»! Καί φέρνουμε ἐμεῖς ἐδῶ, στήν εὐλογημένη Κῶ τόν δικό μας Πρωτοσύγκελο, συνοδευόμενο ἀπό τόν Ἐπίσκοπό μας, κ.κ.Ἀμβρόσιο.

Τό χέρι τοῦ Θεοῦ, αὐτό σέ ξεχώρισε ἀπό μᾶς καί σέ ἀνέβασε σέ καθέδρα ὑψηλή! Ἔλαβες ἀπροσδόκητη πρόσκληση! Σέ κάλεσε ὁ Κύριός μας, Ἐκεῖνος πού ἐρευνᾶ τούς νεφρούς καί τίς καρδιές ὅλων μας! Ἐκεῖνος πού, μόνο Ἐκεῖνος, ξέρει τά κρύφια τοῦ καθενός!

Σέ κάλεσε, μέ τήν προφητική του κλήση, ὁ Παναγιώτατος Οἰκουμενικός μας Πατριάρχης κύριος κύριος ἡμῶν Βαρθολομαῖος κι ἔγινες Ἐπίσκοπος τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας!

Κι ἔφυγες πιά ἀπό κοντά μας! Ἔφυγες, ὄχι γιατί τό θέλησες ἤ τό ζήτησες ἐσύ… Ἔφυγες, γιατί τό χέρι τοῦ Θεοῦ, ἐκεῖνο πού σ’ ἔφερε κοντά μας, τώρα σέ παίρνει. Εἶδε τό ἀνεπίληπτο ἦθος σου. Τό εὐπροσήγορο τοῦ χαρακτήρα σου. Τό ἀφιλοχρήματον. Τόν πολύ σου ζῆλο! Τήν ἐργατικότητά σου! Τόν ἐνθουσιασμό σου! Τίς ποιμαντικές σου δραστηριότητες! Τήν ἔξωθεν καλή σου μαρτυρία! Εἶδε, πώς στά λίγα ἤσουν πιστός. Σέ δοκίμασε στά μικρά. Σέ βρῆκε ἄξιο καί ἰκανό! Καί σοῦ ἀνέθεσε τά πιό μεγάλα.

Τώρα εἶσαι Ἐπίσκοπος! Βρίσκεσαι ἤδη κοντά στό ποίμνιό σου. Τό εὐλογημένο. Πού περιμένει νά γνωρίσει καλύτερα τόν Πατέρα του. Καί νά γευτεῖ κι ἐκεῖνο, ὅσα τόσα χρόνια εἴχαμε τή χαρά νά γευτοῦμε ἐμεῖς κοντά σου.

Παίρνεις στά ἀσκημένα χέρια σου τό πηδάλιο τῆς ἱερᾶς νηός, πού σοῦ ἐμπιστεύθηκε ὁ «ὀροφουργός τῆς οὐρανίας ἀψίδος καί τῆς Ἐκκλησίας ὁ δομήτωρ». Ὁδηγήσέ την μέ ἀσφάλεια στό λιμάνι τῆς σωτηρίας. Ποίμαινε τά πρόβατα καί βόσκε τά ἀρνία τοῦ Ἀρχιποίμενος Χριστοῦ. Ψάξε μέ πολλή ἀγάπη καί βρές τό «πλανηθέν ὀρειάλωτον πρόβατον». Κι ὅταν τό βρεῖς, ἀνάλαβέ το στούς ὤμους σου, σάν νά εἶναι τό πολυτελέστερον ὠμοφόριό σου!

Κάνε τήν ἱερή σου ἐξουσία πρός τούς ἀδελφούς μας Πρεσβυτέρους, σταυρική διακονία! Κι ἡ ποιμαντορική σου ράβδος, ῎ας γίνει τό στήριγμα γιά καθέναν πού χωλαίνει στήν πίστη καί στήν ἐνάρετη ζωή!

Τέλος, μήν ξεχάσεις τήν πνευματική κοιτίδα πού γαλούθηκες καί ἀνδρώθηκες πνευματικά! Μήν ξεχάσεις ὅσα «ἔμαθες καί ἐπιστώθης»! Μήν ξεχάσεις ἀπό ποιόν τά ἔμαθες! Μήν ξεχάσεις τόν Γέροντά σου, τόν σοφό μας Ποιμενάρχη κ.κ.Ἀμβρόσιο. Ὅλα ἐκεῖ, καί ἡ δική σου σήμερα θέση ἐδῶ, μαρτυροῦν τή λαμπρή καί τετιμημένη ποιμαντορία του.

Εἶναι ἐκεῖνος πού ἀπό τήν πρώτη στιγμή σέ ἐνέπνευσε ὡς πνευματικός σου πατέρας καί γι᾽ αὐτό τόν ἀκολούθησες ἀπό τήν Κῶ στόν εὐλογημένο τόπο τῆς Καρπάθου. Κι ἀπό κεῖ καί πέρα, ἡ καθημερινή βιοτή σου μαζί του ἦταν μιά συνεχής διδασκαλία ἐν ἔργῳ καί λόγῳ, γιά ὅ,τι συνιστᾶ τήν ἱερατική διακονία. Μαθήτευσες κοντά του καί μυήθηκες ἔμπρακτα, κάτω ἀπό δύσκολες μερικές φορές συνθῆκες, στό γεγονός τῆς Ἐκκλησίας.

Ἀκολούθησε τά χνάρια του. Δῶσε κι ἐσύ πνοή στή Μητρόπολή σου. Προνόησε κι ἐσύ γιά τήν κατά Χριστόν προκοπή τοῦ ποιμνίου σου. Κάνε ὅ,τι εἶναι δυνατό, ὅπως καί ἐκεῖνος, νά ἁγιάσεις τό λαό σου, νά τόν στηρίξεις, νά τόν διδάξεις, νά τόν διορθώσεις, νά τόν παρηγορήσεις, νά τόν ἐμπνεύσεις, νά τόν στολίσεις μέ ἔργα ἱεραποστολικά, κοινωνικά καί φιλανθρωπικά. Κι ὅλα αὐτά, ἄς γίνουν καί στό δικό σου κεφάλι πολύτιμο στεφάνι, ἐπίζηλη δόξα καί δίκαιος ἔπαινος.

Νά εἶσαι δέ βέβαιος ὅτι καί στή συνέχεια τῆς ἐδῶ διακονίας σου, ἡ ἀγάπη του καί ἡ ἀνύστακτη φροντίδα του δέν θά σέ ἐγκαταλείψουν, ἀλλά θά σέ στηρίζουν καί θά σέ ἐνισχύουν σέ κάθε κρίσιμη στιγμή.

Σήμερα τίθεσαι ἐπί τήν λυχνίαν τῆς θεοσώστου Μητροπόλεως Κώου καί Νισύρου! Σέ παρακαλοῦμε ἐκ μέρους ὅλων τῶν ἀδελφῶν σου, τῶν κληρικῶν τῆς Μητροπόλεώς μα,ς τῆς Καρπάθου καί τῆς Κάσου, νά δεχθεῖς αὐτά τά δικεροτρίκερα. Ὅπως λάμπει τό φῶς τους, ἔτσι νά λάμπει κι ἀπό σένα τό φῶς τῆς ὀρθοδόξου διδασκαλίας! Κι ὅπως ὅλοι θά βλέπουν τό φῶς τους, ἔτσι νά βλέπουν καί τά δικά σου εὐάρεστα ἔργα καί βλέποντάς τα νά δοξάζουν «τόν Πατέρα ἡμῶν τόν ἐν τοῖς οὐρανοῖς».

Εἴθε ὁ Προστάτης τῆς Μονῆς σου ἅγιος Γεώργιος, μαζί κι ὁ Ἅγιός μας Ἰωάννης ὁ Καρπάθιος καί ἡ ὁσία Κασσιανή, καθώς καί ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Ναύκληρος, ὁ Χρῆστος ὁ ἐκ Πρεβέζης οἱ ἐν Κῷ μαρτυρήσαντες κι ὁ ἅγιος Νεομάρτυς Νικήτας ὁ Νισύριος, μέ τίς πρεσβεῖες τῆς Κυρίας Θεοτόκου τῆς Βρυσιανῆς, τῆς Μενεδιάτισσας, τῆς Λαρνιώτισσας καί τῆς Σπηλιανῆς, νά Σέ ἐνδυναμώνουν καί νά Σέ στηρίζουν στή νέα, ἀρχιερατική σου πλέον πορεία καί διακονία.

ΑΞΙΟΣ!

Ἀρχιμ. Καλλίνικος Μαυρολέων

28 Μαρτίου 2009

Λόγος ἐκπροσώπου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ Μητροπολίτου Καρπάθου και Κάσου κ. κ. ΑΜΒΡΟΣΙΟΥ κατα την ἐνθρόνιση τοῦ Μητροπολίτου Κώου και Νισύρου κ. κ. Ναθαναήλ Β.’

