Προσφώνηση Οικ.Πατριάρχη υπό Καθηγουμένου Ι.Μ.Ξηροποτάμου

Τῇ Αὐτοῦ Θειοτάτῃ Παναγιότητι

Τῷ Οἰκουμενικῷ Πατριάρχῃ

Κυρίῳ Κῳ

ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙῼ

ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΙΣ

Ὑπὸ τοῦ Πανοσιολογιωτάτου Καθηγουμένου

τῆς ἐν Ἁγίῳ Ὄρει Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Ξηροποτάμου

Ἀρχιμανδρίτου κ. Ἰωσήφ

Ἱερὰ Μονὴ Ξηροποτάμου, 8/21-8-2008

Παναγιώτατε Πάτερ καὶ Δέσποτα,

Διακατεχόμενοι ὑπὸ αἰσθημάτων χαρᾶς, υἱικοῦ σεβασμοῦ καὶ ἐγκαρδίου εὐχαριστίας, διότι διὰ πρώτην φορὰν ὡς Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης τιμᾶτε δι᾿ ἐπισκέψεως τὴν ταπεινὴν Ἀδελφότητα ἡμῶν, ὑποδεχόμεθα Ὑμᾶς μετὰ συγ­κινήσεως εἰς τὰ ἱερὰ σκηνώματα τῶν Ἁγίων ἐνδόξων Τεσσαράκοντα τοῦ Χριστοῦ Μεγαλομαρτύρων καὶ τοῦ Τιμίου καὶ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ.

Χαρᾷ οὖν χαίρομεν καὶ ἀγαλλιάσει ἀγαλλιῶμεν, διότι ὁρῶμεν ἐν τῷ μέσῳ ἡμῶν τὸν Πατριάρχην καὶ Ποιμενάρχην ἡμῶν, καὶ ἐν αὐτῷ σύμπασαν τὴν Με­γάλην τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίαν, τὴν σεπτὴν ταύτην κιβωτὸν τῶν Ἀποστολικῶν καὶ Πατερικῶν παραδόσεων, τὸ κλεινὸν κέντρον τῆς κατὰ Ἀνατολὰς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τὴν ἕδραν τῆς οἰκουμενικότητος, τὸν τηλαυγῆ φάρον τῆς ἀμωμήτου ἡμῶν πίστεως, πρὸς τὸν ὁποῖον ἡ Ἀθωικὴ αὕτη Ἀκρόπολις τοῦ Μοναχισμοῦ εἶχεν ἀνέκαθεν καὶ ἔχει πάντοτε τὰ βλέμματα στραμμένα.

«Ὅσοι γάρ Θεοῦ εἰσιν καί ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, οὗτοι μετά τοῦ ἐπισκόπου εἰσίν»[1], λέγει πρὸς τοὺς Φιλαδελφεῖς ὁ Θεοφόρος τῆς Ἀντιοχείας ᾿Ιγνάτιος. Καί πρός τούς Σμυρναίους «Πάντες τῷ ἐπισκόπῳ ἀκολουθεῖτε, ὡς ᾿Ιησοῦς Χριστὸς τῷ Πατρί… Ὅπου ἂν φανῇ ὁ ἐπίσκοπος, ἐκεῖ τὸ πλῆθος ἔστω· ὥσπερ ὅπου ἂν ᾖ Χριστὸς ᾿Ιησοῦς, ἐκεῖ ἡ καθολικὴ ἐκκλησία»[2].

Συγκινούμεθα λοιπὸν ἀναλογιζόμενοι ὅτι εἰς τὸ πρόσωπον τῆς ἀρχιερωσύ­νης Σας συγκαταβαίνει πρὸς ἡμᾶς τοὺς εὐτελεῖς ὁ Ἀρχιερεὺς τῶν Ἀρχιερέων καὶ Σωτὴρ ἡμῶν ᾿Ιησοῦς Χριστὸς καὶ οὕτω πως ἀτενίζοντες εἰς τὴν Ὑμετέραν Θειο­τάτην Παναγιότητα, ὑποκλινόμενοι εὐλαβῶς, ἀσπαζόμεθα τὴν πλήρη εὐλογίας δεξιάν Σας.

Ὅμως ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ ἐπισκόπου ἡμῶν τοῦ καὶ πρωτοθρόνου τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας ἡμεῖς οἱ ξενιτεύοντες ἐκ τοῦ κόσμου μοναχοὶ ὑποδεχόμεθα εὐαγγελικῶς καὶ τὰ πρόσωπα πάντων τῶν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ Ὀρθοδόξων ἀδελ­φῶν ἡμῶν, τῶν ἐγγύς καὶ τῶν μακράν, τῶν ζώντων καὶ τῶν κεκοιμημένων.

