ΕΝΘΡΟΝΙΣΤΗΡΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΩΟΥ ΚΑΙ ΝΙΣΥΡΟΥ κ.κ. ΝΑΘΑΝΑΗΛ Β΄ (Κῶς, 28/03/2009)

dsc02574«Εὐλογητός ὁ Θεός ὁ εὐλογήσας ἡμᾶς ἐν πάσῃ εὐλογία πνευματικῇ»  (Ἐφεσ.  α΄, 3)

Σεβασμιώτατε Μητροπολίτη Καρπάθου καί Κάσου κ.κ. Ἀμβρόσιε, ἐκπρόσωπε τῆς Α.Θ.Π. τοῦ Οἰκουμενικοῦ ἡμῶν Πατριάρχου κ.κ.Βαρθολομαίου,

Σεβασμιώτατοι ἅγιοι Ἀρχιερεῖς,

Ἐξοχότατε Κύριε ἐκπρόσωπε τῆς Κυβερνήσεως,

Ὁσιολογιώτατοι ἅγιοι Καθηγούμενοι,

Ὁσιώταται Γερόντισσαι,

Τίμιον Πρεσβυτέριον καί Εὐλαβέστατοι Διάκονοι,

Ὁσιώτατοι Μοναχοί καί Μοναχαί,

Ἐξοχώτατοι Κύριοι Ὑπουργοί,

Ἐντιμότατοι Κύριοι Βουλευταί,

Κύριε Νομάρχη Δωδεκανήσου,

Κυρία Ἔπαρχε τῶν Νήσων Κῶ – Νισύρου,

Κύριε Ἔπαρχε τῶν νήσων Καρπάθου καί Κάσου,

Κύριοι Δήμαρχοι Κῶ, Δικαίου καί Ἡρακλειδῶν,

Κύριοι Δήμαρχοι Καρπάθου καί Νισύρου,

Κύριε Ταξίαρχε,

Κύριοι Νομαρχιακοί καί Δημοτικοί Σύμβουλοι καί λοιποί φορεῖς τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως,

Κύριοι ἐκπρόσωποι τῶν Πολιτικῶν, Στρατιωτικῶν καί Δικαστικῶν Ἀρχῶν,

Κύριοι ἐκπρόσωποι τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν καί πρόεδροι σωματείων καί συλλόγων,

Ἀγαπητοί ἐκπρόσωποι τῶν σχολείων τῆς Κῶ,

Σοφολογιώτατε Ἰμάμη,

Εὐλογημένε καί περιούσιε Λαέ τοῦ Θεοῦ,

Ε

ὐλογῶ καί δοξάζω τό ὄνομα τοῦ ἐν Τριάδι Πανάγαθου Θεοῦ, ὁ Ὁποῖος μέ ἠλέησε «ὑπέρ ἐκ περισσοῦ» καί ἐπιθυμῶ νά ἐπαναλάβω ἐν ταπεινώσει πολλῇ καί συναισθήσει τῶν Ἀρχιερατικῶν μου εὐθυνῶν, τόν προσταχθέντα στίχον τοῦ χριστολογικοῦ ψαλμοῦ τοῦ προφητάνακτος Δαυίδ, ἀναλαμβάνων ἐπισήμως τήν διαποίμανσιν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κώου καί Νισύρου «ἰδού ἤκω τοῦ ποιῆσαι τό θέλημά Σου ὁ Θεός».

Εἶναι προφητικός ὁ λόγος αὐτός καί προμηνύει τήν ἔλευσιν τοῦ Μεσσίου Χριστοῦ εἰς τόν κόσμον διά τήν σωτηρίαν καί λύτρωσιν τῆς ἀνθρωπότητας. Ὁ Μονογενής Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ ἀθάνατος ὑπάρχων κατεδέχθη νά ἐνανθρωπήση, πραγματοποιῶν ταυτοχρόνως τήν προαιώνιον θείαν βουλήν καί τό πανάγιον θέλημα τοῦ οὐρανίου Πατρός γιά τήν ἀναγέννησιν καί ἀνάπλασιν τοῦ κόσμου.