Σεβασμιώτατε  Μητροπολίτα Κώου και Νισύρου κύριε Ναθαναήλ,

Σεβασμιώτατοι  ἃγιοι  Ἀδελφοί,

Ἐξοχώτατε κ. Ὑπουργέ,   Ἀξιότιμοι  κύριοι  Βουλευταί,

Ἐντιμότατε  κ. Νομάρχα,  Κυρία Ἒπαρχος,

Ἐντιμότατοι κύριοι Δήμαρχοι Κῶ, Δικαίου Ἡρακλειδῶν και Νισύρου,

Ἀξιότιμοι κύριοι Δικασταί και Στρατιωτικοί και λοιποί Προϊστάμενοι τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν,

Τίμιον τῆς ἐκκλησίας  πρεσβυτέριον,

Λαέ τοῦ Κυρίου περιούσιε και Εὐλογημένε,

Ἐκπροσωπών κατά τήν Ἱεράν ταύτην καί μοναδικήν στιγμήν  ἐν τῇ ζωῇ και τῇ Ἐκκλησιαστικῇ διακονίᾳ τῆς  Ὑμετέρας  φίλης Σεβασμιότητος, τόν προσκηνυτόν ἡμῶν Αὐθέντην καί Δεσπότην, τόν Οἰκουμενικόν Πατριάρχην κ.κ. Βαρθολομαῖον καί τήν Μητέρα Μεγάλην τοῦ Χριστοῦ Ἁγίαν Ἐκκλησίαν, ἐκφράζω τήν χαράν καί τήν συγκίνησίν μου, διότι ἐκλήθητε ἐπί τήν λυχνίαν ταύτην διά νά φαίνητε φῶς Χριστοῦ πᾶσι τοῖς Ὀρθοδόξοις  Χριστιανοῖς τῆς Θεοσώστου ταύτης Ἐπαρχίας. Ἀληθῶς μεγάλη ἡ τιμή καί μεγίστη ἡ εὐθύνη καί τό χρέος ἒναντι Θεοῦ καί ἀνθρώπων.

Καί διά τήν Ὑμετέραν  Σεβασμιότητα ἀκόμη μεγαλύτερη εὐθύνη διότι διαδέχεστε εἰς τόν ἱστορικόν τοῦτον θρόνον τόν ὁποῖον καθαγίασε ὁ Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν  Παῦλος κατά τήν τρίτην αὐτοῦ Ἀποστολικήν περιοδείαν προερχόμενος ἐκ Μιλήτου καί διανυκτερεύσας εἰς  τήν Κῶ, σειράν ἁγίων ἀξίων καί ἐπιφανῶν Ἀρχιερέων, ἀρχῆς γενομένης ἀπό τοῦ Ἐπισκόπου  Μελίφρονος, ὃστις παρέστη εἰς τήν πρώτην ἐν Νικαίᾳ Οἰκουμενικήν Σύνοδον τοῦ ἒτους 325 μέχρι τοῦ νῦν καί ἐπί ἓν τέταρτον τοῦ αἰῶνος θεοφιλῶς καί Θεαρέστως διαποιμάναντος τήν ἐπαρχίαν ταύτην προκατόχου Σας  Μητροπολίτου πρώην Κώου καί Νισύρου κ. Αἰμιλιανοῦ.

Εἰς τήν ἱστορικήν ταύτην διαδρομήν τῶν  προκατόχων Σας ὑπῆρξαν μορφαί ἂξιοι θαυμασμοῦ ὡς τοῦτο μαρτυροῦσιν τά πολλαπλά εὐρύματα τῶν παλαιοχριστιανικῶν Βασιλικῶν, δεῖγμα εὐλαβείας τοῦ εὐλογημένου αὐτοῦ Λαοῦ  καί τῆς ἐπισκοπικῆς ἀόκνου μερίμνης τῶν ἐπισκόπων  Του. Εἰς τήν σειράν ταύτην μνημονεύεται τοῦ  Ἐθνομάρτυρος Κώου Ζαχαρίου καί τοῦ ἐπίσης διακριθέντος εἰς τούς Μακεδονικούς ἀγῶνας Ἰωακείμ. Ἰδιαζουσαν ὃμως θέσιν πρέπει νά κατέχει ὁ Προκάτοχός Σας Γερμανός ὃστις ἠξιώθη τοῦ Πατριαχικοῦ ἀξιώματος γενόμενος Πατριάρχης Κπόλεως ὡς Γερμανό ὁ Ε.’

Ἀπό τῆς ἐνσωματώσεως τῆς Δωδεκανήσου μέ τήν Μητέρα Πατρίδα, προκάτοχοί Σου ὑπῆρξαν ὁ Ἐμμανουήλ Καρπάθιος ἐκ Νισύρου, Ναθαναήλ Δικαῖος  ἐξ Ἲμβρου, Ἰεζεκιήλ ἀπό Αὐστραλίας καί Αἰμιλιανός ἀπό Βελγίου καί Ὀλλανδίας.

Πάντες διακόνησαν τόν περιούσιον καί εὐλογημένον λαόν τῆς  Ἐπαρχίας ταύτης καί κατέλοιπον τήν μαρτυρίαν των. Εἰς τήν καρδίαν ὃμως τοῦ Κωακοῦ Λαοῦ, ἡ μνήμη τοῦ Μητροπολίτου Ναθαναήλ κατεῖχε καί ἐξακολουθεῖ νά κατέχῃ τήν μοναδικήν θέσιν. Καί ἡ πορεία του ἀπό τήν Μητρόπολιν, φωτεινόν παράδειγμα τά πολλαπλά ἒργα του, ἐξωραϊσμοῦ  τῶν Ναῶν, ἀνέγερσις Ἱερῶν Ναῶν, ἡ Ἱερά Μονή Ἁγίου Νεκταρίου καί τό Γηροκομεῖον το βυζαντινόν Μουσεῖον εἰς τον Εὐαγγελισμόν, ἡ πνευματική ἐστία, το Λαογραφικόν Μουσεῖον, ἡ Βιβλιοθήκη και το Ἀναγνωστήριον διά τους Νέους καί τέλος ἡ ἀνέγερσις πολυκατοικίας διά την συντήρησιν τοῦ Γηροκομείου ἐπί δωρεάς οἰκοπέδου τοῦ Βακουφικοῦ συμβουλίου. Διά τήν ἱστορίαν τοῦ πράγματος δηλῶ ὃτι το ταμεῖον τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως το ὁποῖον τοῦ παρεδόθη ἦτο 692 δραχμές. Εἰς το σύντομον αὐτό χρονικόν διάστημα ἒγιναν τόσον πολλά χάρις εἰς την ἐμπιστοσύνην και την άγάπην τοῦ Κωακοῦ λαοῦ καί  εἶναι τά δείγματα συνετῆς  ποιμαντικῆς μερίμνης πρός τόν λαόν  τῆς Κῶ.  Ἐκεῖνο ὃμως ποῦ παραμένει μοναδικόν παράδειγμα εἶναι ὃτι ἦτο ἓνας ὑπέροχος, γεμᾶτος κατανόησιν καί καλοσύνην ἂνθρωπος καί μάλιστα τολμῶ να πῶ Μέγας ἂνθρωπος καί Ἃγιος.

Λοιπόν, Ἃγιε Ἀδελφέ, ἀνερχόμενος τάς βαθμίδας τοῦ θρόνου σου, ἀναδέχεσαι καί τήν ἀντοχήν καί τήν ἀξίαν τοῦ ποιμαίνειν ἀξίως. Ἀναδειχθῆτε ἂξιος καί πανάξιος συνεχιστῆς τοῦ ἒργου τῶν προκατόχων Σας καί προσφέρετε καί ἐσεῖς ἐπιτεύγματα καί κατορθώματα νέα. Δοξάσατε καί τιμήσατε τήν κλῆσιν, ὃτι ὁ τόπος  ἐν ὦ ἐκλήθητε νά διακονήσετε, ἃγιος καί μαρτυρικός εἶναι καί ἀναμένει πολλά.

Ἡ ὑμετέρα φίλη Σεβασμιότης προστιθεμένη εἰς  τήν λαμπράν χορείαν τῶν διαδόχων τῆς κληρουχίας ταύτης του Πανσέπτου Οἰκουμενικού Θρόνου, θά ποιμάνῃ θεαρέστως τό ποίμνιόν Σας καθότι εἶσθε γνωστός καί οἰκεῖος εἰς αὐτό λόγῳ καί τῆς καταγωγῆς, εἶσθε ὀστούν ἐκ τῶν ὀστέων και σάρξ  ἐκ τῆς σαρκός αὐτοῦ τοῦ τόπου.

Ἒχετε πρός τοῦτο μακράν καί δεδοκιμασμένην ἐμπειρίαν ἀπό τήν λαμπράν καί ἐπαινετήν διακονίαν Σας εἰς τήν Ἱεράν καί ἀκριτικήν Μητρόπολιν Καρπάθου καί Κάσου καί ἡ ἀγάπη καί αἱ εὐχαῖ ὃλων τῶν Καρπαθίων Σᾶς συνοδεύουν καί προσεύχονται γιά τήν ἐπιτυχίαν τῆς  ἀποστολῆς Σας. Αὐτά ἀποτελοῦν ἐγγύησιν δημιουργικῆς συνεργασίας, εἰς οἰκοδομήν τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ καί διακονίαν τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας.

Αὐτά τά αἰσθήματα σᾶς μεταφέρω ὡς ἐκπροσώπου  τοῦ ἐντολέως μου Παναγιωτάτου Πατριάρχου μας. Ἒχετε την τιμήν καί τό προνόμιον νά διακονῆτε καί νά εἶσθε Ἱεράρχης τῆς Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας. Ἐπίσκοπος τῆς μεγάλης  σχολῆς τοῦ Φαναρίου, ἡ ὁποία εἶναι ζωή, προνόμιον, ὑπομονή, ἀξία, σχολή με ἓνα λόγον, εἶναι ἡ μαρτυρική Ἐκκλησία μας, ἡ μήτρα μας, ἡ καταφυγή μας, τό στήριγμά μας. Εἶναι ἡ Ἐκκλησία εἰς τήν ὁποίαν ὃλοι μας ὀφείλομεν τό ζῆν καί τό ὑπάρχειν καί τό εὖ ζῆν.

Εἰς αὐτήν τήν μαρτυρικήν ἐκκλησίαν καλεῖσαι ἀπό τῆς σήμερον νά γίνης καί ἐσύ συγκηρηναῖος καί νά σηκώσεις τόν Σταυρόν τοῦ μαρτυρίου, ἀλλά καί μέ τήν προσωπικήν σου συμπεριφοράν νά καταθέτης ἐσαεί πρό τῶν βαθμίδων τοῦ πανιέρου Πατριαρχικοῦ Θρόνου τήν εὐγνωμοσύνην Σου.