Ὄντως δροσερώτερος καὶ εὐκρατώτερος σήμερον, Παναγιώτατε, ὁ ἀὴρ τοῦ ἱεροῦ Ἄθωνος ἀποπνέων εἰς τὴν ἡμετέραν αἴσθησιν τοὐλάχιστον τὴν ἀπόκο­σμον εὐωδίαν του. Εὐωδίαν ἡ ὁποία κατέρχεται ἀπὸ τὰ ὑπερκόσμια ἐκεῖνα σκη­νώματα, εἰς τὰ ὁποῖα ἀναπαύονται εὐφραινόμενοι, οἱ τὸν ἀγῶνα τὸν καλὸν ἀγωνισάμενοι Θεοφόροι Πατέρες ἡμῶν· οἱ Παῦλοι, οἱ Ἀθανάσιοι, οἱ Νήφωνες, οἱ λοιποὶ Ἁγιορεῖται Ὅσιοι, Μάρτυρες καὶ Ὁμολογηταί.

Διότι τὸ Ἅγιον Ὄρος δὲν ἔχει ἄλλο τι τιμαλφέστερον νὰ προτείνῃ εἰς τοὺς προσκυνητάς του, παρὰ τὸ ἀμόλυντον Κειμήλιον τῆς Παρθενίας, τὴν Ὑπερευλο­γημένην Μητέρα τοῦ Θεοῦ, τῆς ὁποίας τὴν πάνσεπτον Κοίμησιν προσεχῶς θὰ ἑορτάσῃ, καὶ τοὺς Ὁσίους καὶ Θεοφόρους Πατέρας του, ὡς τὸν Διονυσιάτην Πα­τέρα ἡμῶν Νήφωνα Πατριάρχην Κωνσταντινουπόλεως, τοῦ ὁποίου τὴν λαμ­πρὰν μνήμην ἤλθετε ἐδῶ νὰ ἑορτάσετε πρεπόντως.

Ὁ Ὀρθόδοξος Μοναχισμὸς δὲν δύναται νὰ ἐπιβιώσῃ καὶ νὰ μεταλαμπαδευθῇ εἰς ἑπομένας γενεάς, ἄνευ θεμελιώσεως καὶ ἀναφορᾶς του εἰς τὸ παράδειγμα καὶ τὰς διδαχὰς αὐτῶν τῶν Ἁγίων Πατέρων· τῶν Ἀσκητῶν, τῶν Νηπτικῶν, τῶν Θεολόγων, τῶν Διδασκάλων τῆς Ἐκκλησίας.

Τούτων τῶν Ἁγίων Πατέρων ὁ ἐσταυρωμένος βίος, ἡ ἀκραιφνὴς πίστις, αἱ εὐαγγελικαὶ διδαχαί, αὐτὰ «ὡδήγησαν καὶ ἤγαγον» ἡμᾶς τοὺς συγχρόνους μονα­χοὺς «εἰς Ὄρος Ἅγιον τοῦ Θεοῦ»[3]. Αὐτὰ πιστεύομεν, αὐτὰ μελετῶμεν καὶ αὐτὰ ἀγωνιζόμεθα καθημερινῶς νὰ κρατῶμεν καὶ νὰ διδάσκωμεν· ἀναξίως μὲν καὶ ἀτελῶς διὰ τὴν ἀσθένειαν ἡμῶν, ἀνοθεύτως δὲ καὶ ἀνελιπῶς διὰ τοὺς ἐπερ­χομέ­νους, οὕτως ὥστε νὰ μὴ κληθῶμεν ὑπὸ τοῦ Κυρίου «ἐλάχιστοι ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν».[4]

Εἴθε εὐχαῖς ἁγίαις τῆς Ὑμετέρας Θειοτάτης Παναγιότητος ἡ μοναχικὴ μαρ­τυρία τῆς πίστεώς μας αὐτῆς νὰ μὴ κολοβώνεται καὶ νοθεύεται ἀπὸ τὰς ἀδυνα­μίας καὶ ἁμαρτίας μας· διότι «πᾶν ὃ οὐκ ἐκ πίστεως, ἁμαρτία ἐστίν», ὅπως γράφει ὁ Ἀπόστολος[5].