Ἡ πτωχή καί ἰσχνή μου γλώττα, πού ἀδυνατεῖ  τούτη τήν ἱερή  στιγμή νά  μορφώσει τόν προσήκοντα λόγον, ἔρχεται νά ὑποβάλλει τήν υἱικήν εὐγνωμοσύνην μου, τά βαθύτατα σέβη μου, ἀλλά καί τάς ὁλοκαρδίους εὐχαριστίας μου εἰς τόν Πρῶτον τῶν Ἱεραρχῶν τοῦ Φαναρίου, τοῦ Αὐθέντου καί Δεσπότου μου, τοῦ Σεπτοῦ προσώπου τῆς Αὐτοῦ Θειοτάτης Παναγιότητος, τοῦ Οἰκουμενικοῦ  ἡμῶν Πατριάρχου κ.κ. Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Υ, ὅστις μέ ἐξέλεξεν ἐκ τοῦ πλήθους τοῦ τιμίου πρεσβυτερίου καί μέ ἐτίμησεν διά τῆς ἐντάξεώς μου εἰς τήν Ἱεραρχίαν τῆς Μεγάλης καί Ἁγίας του Χριστοῦ Ἐκκλησίας. Ὑποβάλλω καί πάλιν τήν ἀπέραντον εὐγνωμοσύνην μου καί τάς υἱικάς μου εὐχαριστίας καί ἀσπάζομαι  εὐλαβῶς τήν τετιμημένην Δεξιάν Αὐτοῦ, ὑποσχόμενος νά φανῶ ἀντάξιος των προσδοκιῶν Αὐτοῦ, ἐν τοῖς ἐφ’ ἑξῆς, πρός ταύτην τήν Πατριαρχικήν κλῆσιν καί πρόσκλησιν διά τῆς ταπεινῆς ἀρχιερατικῆς ἡμῶν διακονίας, εἰς τήν ὁποίαν φιλοστόργως μέ ἐκάλεσε.

Ὡσαύτως εὐχαριστῶ ἐκ μέσης καρδίας τήν περί Αὐτόν χορείαν τῶν Ἁγίων Συνοδικῶν Ἀρχιερέων, τῶν τιμησάντων μέ διά τῆς πολυτίμου τιμίας ψήφου αὐτῶν, δι’ ἧς μέ ἔκριναν ἄξιον προαγωγῆς εἰς τάς τάξεις τῆς σεπτῆς Ἱεραρχίας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου.  Ὑπόσχομαι Αὐτοῖς  νά εἶμαι πρόθυμος καί ταπεινός ἀδελφός των ἐν τῷ σώματι τῆς Ἱεραρχίας τῆς Μητρός Ἐκκλησίας.

Εὐχαριστίας ὀφείλω καί εἰς τούς συνεπιθέσαντας τήν χείρα των ἐπί τῆς ἀναξίου κεφαλῆς μου κατά τήν ἁγίαν ἱερουργίαν τοῦ μυστηρίου τῆς μεταβιβάσεως τῆς Θείας Χάριτος σεβαστούς Ἀρχιερεῖς, οἵτινες εὑρίσκονται σήμερον ἐν τῇ τιμία ὑπηρεσία τῆς Μητρός Ἐκκλησίας.

dsc02476Καί ἰδού ἡ ἐλαχιστότης μου σήμερον, ἱσταμένη ἀναξίως εἰς «τύπον καί τόπον Χριστοῦ», μετά τήν τιμητικήν ἐκλογήν ὑπό τοῦ σώματος τῆς Σεπτῆς Ἱεραρχίας τῆς Μεγάλης του Χριστοῦ Ἁγίας Ἐκκλησίας καί τήν εἰς Ἐπίσκοπον χειροτονίαν, αἰσθάνεται ὅτι ἀφίχθη μόλις εἰς τήν εὐλογημένην γῆν τῶν Κώων καί τῶν Νισυρίων, ὡς ἀπεσταλμένος τοῦ Ἀρχιποιμένος Χριστοῦ καί ἐντολοδόχος τῆς Πρωτόθρονης Ἁγίας Ἐκκλησίας μας διά τήν ἐκτέλεσιν καί ἐφαρμογήν τοῦ θείου θελήματος.