Καί τώρα ἀγαπητέ μοι ἐν Χῷ Ἀδελφέ Μητροπολίτα Κώου καί Νισύρου κ.κ. Ναθαναήλ σοῦ δίδω ἐνθρονίζοντάς Σας τήν καρδιακήν εὐχήν, ὁ Κύριος τῆς Ἐκκλησίας νά σ’ ἐνισχύῃ, νά σέ ἐνδυναμώνῃ, νά σέ σκέπῃ καί νά σοῦ χαρίζῃ  εὐκλεᾷ  Ἀρχιερατικήν  ποιμαντορίαν, ἳνα ὁδηγεῖς τό ποίμνιόν σου εἰς νομάς σωτηρίους, ὁμολογῶν τήν Χάριν, κηρύττων τόν  ἒλεον, μή κρύπτων τήν εύεργεσίαν.     Νά εἶσαι πράος καί ταπεινός τῇ καρδίᾳ καί τάς πράξεις καί τάς ἐνεργείας  νά τίς σταθμίζης μέ πνεῦμα σοφίας  με  πνεῦμα συνέσεως  και  κυρίως  με  πνεῦμα  φόβου θεοῦ.

Καί τανῦν ἀγαπητοί μου Κώοι, στρέφω τούς ὀφθαλμούς  εἰς τόν οὐρανόν ὃπου ἀναπαύεται  ἡ μακαρία ψυχή τοῦ ἀειμνήστου Γέροντός μου Μητροπολίτου Κώου κυροῦ Ναθαναήλ  καί εὒχομαι καί παρακαλῶ νά γαληνεύσει ἡ ψυχή του διότι μετά ἀπό τριάκοντα ἒτη θά ἀκουσθεῖ καί πάλιν εἰς τούς Ἱερούς Ναούς τῆς Ἐπαρχίας ταύτης τό «Ἐν πρώτοις μνήσθητι Κύριε τοῦ Ἀρχιεπισκόπου  ἡμῶν  Ναθαναήλ τοῦ Β.’ ὃν χάρισαι ταῖς Ἁγῖαις Σου Ἐκκλησίαις  ἐν εἰρήνῃ σῶον ἒντιμον ὑγιᾷ μακροημερεύοντα και  ὀρθοτομοῦντα  τόν λόγον τῆς Ἀληθείας».

Κύριος ὁ Θεός καί ἡ προσευχή τῆς  Μητρός Ἐκκλησίας καί ἡ ἀγάπη τοῦ Πατριάρχου καί ὃλων ἡμῶν ἒστωσαν ὁδηγός σας εἰς τόν νέον δόλιχόν Σας.

Ἂξιος.

ΕΝΘΡΟΝΙΣΤΗΡΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΩΟΥ ΚΑΙ ΝΙΣΥΡΟΥ κ.κ. ΝΑΘΑΝΑΗΛ Β΄ (Κῶς, 28/03/2009)

«Εὐλογητός ὁ Θεός ὁ εὐλογήσας ἡμᾶς ἐν πάσῃ εὐλογία πνευματικῇ»  (Ἐφεσ.  α΄, 3)

Σεβασμιώτατε Μητροπολίτη Καρπάθου καί Κάσου κ.κ. Ἀμβρόσιε, ἐκπρόσωπε τῆς Α.Θ.Π. τοῦ Οἰκουμενικοῦ ἡμῶν Πατριάρχου κ.κ.Βαρθολομαίου,

Σεβασμιώτατοι ἅγιοι Ἀρχιερεῖς,

Ἐξοχότατε Κύριε ἐκπρόσωπε τῆς Κυβερνήσεως,

Ὁσιολογιώτατοι ἅγιοι Καθηγούμενοι,

Ὁσιώταται Γερόντισσαι,

Τίμιον Πρεσβυτέριον καί Εὐλαβέστατοι Διάκονοι,

Ὁσιώτατοι Μοναχοί καί Μοναχαί,

Ἐξοχώτατοι Κύριοι Ὑπουργοί,

Ἐντιμότατοι Κύριοι Βουλευταί,

Κύριε Νομάρχη Δωδεκανήσου,

Κυρία Ἔπαρχε τῶν Νήσων Κῶ – Νισύρου,

Κύριε Ἔπαρχε τῶν νήσων Καρπάθου καί Κάσου,

Κύριοι Δήμαρχοι Κῶ, Δικαίου καί Ἡρακλειδῶν,

Κύριοι Δήμαρχοι Καρπάθου καί Νισύρου,

Κύριε Ταξίαρχε,

Κύριοι Νομαρχιακοί καί Δημοτικοί Σύμβουλοι καί λοιποί φορεῖς τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως,

Κύριοι ἐκπρόσωποι τῶν Πολιτικῶν, Στρατιωτικῶν καί Δικαστικῶν Ἀρχῶν,

Κύριοι ἐκπρόσωποι τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν καί πρόεδροι σωματείων καί συλλόγων,

Ἀγαπητοί ἐκπρόσωποι τῶν σχολείων τῆς Κῶ,

Σοφολογιώτατε Ἰμάμη,

Εὐλογημένε καί περιούσιε Λαέ τοῦ Θεοῦ,

Ε

ὐλογῶ καί δοξάζω τό ὄνομα τοῦ ἐν Τριάδι Πανάγαθου Θεοῦ, ὁ Ὁποῖος μέ ἠλέησε «ὑπέρ ἐκ περισσοῦ» καί ἐπιθυμῶ νά ἐπαναλάβω ἐν ταπεινώσει πολλῇ καί συναισθήσει τῶν Ἀρχιερατικῶν μου εὐθυνῶν, τόν προσταχθέντα στίχον τοῦ χριστολογικοῦ ψαλμοῦ τοῦ προφητάνακτος Δαυίδ, ἀναλαμβάνων ἐπισήμως τήν διαποίμανσιν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κώου καί Νισύρου «ἰδού ἤκω τοῦ ποιῆσαι τό θέλημά Σου ὁ Θεός».

Εἶναι προφητικός ὁ λόγος αὐτός καί προμηνύει τήν ἔλευσιν τοῦ Μεσσίου Χριστοῦ εἰς τόν κόσμον διά τήν σωτηρίαν καί λύτρωσιν τῆς ἀνθρωπότητας. Ὁ Μονογενής Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ ἀθάνατος ὑπάρχων κατεδέχθη νά ἐνανθρωπήση, πραγματοποιῶν ταυτοχρόνως τήν προαιώνιον θείαν βουλήν καί τό πανάγιον θέλημα τοῦ οὐρανίου Πατρός γιά τήν ἀναγέννησιν καί ἀνάπλασιν τοῦ κόσμου.

Ἡ πτωχή καί ἰσχνή μου γλώττα, πού ἀδυνατεῖ  τούτη τήν ἱερή  στιγμή νά  μορφώσει τόν προσήκοντα λόγον, ἔρχεται νά ὑποβάλλει τήν υἱικήν εὐγνωμοσύνην μου, τά βαθύτατα σέβη μου, ἀλλά καί τάς ὁλοκαρδίους εὐχαριστίας μου εἰς τόν Πρῶτον τῶν Ἱεραρχῶν τοῦ Φαναρίου, τοῦ Αὐθέντου καί Δεσπότου μου, τοῦ Σεπτοῦ προσώπου τῆς Αὐτοῦ Θειοτάτης Παναγιότητος, τοῦ Οἰκουμενικοῦ  ἡμῶν Πατριάρχου κ.κ. Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Υ, ὅστις μέ ἐξέλεξεν ἐκ τοῦ πλήθους τοῦ τιμίου πρεσβυτερίου καί μέ ἐτίμησεν διά τῆς ἐντάξεώς μου εἰς τήν Ἱεραρχίαν τῆς Μεγάλης καί Ἁγίας του Χριστοῦ Ἐκκλησίας. Ὑποβάλλω καί πάλιν τήν ἀπέραντον εὐγνωμοσύνην μου καί τάς υἱικάς μου εὐχαριστίας καί ἀσπάζομαι  εὐλαβῶς τήν τετιμημένην Δεξιάν Αὐτοῦ, ὑποσχόμενος νά φανῶ ἀντάξιος των προσδοκιῶν Αὐτοῦ, ἐν τοῖς ἐφ’ ἑξῆς, πρός ταύτην τήν Πατριαρχικήν κλῆσιν καί πρόσκλησιν διά τῆς ταπεινῆς ἀρχιερατικῆς ἡμῶν διακονίας, εἰς τήν ὁποίαν φιλοστόργως μέ ἐκάλεσε.

Ὡσαύτως εὐχαριστῶ ἐκ μέσης καρδίας τήν περί Αὐτόν χορείαν τῶν Ἁγίων Συνοδικῶν Ἀρχιερέων, τῶν τιμησάντων μέ διά τῆς πολυτίμου τιμίας ψήφου αὐτῶν, δι’ ἧς μέ ἔκριναν ἄξιον προαγωγῆς εἰς τάς τάξεις τῆς σεπτῆς Ἱεραρχίας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου.  Ὑπόσχομαι Αὐτοῖς  νά εἶμαι πρόθυμος καί ταπεινός ἀδελφός των ἐν τῷ σώματι τῆς Ἱεραρχίας τῆς Μητρός Ἐκκλησίας.

Εὐχαριστίας ὀφείλω καί εἰς τούς συνεπιθέσαντας τήν χείρα των ἐπί τῆς ἀναξίου κεφαλῆς μου κατά τήν ἁγίαν ἱερουργίαν τοῦ μυστηρίου τῆς μεταβιβάσεως τῆς Θείας Χάριτος σεβαστούς Ἀρχιερεῖς, οἵτινες εὑρίσκονται σήμερον ἐν τῇ τιμία ὑπηρεσία τῆς Μητρός Ἐκκλησίας.