Ἐνταῦθα, Παναγιώτατε, ἐπιτρέψατε εἰς ἡμᾶς τὰ τέκνα σας, ὡς υἱικὴν παρρησίαν πρὸς Ὑμᾶς κεκτημένους, νὰ ἀναφερθῶμεν καὶ εἰς δύο θέματα τὰ ὁποῖα συνέχουν τὰς καρδίας μας καὶ σκανδαλίζουν τὰς μοναχικὰς συνειδήσεις μας, ἀλλὰ καὶ τὰς συνειδήσεις πάρα πολλῶν εὐσεβῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, οἱ ὁποῖοι μᾶς πλησιάζουν.

Τὸ πρῶτον εἶναι ἡ συνεχιζομένη παρὰ τῆς Ὑμετέρας Παναγιότητος δι᾿ ἐπι­σή­μων λόγων καὶ συμπροσευχῶν ἐπ᾿ ἐκκλησίας καὶ τηλοψίας ἀναγνώρισις τῶν ἐκ­προσώπων τοῦ ἐντελῶς ἐκκοσμικευμένου πλέον καὶ μὴ διορθουμένου συγ­χρό­νου Παπισμοῦ.

Τὸ δεύτερον εἶναι ἡ ἀχρήστευσις τῆς θεολογικῆς καὶ ἐκκλησιολογικῆς μαρτυ­ρίας τῆς Ὀρθοδοξίας διὰ τῆς πλήρους συμμετοχῆς ἐκπροσώπων τῆς Ἐκκλησίας μας εἰς τὸ Παγκόσμιον Συμβούλιον τῶν Ἐκκλησιῶν καὶ τῆς δι᾿ αὐτοῦ τοῦ τρόπου σιωπηρᾶς ἀποδοχῆς τῆς προτεσταντικῆς ἐκκλησιολογίας, ἡ ὁποία διέπει τὴν δο­μὴν καὶ λειτουργίαν τούτου τοῦ Παμπροτεσταντικοῦ ὀργανισμοῦ.

Παναγιώτατε, ὁμοῦ μετὰ τοῦ Ἱεροῦ Χρυσοστόμου παρακαλοῦμεν Ὑμᾶς ἡμεῖς οἱ ταπεινοὶ καὶ ἀνάξιοι· «Μηδὲν νόθον δόγμα τῷ τῆς ἀγάπης προσχήματι παραδέχεσθε»[6]. Ὡς προσφάτως[7], ἀλλὰ καὶ παλαιότερον[8], τὸ Ἅγιον Ὄρος σᾶς ὡμο­λόγησεν καὶ διεβεβαίωσεν, καὶ ἡμεῖς οἱ ἐλάχιστοι Ξηροποταμηνοὶ μοναχοὶ ὁμοῦ μετὰ τοῦ εὐσεβοῦς λαοῦ τοῦ συμμεριζομένου τὰς ἀνησυχίας μας «μένομεν πιστοὶ εἰς τὴν Πίστιν τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καὶ τῶν Ἁγίων Πατέρων, ἐξ ἀγάπης καὶ πρὸς τοὺς ἑτεροδόξους, οἱ ὁποῖοι οὐσιαστικῶς βοηθοῦνται, ὅταν οἱ Ὀρθόδοξοι διὰ συνεποῦς Ὀρθοδόξου στάσεως τοὺς ὑποδεικνύουν τὸ μέγεθος τῆς πνευματικῆς ἀσθενείας των καὶ τὸν τρόπον τῆς θεραπείας των»[9]. Παρακαλοῦμεν δὲ ἐμπόνως καὶ εὐλαβῶς ὅπως εἰς τὸ ἑξῆς «ὁ θεολογικὸς διάλογος οὐδόλως συνοδεύηται ἀπὸ συμ­προσευχάς, συμμετοχὰς εἰς τὰς λειτουργικὰς καὶ λατρευτικὰς συνάξεις ἑκα­τέρων καὶ λοιπὰς ἐνεργείας, αἱ ὁποῖαι ἐνδέχεται νὰ δώσουν τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἡ ἡμετέρα Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία δέχεται τοὺς Ρωμαιοκαθολικοὺς ὡς πλήρη Ἐκκλη­σίαν καὶ τὸν Πάπαν ὡς κανονικὸν Ἐπίσκοπον Ρώμης. Τοιαῦται ἐνέργειαι παραπλα­νοῦν καὶ τὸ Ὀρθόδοξον πλήρωμα καὶ τοὺς Ρωμαιοκαθολικούς, δίδοντες εἰς αὐτοὺς τὴν ἐσφαλμένην ἐντύπωσιν περὶ τοῦ τί φρονεῖ περὶ αὐτῶν ἡ Ὀρθοδοξία…»[10].