Ὅλα αὐτά τα ὡς ἄνω γεγονότα ἐντάσσονται ἀναμφιβόλως εἰς τά πλαίσια τοῦ σχεδίου τῆς θείας οἰκονομίας, ἔτσι ὥστε νά ἀνατεθοῦν εἰς ἐμέ καθήκοντα ὑψηλά καί ὑπεύθυνα, πού ἔχουν σκοπό τήν πνευματικήν βοήθειαν καί σωτηρίαν τῶν ψυχῶν ἀθανάτων «ὑπέρ ὧν Χριστός ἀπέθανεν». Ὡς ἐκ τούτου ἦλθα διά νά διακονήσω μέ ὅλας μου τάς δυνάμεις εἰς τό ἁγιαστικόν ποιμαντικόν καί ἀπολυτρωτικόν ἔργον τῆς Ἐκκλησίας, ὑπέρ εἰρήνης καί καταστάσεως, πνευματικῆς προόδου καί σωτηρίας τοῦ Λαοῦ τοῦ Θεοῦ.

Αἰσθάνομαι ἀληθῶς ὡς ὑψίστην καί τρισμεγίστην τήν θείαν αὐτήν ἀποστολήν, διο καί «χάριν ἔχω τῷ ἐνδυναμώσαντί με Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίω ἡμῶν, ὅτι πιστόν μέ ἠγήσατο, θέμενος εἰς διακονίαν» (Α΄ Τιμ. α΄, 12).

Τό ἄπειρον θεῖον ἔλεος, ἡ ἀγαθότης καί ἡ πάνσοφος βουλή τοῦ Θεοῦ ηὐδόκησαν νά ὁδηγήσουν τό σκάφος τῆς ζωῆς μου εἰς τήν ὡραίαν νῆσον τῶν Κώων, τήν γενέτειράν μου, διά νά ἀναλάβω τήν οἰακοστροφίαν τῆς ἱστορικῆς αὐτῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως. Ἔρχομαι ὡς ταπεινός προσκυνητής τῶν ἁγίων καί πανιέρων προσκυνημάτων ταύτης τῆς γῆς  καί μέ ὅλην τήν προθυμίαν, τήν αὐταπάρνησιν καί τόν ἔνθεον ζῆλον ἐπιβάλλω τήν χείρα μου ἐπ΄ ἄροτρον διά τήν ἀροτρίωσιν, τήν πνευματικήν σποράν καί καλλιέργειαν τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἀγροῦ, τόν ὁποῖον μου ἐμπιστεύθη ὁ θεῖος γεωργός των καλῶν καί φυτουργός τῶν ἀγαθῶν, ὁ Κύριος τοῦ Ἀμπελῶνος τῆς Ἐκκλησίας μας Ἰησοῦς Χριστός.

Σεβόμενος τήν ταλαιπωρίαν καί τόν κόπον ὅλων ὑμῶν, καθώς ἐπίσης καί τήν κούρασιν πολλῶν ἀδελφῶν ἐξαιτίας τοῦ μακρινοῦ ταξιδίου ἀπό διάφορα μέρη, δέν θά μηκύνω ἐπί πολύ τόν ἰσχνόν λόγον μου, ἀλλά θά προσπαθήσω νά εἶμαι σύντομος καί ἐπιγραμματικός.