Καί ἰδού ἡ ἐλαχιστότης μου σήμερον, ἱσταμένη ἀναξίως εἰς «τύπον καί τόπον Χριστοῦ», μετά τήν τιμητικήν ἐκλογήν ὑπό τοῦ σώματος τῆς Σεπτῆς Ἱεραρχίας τῆς Μεγάλης του Χριστοῦ Ἁγίας Ἐκκλησίας καί τήν εἰς Ἐπίσκοπον χειροτονίαν, αἰσθάνεται ὅτι ἀφίχθη μόλις εἰς τήν εὐλογημένην γῆν τῶν Κώων καί τῶν Νισυρίων, ὡς ἀπεσταλμένος τοῦ Ἀρχιποιμένος Χριστοῦ καί ἐντολοδόχος τῆς Πρωτόθρονης Ἁγίας Ἐκκλησίας μας διά τήν ἐκτέλεσιν καί ἐφαρμογήν τοῦ θείου θελήματος.

Ὅλα αὐτά τα ὡς ἄνω γεγονότα ἐντάσσονται ἀναμφιβόλως εἰς τά πλαίσια τοῦ σχεδίου τῆς θείας οἰκονομίας, ἔτσι ὥστε νά ἀνατεθοῦν εἰς ἐμέ καθήκοντα ὑψηλά καί ὑπεύθυνα, πού ἔχουν σκοπό τήν πνευματικήν βοήθειαν καί σωτηρίαν τῶν ψυχῶν ἀθανάτων «ὑπέρ ὧν Χριστός ἀπέθανεν». Ὡς ἐκ τούτου ἦλθα διά νά διακονήσω μέ ὅλας μου τάς δυνάμεις εἰς τό ἁγιαστικόν ποιμαντικόν καί ἀπολυτρωτικόν ἔργον τῆς Ἐκκλησίας, ὑπέρ εἰρήνης καί καταστάσεως, πνευματικῆς προόδου καί σωτηρίας τοῦ Λαοῦ τοῦ Θεοῦ.

Αἰσθάνομαι ἀληθῶς ὡς ὑψίστην καί τρισμεγίστην τήν θείαν αὐτήν ἀποστολήν, διο καί «χάριν ἔχω τῷ ἐνδυναμώσαντί με Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίω ἡμῶν, ὅτι πιστόν μέ ἠγήσατο, θέμενος εἰς διακονίαν» (Α΄ Τιμ. α΄, 12).

Τό ἄπειρον θεῖον ἔλεος, ἡ ἀγαθότης καί ἡ πάνσοφος βουλή τοῦ Θεοῦ ηὐδόκησαν νά ὁδηγήσουν τό σκάφος τῆς ζωῆς μου εἰς τήν ὡραίαν νῆσον τῶν Κώων, τήν γενέτειράν μου, διά νά ἀναλάβω τήν οἰακοστροφίαν τῆς ἱστορικῆς αὐτῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως. Ἔρχομαι ὡς ταπεινός προσκυνητής τῶν ἁγίων καί πανιέρων προσκυνημάτων ταύτης τῆς γῆς  καί μέ ὅλην τήν προθυμίαν, τήν αὐταπάρνησιν καί τόν ἔνθεον ζῆλον ἐπιβάλλω τήν χείρα μου ἐπ΄ ἄροτρον διά τήν ἀροτρίωσιν, τήν πνευματικήν σποράν καί καλλιέργειαν τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἀγροῦ, τόν ὁποῖον μου ἐμπιστεύθη ὁ θεῖος γεωργός των καλῶν καί φυτουργός τῶν ἀγαθῶν, ὁ Κύριος τοῦ Ἀμπελῶνος τῆς Ἐκκλησίας μας Ἰησοῦς Χριστός.

Σεβόμενος τήν ταλαιπωρίαν καί τόν κόπον ὅλων ὑμῶν, καθώς ἐπίσης καί τήν κούρασιν πολλῶν ἀδελφῶν ἐξαιτίας τοῦ μακρινοῦ ταξιδίου ἀπό διάφορα μέρη, δέν θά μηκύνω ἐπί πολύ τόν ἰσχνόν λόγον μου, ἀλλά θά προσπαθήσω νά εἶμαι σύντομος καί ἐπιγραμματικός.

Ἔτσι ἀποφεύγοντας τάς προγραμματικάς δηλώσεις, τάς ἐντυπωσιακάς ὑποσχέσεις καί τήν λέξιν «θά», ἐπιτρέψατε μοί νά προτάσσω πάντοτε, ὡς πιστός ἐργάτης τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ,  τόν λόγον τοῦ θείου Παύλου «ἐάν ὁ Κύριος θελήση» (Ἅ΄ Κορ. δ΄, 19), ἀφοῦ ὡς ὁ ἴδιος ἐπισημαίνει σέ ἄλλη ἐπιστολή του «οὐ τοῦ θέλοντος οὐδέ τοῦ τρέχοντος, ἀλλά τοῦ ἐλεοῦντος Θεοῦ» (Ρωμ. θ΄, 16).

Ὡς ἀπεσταλμένος πλέον καί Ἐπίσκοπος τῆς Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἁγίας Ἐκκλησίας ἐπιστρέφω σήμερα εἰς τήν γενέτειράν μου,  ἔπειτα ἀπό εἴκοσι τέσσερα ἔτη, χάριτι Θεοῦ, ταπεινῆς διακονίας εἰς τήν ἀνεμόεσσαν ὁμηρικήν Κάρπαθον, γιά νά ὑπηρετήσω τήν τοπικήν Ἐκκλησίαν ἀπό τήν ἐπισκοπικήν πιά ἔπαλξιν.  Πιό πτωχός ἀπό πρίν καί πιό πλούσιος μόνον εἰς τήν ἀγάπην, θέλω νά γνωρίζετε πώς ἡ θύρα τῆς καρδίας μου, ὅπως καί αὐτή τοῦ Ἐπισκοπείου μου, θά παραμένουν πάντοτε ἀνοικτές, κάθε ὥρα καί κάθε στιγμή γιά ὅλους καί γιά ὅλες. Πώς γιά τόν καθένα καί τήν καθεμία χωριστά, ἀλλά καί γιά ὅλους μαζί, θέλω νά εἶμαι ὁ πατέρας, ὁ ἀδελφός, ὁ φίλος, ὁ συμπαραστάτης, ὁ Σίμων ὁ Κυρηναῖος γιά ὅποιον καί ὅποια σηκώνει τόν σταυρόν ὁποιασδήποτε δοκιμασίας. Ὅτι «θά χαίρω μετά χαιρόντων καί θά κλαίω μετά κλαιόντων» (Ρωμ. ἴβ΄, 15). «Τίς ἀσθενεῖ καί οὐκ ἀσθενῶ; Τίς σκανδαλίζεται καί οὐκ ἐγώ πυροῦμαι;» (Β΄ Κορ. ια΄, 29)  καί «τοῖς πᾶσι γέγονα τά πάντα, ἴνα πάντως τινάς σώσω» (Α΄ Κορ. θ΄ , 22).

Ἔχω πλήρη συνείδησιν καί ἐπίγνωσιν τῆς ἀποστολῆς μου. Γνωρίζω πώς πρέπει νά ἀνηφορήσω τήν σταυροαναστάσιμον ὁδόν, φέρων ἐπ΄ ὤμων τόν σταυρόν τοῦ ἐπισκοπικοῦ χρέους, ὁ ὁποῖος διά τοῦ Γολγοθᾶ ὁδηγεῖ εἰς τήν Ἀνάστασιν.

Πρέπει νά συνεχίσω τούς ἀγώνας μου μέ περισσότερον καί θερμοτερον ζῆλον ἀπό καιριωτέρας καί πλέον ὑπευθύνου σκοπιᾶς, ἄνευ ὅρων καί ὁρίων, μέ κύριον καί ἀποκλειστικόν στόχον τήν προαγωγήν τοῦ ἁγιαστικοῦ, τοῦ ποιμαντικοῦ καί τοῦ διδακτικοῦ ἔργου τῆς Ἐκκλησίας. «Τοῦτο γάρ ἐστί τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὁ ἁγιασμός ἡμῶν…» (Ἅ΄ Θέσσ. δ΄, 3).

Πρέπει νά προσεγγίσω ὡς ποιμήν τῆς Ἐκκλησίας καί μιμητής τοῦ καλοῦ Ποιμένος καί Ἀρχιποιμένος Χριστοῦ, τήν ζωήν καί τάς ψυχάς τοῦ ἐμπιστευθέντος μοι λογικοῦ ποιμνίου, ὁδηγώντας το εἰς νομάς σωτηρίους.

Πρέπει νά διδάξω λόγῳ, ἀλλά κυρίως ἔργῳ τε τήν ἀληθινήν πίστην καί θεογνωσίαν, τήν ὑγιαίνουσαν διδασκαλίαν καί τήν καθ΄ ἡμᾶς ὀρθόδοξην ἀνατολικήν ἐκκλησιαστικήν παράδοσιν.

Πρέπει νά βρίσκομαι εἰς ἀγαθήν ἐν Χριστῷ κοινωνίαν καί ἐπαφήν μέ ὅλα μου τά πνευματικά τέκνα. Μικρούς καί μεγάλους, μαθητάς καί διδασκάλους, περιωνύμους καί ἀσήμους κατά κόσμον, μορφωμένους καί ἁπλοϊκούς, πλουσίους καί πτωχούς, ἰσχυρούς καί ἀδυνάτους, ἀγαθούς τέ καί μή εὐαγώγους.