Ἐπειδὴ δὲ δὲν δυνάμεθα παρὰ νὰ πιστεύωμεν ὅτι ἔχομεν «τὸ αὐτὸ πνεῦμα τῆς πίστεως» μετὰ τῆς Ὑμετέρας Θειοτάτης Παναγιότητος, «κατὰ τὸ γεγραμμέ­νον, ἐπίστευσα, διὸ ἐλάλησα»[11], οὕτω «καὶ ἡμεῖς πιστεύομεν, διὸ καὶ λαλοῦμεν»[12].

«Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα· μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγά­πη»[13].

Ἐν τῇ Ὑμετέρᾳ πατρικῇ ἀγάπῃ συγχωρήσατε εἰς ἡμᾶς τὴν ὁμολογιακὴν ταύτην παρέκβασιν καὶ ἐμβλέψατε εἰς τὰ πρόσωπα τῆς ταπεινῆς ἡμῶν ἀδελφό­τητος, τὰ ὁποῖα ἀτενίζουν εἰς Ὑμᾶς μετὰ πολλοῦ σεβασμοῦ.

Δεχθῆτε δὲ ἐκ μέρους πάντων ἡμῶν, ὡς ἁπλοῦν ἐνθύμιον τῆς ἐνταῦθα ἐπι­σκέ­ψεώς Σας, ἓν ἁγιορειτικὸν ξυλόγλυπτον ἐγκόλπιον, ἀπεικονίζον τὴν Πλατυ­τέραν καὶ πέριξ Αὐτῆς τὴν Οὐράνιον Μυσταγωγίαν κατὰ τὸ πρότυπον τοῦ περι­φήμου Ξηροποταμηνοῦ παναγιαρίου τοῦ ΙΔ´ αἰῶνος, τοῦ γνωστοῦ Παντζεχρίου.

Εἴθε αἱ ἡπλωμέναι πρὸς Κύριον χεῖρες ταύτης τῆς Πλατυτέρας τῶν Οὐρανῶν Θεο­τόκου, ὁμοῦ μετὰ τῶν πρεσβειῶν τῶν Ὁσίων καὶ Θεοφόρων Πατέρων ἡμῶν Παύλου τοῦ Ξηροποταμηνοῦ καὶ Νήφωνος τοῦ Διονυσιάτου, σκέπουν τὴν Ὑμε­τέραν Θειοτάτην Παναγιότητα μετὰ τῆς συνοδείας Αὐτῆς κατὰ τὴν ἐνταῦθα πα­ραμονήν Σας, ἀλλὰ καὶ ἐσαεί.

Ὡς εὖ παρέστητε!


[1] Πρὸς Φιλαδελφεῖς ΙΙΙ, 2. ΒΕΠ, τόμος 2ος, σελ. 277, στίχος 26.

[2] Πρὸς Σμυρναίους VΙΙΙ, 1-2. ΒΕΠ, τόμος 2ος, σελ. 281, στίχοι 18-24.

[3] πρβλ. Ψαλμ. μβ´ 3

[4] πρβλ. Ματθ. ε´ 19

[5] Ρωμ. ιδ´ 23

[6] Ἁγ. Ἰωάννου Χρυσοστόμου, Ὑπόμνημα εἰς τὴν πρὸς Φιλιππησίους ἐπιστολήν. Ὁμιλία Β´, ΡG 62,191, στίχοι 6-7.

[7] Ἀνακοίνωσις Ἱερᾶς Κοινότητος Ἁγίου Ὄρους Ἄθω (διὰ τὸν ἐκκλησιαστικὸν τύπον), ἀρ. πρωτ. Φ.2/7/2310, 17/30-12-2006

[8] Ἀνακοίνωσις Ἱερᾶς Ἐκτάκτου Διπλῆς Συνάξεως τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος τοῦ Ἁγίου Ὄρους Ἄθω «Περὶ τοῦ Διαλόγου Ὀρθοδόξων καὶ Ρωμαιοκαθολικῶν», 9/22-4-1980.

[9] πρβλ. ἔνθ. ἀνωτ.

[10] πρβλ. ἔνθ. ἀνωτ.

[11] Ψαλμ. ριε´ 1

[12] πρβλ. Β´ Κορ. δ´ 13

[13] Α´ Κορ ιγ´ 13

Advertisements
This entry was posted in Αγιορειτικά and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s