Ἔτσι ἀποφεύγοντας τάς προγραμματικάς δηλώσεις, τάς ἐντυπωσιακάς ὑποσχέσεις καί τήν λέξιν «θά», ἐπιτρέψατε μοί νά προτάσσω πάντοτε, ὡς πιστός ἐργάτης τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ,  τόν λόγον τοῦ θείου Παύλου «ἐάν ὁ Κύριος θελήση» (Ἅ΄ Κορ. δ΄, 19), ἀφοῦ ὡς ὁ ἴδιος ἐπισημαίνει σέ ἄλλη ἐπιστολή του «οὐ τοῦ θέλοντος οὐδέ τοῦ τρέχοντος, ἀλλά τοῦ ἐλεοῦντος Θεοῦ» (Ρωμ. θ΄, 16).

Ὡς ἀπεσταλμένος πλέον καί Ἐπίσκοπος τῆς Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἁγίας Ἐκκλησίας ἐπιστρέφω σήμερα εἰς τήν γενέτειράν μου,  ἔπειτα ἀπό εἴκοσι τέσσερα ἔτη, χάριτι Θεοῦ, ταπεινῆς διακονίας εἰς τήν ἀνεμόεσσαν ὁμηρικήν Κάρπαθον, γιά νά ὑπηρετήσω τήν τοπικήν Ἐκκλησίαν ἀπό τήν ἐπισκοπικήν πιά ἔπαλξιν.  Πιό πτωχός ἀπό πρίν καί πιό πλούσιος μόνον εἰς τήν ἀγάπην, θέλω νά γνωρίζετε πώς ἡ θύρα τῆς καρδίας μου, ὅπως καί αὐτή τοῦ Ἐπισκοπείου μου, θά παραμένουν πάντοτε ἀνοικτές, κάθε ὥρα καί κάθε στιγμή γιά ὅλους καί γιά ὅλες. Πώς γιά τόν καθένα καί τήν καθεμία χωριστά, ἀλλά καί γιά ὅλους μαζί, θέλω νά εἶμαι ὁ πατέρας, ὁ ἀδελφός, ὁ φίλος, ὁ συμπαραστάτης, ὁ Σίμων ὁ Κυρηναῖος γιά ὅποιον καί ὅποια σηκώνει τόν σταυρόν ὁποιασδήποτε δοκιμασίας. Ὅτι «θά χαίρω μετά χαιρόντων καί θά κλαίω μετά κλαιόντων» (Ρωμ. ἴβ΄, 15). «Τίς ἀσθενεῖ καί οὐκ ἀσθενῶ; Τίς σκανδαλίζεται καί οὐκ ἐγώ πυροῦμαι;» (Β΄ Κορ. ια΄, 29)  καί «τοῖς πᾶσι γέγονα τά πάντα, ἴνα πάντως τινάς σώσω» (Α΄ Κορ. θ΄ , 22).

Ἔχω πλήρη συνείδησιν καί ἐπίγνωσιν τῆς ἀποστολῆς μου. Γνωρίζω πώς πρέπει νά ἀνηφορήσω τήν σταυροαναστάσιμον ὁδόν, φέρων ἐπ΄ ὤμων τόν σταυρόν τοῦ ἐπισκοπικοῦ χρέους, ὁ ὁποῖος διά τοῦ Γολγοθᾶ ὁδηγεῖ εἰς τήν Ἀνάστασιν.

Πρέπει νά συνεχίσω τούς ἀγώνας μου μέ περισσότερον καί θερμοτερον ζῆλον ἀπό καιριωτέρας καί πλέον ὑπευθύνου σκοπιᾶς, ἄνευ ὅρων καί ὁρίων, μέ κύριον καί ἀποκλειστικόν στόχον τήν προαγωγήν τοῦ ἁγιαστικοῦ, τοῦ ποιμαντικοῦ καί τοῦ διδακτικοῦ ἔργου τῆς Ἐκκλησίας. «Τοῦτο γάρ ἐστί τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὁ ἁγιασμός ἡμῶν…» (Ἅ΄ Θέσσ. δ΄, 3).