Πρέπει νά σταθῶ ἰδιαιτέρως μέ ὅλην τήν καρδίαν μου θερμός φίλος καί ἀδελφός καί συμπαραστάτης εἰς τά παιδιά καί τούς νέους, πού ἀποτελοῦν τήν ἐλπίδα ὑμῶν γιά ἕνα καλύτερο μέλλον. Ὡς ἐκ τούτου ἐπιτρέψατε μοί νά καλέσω εἰς συστράτευσιν καί συνεργασίαν ὅλους θέτοντας τήν ἐλαχιστότητά μου εἰς τή διάθεσιν ὅλων των φορέων καί ἁρμοδίων, προκειμένου ἁπαξάπαντες ὅσοι ἀνησυχοῦμεν διά τήν πορείαν τῶν παιδιῶν καί τῶν νέων μας καί διά τήν πνευματικήν καί ἠθικήν των θωράκισιν, νά εὔρομεν τρόπους ἀντιμετωπίσεως τῶν ποικίλων κινδύνων πού ἐλλοχεύουν καθημερινῶς. Ὀφείλομε νά δώσομε εἰς τά παιδιά καί εἰς τούς νέους μας καινά ἠθικά στηρίγματα, ὥστε νά ὁδηγηθοῦν εἰς τήν Ἐκκλησίαν, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νά τούς δώσει τόν ἀληθινόν παράδεισον κοντά εἰς τήν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ.  Ἡ πρόληψις, οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων, πρέπει νά εἶναι ἡ καθημερινή μέριμνα ὅλων ὑμῶν καί ἡμῶν. Ἐφ΄ ὅσον ὁ κίνδυνος βρίσκεται «πρό τῶν πυλῶν», Ἐκκλησία, Πολιτεία καί Οἰκογένεια, ἀλλά καί φορεῖς, δέν πρέπει νά δίδουμε «ὕπνον τοῖς ὀφθαλμοῖς καί τοῖς βλεφάροις ἠμῶν νυσταγμόν καί ἀνάπαυσιν τοῖς κροτάφοις ἡμῶν» (Ψάλμ. 131, 4).

Πρέπει νά μέ αἰσθάνεται ἡ κάθε οἰκογένεια τοῦ ποιμνίου μου ὡς ἰδικόν της μέλος, νά αἰσθάνεται ψυχικήν ἀνάπαυσιν πλησίον ἐμοῦ, νά ἐκμυστηρεύεται εἰς ἐμέ τόν πόνον καί τήν χαράν της, νά ἐπικαλεῖται τήν συνδρομήν καί συμπαράστασίν μου εἰς ὅλας τάς δυσχερεῖς καί δυσκόλους στιγμάς της, ἤτοι προβλήματα, ἀσθένειες, διαταραχές τῆς οἰκογενειακῆς γαλήνης, εἰς τόν πόνον καί τάς πικράς ὥρας τοῦ θανάτου.

Πρέπει νά ἔχουν οἱ εὐσεβεῖς Κληρικοί τῆς Μητροπολιτικῆς μας περιφέρειας ἀγάπη καί συνεργασία μεταξύ των, νά διακρίνονται διά τό ἦθος, τήν σεμνότηταν καί τήν ἱεροπρέπειάν των, νά ἐνδιαφέρονται διά τάς ἀναγκάς καί τά προβλήματα τῶν ἐνοριτῶν τους πού ἡ Ἐκκλησία τούς ἐνεπιστεύθη, ὥστε νά ἐπαληθεύεται συνεχῶς ὁ λόγος τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου: «σάλπιγγος ἁπάσης λαμπροτέρα καί μεγαλοφωνοτέρα ἡ διά τῶν ἔργων ἐπίδειξις».

Θέλω, ἐν τέλει, νά γνωρίζετε πώς ἡ καρδία τοῦ Ἐπισκόπου ὑμῶν, ἀγρυπνοῦσα καί προσευχομένη ἀγκαλιάζει τό καθόλου ἱερόν ποίμνιον καί τόν καθόλου Λαόν του. Κανείς δέν περισσεύει, κανείς δέν ἀποκλείεται. Πρός ὅλους ἀπευθύνεται τό ζωογόνον μήνυμα τοῦ ἱεροῦ Εὐαγγελίου καί τῆς χριστιανικῆς πίστεως καί ἀγάπης.

Ὅ,τι παραλαμβάνω ἀπό τόν ἄμεσον προκάτοχόν μου, Σεβασμιώτατον πρώην Μητροπολίτην Κώου καί Νισύρου, κ.κ. Αἰμιλιανόν, ὁ ὁποῖος φιλοπόνως καί φιλοτίμως εἰργάσθη σκληρά ἐπί σειρά ἐτῶν εἰς τό γεώργιον τοῦτο τοῦ Θεοῦ ὡς ἐνοποιός καί εἰρηνοποιός παράγων, ἀλλά καί ὅ,τι καλόν καί θεάρεστον ἐμμέσως παραλαμβάνω ὑπό τῶν προκατόχων μου Ἀρχιερέων θά διατηρηθῆ καί θά συνεχισθῆ. Αἰσθάνομαι ἰδιαιτέραν τήν ἀνάγκην νά μνημονεύσω τῆς ἁγίας προσωπικότητας τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου Κώου κυροῦ Ναθαναήλ Δικαίου, τοῦ ὁποίου ἡ σεβάσμια μορφή καί ἡ θεοπρεπής ἁγία διακονία του μέ ἐνέπνεε ἀπό τά νεανικά μου χρόνια. Ἦτο ἡ «σιωπώσα παραίνεσις», ὁ κατηξιωμένος καί κεχαριτωμένος Ἐπίσκοπός της Ἐκκλησίας, ὁ καλός καί ἀφοσιωμένος εἰς τό ποίμνιόν του ποιμήν.

Ἀλλά καί ὅ,τι ἀπεκόμισα ἀπό τήν εἰκοσιτετραετή διακονίαν μου εἰς τήν Ἱεράν Μητρόπολιν Καρπάθου καί Κάσου, ὑπό τήν σοφήν χειραγώγησιν καί πεφωτισμένην καθοδήγησιν τοῦ πολιοῦ, κατηξιωμένου, τιμίου καί δραστηρίου Ἐπισκόπου αὐτῆς Γέροντός μου Μητροπολίτου Καρπάθου καί Κάσου κ.κ. Ἀμβροσίου, καθώς καί ἀπό τήν ἐφημεριακή μου διακονία εἰς τόν εὐσεβῆ καί φιλόχριστον Λαόν τῶν Καρπαθίων, καθώς καί ἀπό τήν διακονίαν μου εἰς τήν ἱστορικήν Ἱεράν Πατριαρχικήν καί Σταυροπηγιακήν Μονήν τοῦ ἁγίου Γεωργίου Βασσῶν Καρπάθου, τῆς ὁποίας καί κανονικός ἡγούμενος διά προτάσεως τῆς Α.Θ.Π, τοῦ Οἰκουμενικοῦ ἡμῶν Πατριάρχου κ.κ.Βαρθολομαίου κατεστάθην, θά ἀποτελέσουν ἀναμφιβόλως δι΄ ἐμέ ἄξοναν καί ὁδηγόν διά τήν περαιτέρω πορείαν μου εἰς τόν ἀμπελώνα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Πολλά ὀφείλω καί εἰς τάς ἐν Ἀθήναις Σχολάς, Ἀνωτέραν Ἐκκλησιαστικήν καί Θεολογικήν, ἔνθα  ἐμυήθην  εἰς τήν ὀρθόδοξον θεολογίαν καί ἀνεβαπτίσθην εἰς τά νάματα τῆς καθ΄ ἡμᾶς χριστιανικῆς παραδόσεως καί τοῦ ὀρθόδοξου ἤθους. Καθηκόντως εὐχαριστῶ λοιπόν τούς κεκοιμημένους καί ἐν ζωj σοφούς διδασκάλους καί καθηγητάς μου.

Σεβασμιώτατε,

Ἀφοῦ εὐχαριστήσω ἐκ μέσης καρδίας τήν σεπτήν μοι καί θεοτίμητον Ἁγιότητά Σας διά τήν θερμήν καί ἐμπνευσμένην προσφώνησιν καί ὅσα ὑπέρ τῆς ἐλαχιστότητός μου ἐν ἀγάπη πολλή ἐπράξατε μέχρι τοῦδε, τούς λοιπούς Σεβασμιωτάτους Ἀρχιερεῖς, ἕνα πρός ἕνα, τούς καθόλου ἐντιμότατους ἄρχοντας, τάς στρατιωτικάς καί δικαστικάς ἀρχάς, τούς λίαν ἀγαπητούς ἐκ Καρπάθου καί Κάσου ἀδελφούς μου, πού συνόδευσαν τόν νέον Ἐπίσκοπον ἐνθρονιζόμενον εἰς τήν Θεόσωστον Ἐπαρχίαν του, καί ὅλως ἰδιαιτέρως τούς ἀγαπητούς κληρικούς τῆς ἱερᾶς Μητροπόλεώς μου, μέ πρῶτον τόν Γενικόν Ἀρχιερατικόν Ἐπίτροπον Πανοσιολογιώτατον Ἀρχιμανδρίτην π. Χρυσόστομον Πίτσην,  καθώς καί τόν ἀγαπητόν μου ἀδελφόν Πανοσιολογιώτατον Ἀρχιμ. π.Καλλίνικον Μαυρολέοντα, Ἱεροκήρυκα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Καρπάθου καί Κάσου καί ὅλους τούς κληρικούς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Καρπάθου καί Κάσου καί τά κατά σάρκα ἀδέλφια μου καί τίς οἰκογένειές τους, διά τούς πολλούς κόπους τούς ὁποίους ἐν ἀγάπῃ καί πολλῇ ὑπομονῇ κατέβαλον διά τήν προετοιμασίαν τῆς ἐνθρονίσεώς μου, ἐπιθυμῶ νά κατακλείσω τόν ἰσχνόν λόγον μου, ἀπευθυνόμενος εἰς τόν εὐσεβῆ Λαόν, ἀλλά καί τίς ἑκατοντάδες τῶν ἁπανταχοῦ της γῆς ὁμογενῶν Κώων καί Νισυρίων ἀδελφῶν μας, οἱ ὁποῖοι μέ πολλήν ἀγάπην καί φιλοπατρίαν σκέπτονται καί παντοιοτρόπως ἐκδηλώνουν τό ἐνδιαφέρον τούς εἰς τήν ἀγαπημένην τους νῆσον.

Ὅλα ὅσα προανέφερα ὡς ποιμαντικήν μέριμναν διά τόν εὐλογημένον τοῦτον τόπον, τά ἔχω εἰς τόν νοῦν καί εἰς τάς διαθέσεις τῆς καρδίας μου. Ἀποδεχόμενος τήν ἐκλογήν μου ὡς Μητροπολίτου Κώου καί Νισύρου εἶχα καί ἔχω τήν συναίσθησιν ὅτι πορεύομαι εἰς μίαν Ἐπαρχίαν μέ φιλόχριστον καί φιλοπρόοδον Λαόν, πού ἰδιαιτέρως ἀγαπᾶ τήν Ἐκκλησίαν καί τούς ποιμένας της. Ἐπιτελῶν μέ τήν βοήθειαν τοῦ Κυρίου μας, τῆς Παναγίας καί τῶν Ἁγίων μας, ἐν συνειδήσει, ἐν παντί καιρῷ καί πάση περιστάσει τό Ἐπισκοπικόν ποιμαντικόν μου χρέος, ἐκμεταλλευόμενος τίς καθόλου λειτουργικές καί λατρευτικές, διδακτικές, ἐποικοδομητικές καί λοιπές κοινωνικές εὐκαιρίες, ἐπιθυμῶ νά ὑπηρετῶ ταπεινῶς τό ἅγιον θέλημα τοῦ Κυρίου μας.

Ἀπό τήν ἡμέρα τῆς ἐκλογῆς μου καί τῆς εἰς Ἀρχιερέα χειροτονίας μου εὔχομαι καί προσεύχομαι ἐκ βαθέων νά μέ ἰκανώση ὁ Κύριος νά προσφέρω μέχρι τῆς ἐσχάτης μου ἀναπνοῆς τάς ταπεινάς μου ὑπηρεσίας εἰς τόν θεοσεβήν Λαόν τῶν Κώων καί τῶν Νισυρίων, ἐφ΄ ὅσον διατηρῶ σώας τάς ψυχοσωματικάς μου δυνάμεις.

Εὐχηθῆτε Σεβασμιώτατοι ἅγιοι Ἀρχιερεῖς νά προπορεύεται ἐμοῦ ἡ χάρις καί τό ἔλεος τοῦ Πανάγαθου Θεοῦ καί νά πραγματοποιῆται ἐν παντί τό πανάγιον θέλημά Του εἰς δόξαν Κυρίου καί σωτηρίαν τῶν ψυχῶν.

«Εἰρήνη τοῖς ἀδελφοῖς καί ἀγάπη μετά πίστεως ἀπό Θεοῦ Πατρός καί Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἡ χάρις μετά πάντων τῶν ἀγαπώντων τόν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν ἐν ἀφθαρσία. Ἀμήν» (Ἐφεσ. στ΄, 23-24).

Επέστρεψε στην Κάρπαθο ο Σεβ.Κώου κ.Ναθαναήλ

ην Τρίτη 10 Μαρτίου 2009 το πρωί επέστρεψε στην Κάρπαθο ο νεοχειροτονηθείς Μητροπολίτης Κώου και Νισύρου κ.Ναθαναήλ. Στο αεροπλάνο τον συνόδευαν ο Έπαρχος Καρπάθου-Κάσου κ.Μιχάλης Ερωτόκριτος και ο Ιεροκήρυξ της Ι.Μ.Καρπάθου Αρχιμ. π.Καλλίνικος. Στο αεροδρόμιο της Καρπάθου τον υποδέχθηκαν οι: Αρχιμ.π.Καλλίνικος, ο οποίος και του ενεχείρισε εκ μέρους του Σεβ.Μητροπολίτη μας Καρπάθου και Κάσου κ.Αμβροσίου μπαστούνι, Αρχιμ.π.Επιφάνιος, οι Πρεσβύτεροι π.Μιχαήλ και π.Ιωάννης, ο Δήμαρχος Καρπάθου κ.Μιχάλης Ιωαννίδης, η Νομαρχιακή Σύμβουλος κ.Μαρία Χριστοδούλου, ο Αερολιμενάρχης, ο Υποδοικητής του Αεροπορικού Αποσπάσματος και σμηνίτες, Αστυνομικοί, Εκπαιδευτικοί, πολλοί μαθητές και πλήθος κόσμου, το οποίο ένιωσε την ανάγκη να υποδεχθεί εκεί το νέο Ιεράρχη,  μια και για πρώτη φορά θα  ερχόταν στο νησί που εργάστηκε 24 έτη, ως Μητροπολίτης.

Οι στιγμές ήταν πολύ συγκινητικές! Όλοι έκλαιγαν!  Μεγάλοι και μικροί! Δάκρυα χαράς! Δάκρυα αποχωρισμού! Τα παιδιά του έδωσαν λουλούδια! Όλοι είχαν έναν καλό λόγο να του πουν, μια θερμή ευχή να του δώσουν!

Στη συνέχεια αναχώρησε με το μητροπολιτικό μας αυτοκίνητο και κατευθύνθηκε προς τον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας πόλεως Καρπάθου. Εκεί αφού προσκύνησε την εικόνα της Μεγαλόχαρης, με εντολή του Σεβ.Καρπάθου ψάλθηκε για πρώτη φορά η φήμη του νέου Μητροπολίτη κ.Ναθαναήλ.

Οι κυρίες είχαν ετοιμάσει ένα ζεστό ρόφημα και κέρασμα στο εκκλησιαστικό Μέγαρο, όπου ήρθαν κι άλλοι εν τω μεταξύ.

Λίγο μετά, αναχώρησε για το Μητροπολιτικό Μέγαρο στο Απέρι.

Τα σαράντα γενναία παλικάρια του Χριστού.

Μέσα στό καταχείμωνο, προβάλλει αὔριο καί ζεσταίνει τήν ψυχή μας ἡ γιορτή τῶν Ἁγίων Τεσσαράκοντα Μεγαλομαρτύρων. Σαράντα διαλεγμένα παλικάρια, πού ξεχώριζαν γιά τή σωματική, ἀλλά καί τήν ψυχική τους ἀνδρεία, δίνουν στούς Χριστιανούς τῆς κάθε ἐποχῆς, ἕνα μεγάλο μάθημα ὑπομονῆς στούς πειρασμούς, τίς θλίψεις καί τίς δοκιμασίες, ἕνα μεγάλο μάθημα ὁμολογίας τῆς χριστιανικῆς πίστεώς μας καί τῆς ἀφοσίωσής μας στόν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό, ἕνα μεγάλο μάθημα ἐπιμονῆς στόν ἀγώνα μας, μέχρι τό τέλος, γιά τήν κατάκτηση τοῦ ἀμάραντου στεφάνου τοῦ Παραδείσου! Ἀπό διαφορετικά μέρη κατάγονταν οἱ σαράντα γενναῖοι στρατιῶτες. Φύλαγαν τά σύνορα τοῦ κράτους τοῦ Λικινίου, στά ψηλά βουνά τῆς Ἀρμενίας. Πολλές μάχες, πολλές νίκες καί πολλές δόξες, εἶχαν κάνει ξακουστούς τούς πολύπειρους στρατιῶτες τοῦ βασιλιᾱ! Μά δέν ἦταν μόνο ἀφοσιωμένοι σ’ἕναν θνητό ἄρχοντα! Πάνω ἀπ’ὅλα ἦταν ἡ ἀγάπη τους γιά τόν Βασιλιᾶ ὅλου τοῦ κόσμου! Πρῶτα ἀπ’ὅλα ἦταν ὅλοι τους στρατιῶτες τοῦ Χριστοῦ. Γιατί Αὐτός ἦταν πού τούς ἕνωνε τόσο πολύ! Αὐτός πού τούς φτέρωνε τήν καρδιά κι ἀψηφοῦσαν τόν κίνδυνο, ὅταν ρίχνονταν μέ θάρρος στή φωτιά τῶν πολέμων! Αὐτός πού τούς εἶχε μάθει ἐξάλλου νά καταφρονοῦν τό θάνατο καί νά προσβλέπουν στήν ἄλλη ζωή, τήν αἰώνια! Καί δέν ἄργησε ἡ ὥρα νά ὁμολογήσουν δημόσια τήν πίστη τους καί τήν ἀφοσίωσή τους στόν Κύριο τοῦ οὐρανοῦ καί τῆς γῆς! “Εἶμαι Χριστιανός! Εἶμαι Χριστιανός!”, ἦταν ἡ ἀπάντηση ὅλων τους στίς προσταγές τοῦ βασιλιᾶ νά προσκυνήσουν καί νά θυσιάσουν στά εἴδωλα… Κι οὔτε οἱ κολακεῖες, οὔτε οἱ ὑποσχέσεις γιά ἐπίγειες τιμές καί δόξες, κατάφεραν ν’ἀλλάξουν τό γενναῖο φρόνημά τους! Οὔτε ὅμως καί τά βασανιστήρια πού ἀκολούθησαν! Τό φρικτό μαστίγωμα δέν τούς ἔκανε ν’ ἀρνηθοῦν τόν Οὐράνιο Βασιλέα! Κι ἐκεῖ, στό σκοτεινό, ὑγρό κι ἐλεεινό δεσμωτήριο, περνοῦσαν τίς ὧρες τους, μετά τό καθημερινό μαστίγωμα, μέ ὕμνους καί μέ προσευχές. Μέ ὁλόψυχες εὐχαριστίες πρός τόν Ἐσταυρωμένο Κύριό μας, πού ἦρθε στή σκοτεινή φυλακή γιά νά ἐμψυχώσει τά σαράντα δικά Του παλικάρια! “Ὁ ὑπομείνας εἰς τέλος, οὗτος σωθήσεται!”, ἀκούγεται ἡ γλυκύτατη φωνή Του! Καί πράγματι! Κανένας δέ λιποψύχησε! Καί πάλι ὁμολογοῦν, στό Δούκα Λυσία τώρα, ὅτι εἶναι Χριστιανοί! Ἀληθινοί! Θαρραλέοι! Ὅτι δέν τούς φοβίζουν οἱ ἀπειλές, οὔτε οἱ τιμωρίες, οὔτε οἱ ἐπίγειες δόξες καί τά πρόσκαιρα ἀγαθά! Οὔτε τίποτε δέν μποροῦσε νά τούς χωρίσει ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ! Μέ τήν ἴδια πεποίθηση, μέ τήν ἴδια προθυμία νά πάθουν κι ἐκεῖνοι κάτι γιά τή δόξα τοῦ Χριστοῦ, ἀκοῦν τή σατανική ἀπόφαση τοῦ Ἀγρικόλα νά τούς ρίξει γυμνούς στά κρυσταλλιασμένα νερά τῆς λίμνης! Γιατί, χαρούμενοι, προθυμότατοι ἔτρεχαν, ὁ ἕνας νά ξεπεράσει τόν ἄλλο, νά πέσει πρῶτος στά παγωμένα νερά! Ὑπέφεραν καρτερικά τό φοβερό αὐτό μαρτύριο! Τό τσουχτερό κρύο, που ἔκανε τά δόντια τους νά κτυποῦν… Τά σώματα νά μελανιάζουν… Τά μπράτσα τους νά σφίγγουν… Τίς καρδιές τους νά κτυποῦν παράξενα… Τό αἷμα τους νά παγώνει… Νά νιώθουν ἀνυπόφορους πόνους στό σῶμα… Νά πλησιάζει ὁ θάνατος! Τότε ἦταν πού φώναξε ὁ Κάνδιδος: “Ἀδέλφια, δριμύς ὁ χειμών, ἀλλά γλυκύς ὁ Παράδεισος! Ἀλγεινή ἡ πῆξις, ἀλλ’ ἠδεία ἡ ἀπόλαυσις”! Βαρύς, ἀδέλφια ὁ πόνος πού δοκιμάζουμε, ἀλλά γλυκύς μετά ὁ Παράδεισος! Μή δειλιάσετε! Σαράντα μπήκαμε, σαράντα νά βγοῦμε ἀπ’αὐτό τό λυτρωτικό λουτρό! Κι ὅμως! Ἕνας δέν τά κατάφερε! Τόν τράβηξαν τά ζεστά λουτρά, πού ἐπίτηδες ἑτοίμασαν οἱ εἰδωλολάτρες γιά νά μεγαλώσουν τό μαρτύριό τους! Μά δέν κατάφερε τό παγωμένο κορμί του ν’ἀντέξει τήν ἀπότομη θερμότητα! Πέφτει ἀμέσως νεκρός καί χάνει ὁ δυστυχής καί τούτη τή ζωή, μά καί τήν ἄλλη… Τότε ἦταν πού φάνηκε τό παράξενο θέαμα! Σαράντα ἄγγελοι κατέβαιναν ἀπό τόν οὐρανό κρατῶντας χρυσά στεφάνια καί στεφάνωναν ἕνα – ἕνα τά γενναῖα παλικάρια τοῦ Χριστοῦ! Μόνο ἕνα περίσσευε τώρα, ἐκεῖνο τοῦ λιποτάκτη ἀρνητῆ τοῦ Χριστοῦ… Τότε, πάλι ἦταν, πού ἔτρεξε ὁ στρατιώτης, ὁ δήμιος, ὁ Ἀγλάιος, συντετριμμένος ἀπό τήν πίστη καί τήν καρτερικότητα τῶν ἄλλων τριάντα ἐννέα καί πῆρε τή θέση του! “Εἶμαι κι ἐγώ Χριστιανός”, φωνάζει καί πετῶντας τά ροῦχα του, ρίχνεται κι αὐτός στήν παγωμένη λίμνη καί στεφανώνεται ὁ νέος Μάρτυρας, ὁ νέος πιστός τοῦ Χριστοῦ! Τό πρωί τῆς ἄλλης ἡμέρας βρίσκει σωριασμένους πάνω στή λίμνη, ἀλλ’ ἀμετακίνητους ἀπό τήν πίστη τους, νικητές τούς γενναιόψυχους μάρτυρες! Ἡ κακία τοῦ Ἀγρικόλα ὁλοκληρώνεται μέ τήν ἀπόφασή του νά καοῦν τά μισοπεθαμένα σώματά τους στή φωτιά! Μά οὔτε πρωτύτερα τό νερό, οὔτε τώρα ἡ φωτιά μπορεῖ ν’ ἀγγίξει τήν ψυχή τους, τή δοσμένη στό Χριστό! Οὔτ’ ἐκείνου τοῦ νεαροῦ Μελίτωνος, πού ἡ ἴδια ἡ μάνα του τόν ἔβαλε πάνω στ’ἁμάξι πού ὁδηγοῦσε στίς φλόγες! Στό ὁλοκαύτωμα ἐκεῖνο, πού πλημμύρισε τή Σεβάστεια τοῦ Πόντου, ἀλλά καί τήν οἰκουμένη ὁλόκληρη μέ τό θεῖο ἄρωμα. Μέ τό παράδειγμα ἐκεῖνο τῶν Σαράντα Μαρτύρων, πού ὑπέμειναν καρτερικά τό “δριμύ χειμώνα” καί τώρα ἀπολαμβάνουν τόν γλυκύτατο Παράδεισο! Ἀλήθεια, ἀδελφοί! Πόσες καί πόσες φορές στή δική μας ζωή δέν ἔρχονται “δριμεῖς χειμῶνες”; Πόσα κρύα τσουχτερά, πού παγώνουν τήν ψυχή μας, πόσες θλίψεις, πόσες δυσκολίες, πόσες ἀναποδιές, πόσα προβλήματα, πόσοι πόνοι… Ἄς μή στεκόμαστε σ’αὐτά ἀδελφοί! Ἀλλά, ἄς κοιτοῦμε πίσω ἀπ’αὐτά! Ἄς στέκεται ἡ ματιά μας στά στεφάνια, στά χρυσά, στά ὁλόχρυσα, ἀμαράντινα στεφάνια τοῦ Παραδείσου πού μᾶς περιμένουν, ἄν ὅμως δέν λιποψυχήσουμε στόν ἀγώνα. Ἄν δέ δειλιάσουμε στή μάχη! Ἄν δεχτοῦμε μέ ὑπομονή τό μικρό ἤ τό μεγάλο σταυρό πού βάζει στούς ὤμους μας ὁ Κύριός μας! Ἄν δέ γογγύσουμε στό βάρος τῶν θλίψεων ἤ τῶν δοκιμασιῶν, πού ἡ Χάρη Του παραχωρεῖ! Ἄν δέν ἀρνηθοῦμε τόν Κύριό μας! Γιατί πίσω ἀπό κάθε θλίψη αὐτῆς τῆς ζωῆς, πίσω ἀπό κάθε πόνο, ὑπάρχει μιά χαρά, μιά μεγάλη χαρά! Πίσω ἀπό τήν πίκρα τοῦ κόσμου τούτου, ὑπάρχει ἡ γλύκα τοῦ Παραδείσου! Μπορεῖ ὁ δρόμος πού τραβοῦμε τώρα, στά λίγα ἤ τά πολλά χρόνια τῆς ζωῆς μας, νά ‘ναι δύσβατος… Ἀνηφορικός… Γεμάτος δυσκολίες κι ἐμπόδια… Στό τέλος νά κοιτοῦμε ἀγαπητοί! Στό τέλος, γιά νά δοῦμε τόν Κύριό μας, πού περιμένει νά στεφανώσει τό μικρό μας ἀγώνα! Γιατί ἐδῶ ἑτοιμάζεται τό στεφάνι… Ἐδῶ γίνεται ὁ ἀγώνας, ἐδῶ κι ἡ προπόνηση, ἐδῶ καί ὁ κόπος! Ἐκεῖ, τά βραβεῖα! Καί ἡ ἀπόλαυση! Γιατί δέ γίνεται κι ἀλλιῶς! Ἐδῶ νά εἶναι πάντοτε “δριμύς ὁ χειμών” καί ν’ ἀκολουθεῖ “γλυκύς ὁ Παράδεισος”! Ἄς μήν τό ξεχνοῦμε αὐτό ποτέ!

+Ἀρχιμ. Καλλίνικος Μαυρολέων

8. 3. 2000

Χειροτονήθηκε ο Μητροπολίτης Κώου κ.Ναθαναήλ! ΑΞΙΟΣ! ΑΞΙΟΣ! ΑΞΙΟΣ!

Έγινε η τελετή του ΜΕΓΑΛΟΥ ΜΗΝΥΜΑΤΟΣ του Θεοφ.Κώου κ.Ναθαναήλ

 

 

 

 

 

Κωνσταντινούπολη,  6 Μαρτίου 2009

Σήμερα  Παρασκευή 6 Μαρτίου 2009, αμέσως μετά την Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία στον πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου, στην οποία χοροστάτησε η Α.Θ.Π. ο Οικουμενικός μας Πατριάρχης κ.κ.Βαρθολομαίος, έγινε η τελετή του μικρού και εν συνεχεία του Μεγάλου Μηνύματος, του Θεοφιλεστάτου Εψηφισμένου νέου Μητροπολίτη Κώου και Νισύρου κ.Ναθαναήλ. Ο Θεοφιλέστατος -ενώπιον των Συνοδικών Ιεραρχών-  διαβεβαίωσε τον Οικουμενικό Πατριάρχη ότι θα έχει απόλυτη υπακοή, υιϊκή αφοσίωση και ολοκληρωτική προσφορά στην υψηλή διακονία, που του ανέθεσε η Αγία του Χριστού Μεγάλη Εκκλησία.

 Μέσα σε ιδιαίτερα φορτισμένο συγκινησιακά κλίμα ο Θεοφ.κ.Ναθαναήλ δέχτηκε τις ευχές του Παναγιοτάτου, του Γέροντά του Σεβ.Μητροπολίτη Καρπάθου και Κάσου κ.Αμβροσίου, των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Ίμβρου και Τενέδου κ.Κυρίλλου, Πριγκιπονήσων κ.Ιακώβου, Προικονήσου κ.Ιωσήφ, του Αρχιγραμματέως της Αγίας και Ιεράς Συνόδου κ.Ελπιδοφόρου, του Μ.Πρωτοσυγκέλλου κ.Στεφάνου, του Μ.Αρχιμανδρίτη κ.Αθηναγόρα, του Μ.Αρχιδιακόνου κ.Μαξίμου, των λοιπών πατέρων του Πατριαρχιακού Ναού και του λαού.

Το απόγευμα ο Θεοφ. κ.Ναθαναήλ παρακολούθησε την Α΄στάση των Χαιρετισμών στον Πατριαρχικό Ναό, στην οποία χοροστάτησε και πάλι ο Παναγιότατος. Παραβρέθηκε και ο Έπαρχος Καρπάθου και Κάσου κ.Μιχάλης Ερωτόκριτος, η σύζυγός του και άλλοι συμπατριώτες μας από την Κάρπαθο, που έφθασαν εκεί ειδικώς για τη χειροτονία του Θεοφιλ. π.Ναθαναήλ.

Πρώτα ο Θεός, την ερχόμενη Κυριακή της Ορθοδοξίας, ο Παναγιότατος, συμπαραστατούμενος από τα μέλη της Αγίας και Ιεράς Συνόδου, θα τελέσει τη χειροτονία του.

28 Μαρτίου η ενθρόνιση του νέου Μητροπολίτη Κώου κ.Ναθαναήλ

Ανταπόκριση από το Οικουμενικό Πατριαρχείο!

Σήμερα Πέμπτη 5 Μαρτίου 2009 έφθασε στο Οικουμενικό μας Πατριαρχείο, ο εψηφισμένος Μητροπολίτης Κώου και Νισύρου κ.Ναθαναήλ, συνοδευόμενος από τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Καρπάθου και Κάσου κ.Αμβρόσιο και τον Ιεροκήρυκα της Ι.Μητροπόλεως Καρπάθου και Κάσου Αρχιμ.π.Καλλίνικο Μαυρολέοντα. Αμέσως κατευθύνθηκαν προς το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο, ὀπου και έγιναν δεκτοί ἀπό τον Παναγιότατο Οικουμενικό μας Πατριάρχη κ.κ.Βαρθολομαίο, ο οποίος συνεχάρη τον νέο εψηφισμένο Μητροπολίτη κ.Ναθαναήλ και ευχήθηκε τα δέοντα. Επίσης, τον συνεχάρησαν και του ευχήθηκαν για την εκλογή του οι Σεβασμιότατοι Ιεράρχες του Θρόνου Ίμβρου και Τενέδου κ.Κὐριλλος και Πριγκιπονήσων κ.Ιάκωβος. Στη συνέχεια ο Αρχιγραμματέας της Αγίας και Ιεράς Συνόδου Πανοσ.Αρχιμ.κ.Ελπιδοφόρος και οι λοιποί συνεργάτες του Παναγιοτάτου ενημέρωσαν τον Θεοφιλέστατο κ.Ναθαναήλ για τη διαδικασία της χειροτονίας του. Αύριο Παρασκευή 6 Μαρτίου 2009, στις 12 το μεσημέρι θα γίνει η τελετή του μικρού μηνύματος ενώπιον της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ.Βαρθολομαίου και των μελών της Αγίας και Ιεράς Συνόδου και η τελετή του μεγάλου μηνὐματος στον πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου. Η ενθρόνιση του νέου Μητροπολίτη κ.Ναθαναήλ ορίστηκε να γίνει στην Κω το Σάββατο 28 Μαρτίου. Πολύ σύντομα θα σας ενημερώσουμε για το αν τελικά θα μπει κάποιο πλοίο για να παραβρεθούν όσοι επιθυμούν στην ενθρόνιση του κ.Ναθαναήλ.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ τον κ.Νικόλαο Μαγγίνα, φωτογράφο της Α.Θ.Π.του Οικουμενικού μας Πατριάρχη κ.κ.Βαρθοομαίου, για την ευγενική παραχώρηση των φωτογραφιών.

π.Καλλίνικος Μαυρολέων, από Κωνσταντινούπολη.

Νέος Μητροπολίτης Κώου και Νισύρου ο π.Ναθαναήλ!

Χθες Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2009 η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου,  με πρόταση του Παναγιωτάτου Οικουμενικού μας Πατριάρχη κ.κ.Βαρθολομαίου, εξέλεξε παμψηφεί νέο Μητροπολίτη Κώου και Νισύρου τον πολύ αγαπητό μας π.Ναθαναήλ Διακοπαναγιώτη, Πρωτοσύγκελλο της Ιεράς Μητροπόλεώς μας, Καρπάθου και Κάσου και Καθηγούμενο της Ιεράς Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής Αγίου Γεωργίου Βασσών Καρπάθου.

Η Κάρπαθος και η Κάσος  αναφωνεί το ΑΞΙΟΣ με αισθήματα χαράς και λύπης! Χαράς για την άξια προαγωγή ενός ανθρώπου αφιερωμένου ολοκληρωτικά στην Εκκλησία μας και λύπης γιατί αποχωρίζεται έναν πολύτιμο συνεργάτη του Σεβ. Μητροπολίτη μας κ.Αμβροσίου και εκλεκτό κληρικό.

Η χειροτονία του θα γίνει στον πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου, στο Φανάρι, την Κυριακή της Ορθοδοξίας.

ΑΞΙΟΣ! ΑΞΙΟΣ! ΑΞΙΟΣ!

<

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Εψηφισμένου Μητροπολίτου Κώου και Νισύρου

κ.ΝΑΘΑΝΑΗΛ ΔΙΑΚΟΠΑΝΑΓΙΩΤΗ

· Ο Θεοφιλέστατος εψηφισμένος Μητροπολίτης Κώου και Νισύρου κ. Ναθαναήλ (κ. κ. Φίλιππος) Διακοπαναγιώτης, γεννήθηκε την 3-9-1960 στην Αντιμάχεια της Κω Δωδεκανήσου.

· Σπούδασε δημοσιογραφία και υπηρέτησε ως έφεδρος Αξιωματικός Πεζικού τη στρατιωτική του θητεία.

• Αποφοίτησε από την Ανωτέρα Εκκλησιαστική Σχολή Αθηνών τo 1986 και από τη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1998.

· Χειροτονήθηκε Διάκονος το 1985 και Πρεσβύτερος το 1986 από τον Γέροντά του Σεβασμ. Μητροπολίτη Καρπάθου και Κάσου κ. Αμβρόσιο. Υπηρετεί από το 1986 ως Ιεροκήρυξ και από το 1995 ως Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Καρπάθου και Κάσου.

· Είναι αδελφός της Ιεράς Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής Αγίου Γεωργίου Βασσών, της οποίας έχει γράψει και τη σύντομη ιστορία. από τo 1985. To 2003 ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαίος και η περί Αυτόν η Αγία και η Ιερά Σύνοδος τον απεκατέστησε και τον διώρισε Κανονικόν Ηγούμενον.

· Το 1994 κατά την επίσκεψή του στα Δωδεκάνησα και την Κάρπαθο ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαίος του επέδωσε τον Χρυσούν Σταυρόν της εν Δωδεκανήσῳ Εκκλησίας του Οικουμενικού θρόνου.

· Το 1998 ανακηρύχθηκε επίτιμος δημότης της Κοινότητος Απερίου Καρπάθου και του επεδόθη το χρυσό κλειδί της Κοινότητος.

· Το 1999 ανακηρύχθηκε επίτιμος δημότης του ενοποιημένου Δήμου Καρπάθου και του επεδόθη το Χρυσούν Μετάλλιο.

· Το 2003 ο Σύλλογος Πηγαδιωτών Καρπάθου Αττικής τον ανακήρυξε επίτιμο μέλος και του επέδωσε και τη σχετική πλακέτα.

· Είναι επίτιμο μέλος του Πολιτιστικού Συλλόγου «Ομόνοια» Απερίου.

· Ασχολείται με την λαογραφία και την ποίηση, συμμετέχοντας σε συλλογικές και ατομικές εκδοτικές προσπάθειες.

· Συνεργάζεται με τον Καθηγητή της Λαογραφίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Μηνά Αλ. Αλεξιάδη για την εκπόνηση διδακτορικής διατριβής με θέμα: «Η λαϊκή Λατρεία και η Εθιμική Θρησκευτική συμπεριφορά των κατοίκων της Καρπάθου».

· Γνωρίζει την αγγλική γλώσσα.