Πρέπει νά προσεγγίσω ὡς ποιμήν τῆς Ἐκκλησίας καί μιμητής τοῦ καλοῦ Ποιμένος καί Ἀρχιποιμένος Χριστοῦ, τήν ζωήν καί τάς ψυχάς τοῦ ἐμπιστευθέντος μοι λογικοῦ ποιμνίου, ὁδηγώντας το εἰς νομάς σωτηρίους.

Πρέπει νά διδάξω λόγῳ, ἀλλά κυρίως ἔργῳ τε τήν ἀληθινήν πίστην καί θεογνωσίαν, τήν ὑγιαίνουσαν διδασκαλίαν καί τήν καθ΄ ἡμᾶς ὀρθόδοξην ἀνατολικήν ἐκκλησιαστικήν παράδοσιν.

Πρέπει νά βρίσκομαι εἰς ἀγαθήν ἐν Χριστῷ κοινωνίαν καί ἐπαφήν μέ ὅλα μου τά πνευματικά τέκνα. Μικρούς καί μεγάλους, μαθητάς καί διδασκάλους, περιωνύμους καί ἀσήμους κατά κόσμον, μορφωμένους καί ἁπλοϊκούς, πλουσίους καί πτωχούς, ἰσχυρούς καί ἀδυνάτους, ἀγαθούς τέ καί μή εὐαγώγους.

Πρέπει νά σταθῶ ἰδιαιτέρως μέ ὅλην τήν καρδίαν μου θερμός φίλος καί ἀδελφός καί συμπαραστάτης εἰς τά παιδιά καί τούς νέους, πού ἀποτελοῦν τήν ἐλπίδα ὑμῶν γιά ἕνα καλύτερο μέλλον. Ὡς ἐκ τούτου ἐπιτρέψατε μοί νά καλέσω εἰς συστράτευσιν καί συνεργασίαν ὅλους θέτοντας τήν ἐλαχιστότητά μου εἰς τή διάθεσιν ὅλων των φορέων καί ἁρμοδίων, προκειμένου ἁπαξάπαντες ὅσοι ἀνησυχοῦμεν διά τήν πορείαν τῶν παιδιῶν καί τῶν νέων μας καί διά τήν πνευματικήν καί ἠθικήν των θωράκισιν, νά εὔρομεν τρόπους ἀντιμετωπίσεως τῶν ποικίλων κινδύνων πού ἐλλοχεύουν καθημερινῶς. Ὀφείλομε νά δώσομε εἰς τά παιδιά καί εἰς τούς νέους μας καινά ἠθικά στηρίγματα, ὥστε νά ὁδηγηθοῦν εἰς τήν Ἐκκλησίαν, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νά τούς δώσει τόν ἀληθινόν παράδεισον κοντά εἰς τήν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ.  Ἡ πρόληψις, οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων, πρέπει νά εἶναι ἡ καθημερινή μέριμνα ὅλων ὑμῶν καί ἡμῶν. Ἐφ΄ ὅσον ὁ κίνδυνος βρίσκεται «πρό τῶν πυλῶν», Ἐκκλησία, Πολιτεία καί Οἰκογένεια, ἀλλά καί φορεῖς, δέν πρέπει νά δίδουμε «ὕπνον τοῖς ὀφθαλμοῖς καί τοῖς βλεφάροις ἠμῶν νυσταγμόν καί ἀνάπαυσιν τοῖς κροτάφοις ἡμῶν» (Ψάλμ. 131, 4).

Πρέπει νά μέ αἰσθάνεται ἡ κάθε οἰκογένεια τοῦ ποιμνίου μου ὡς ἰδικόν της μέλος, νά αἰσθάνεται ψυχικήν ἀνάπαυσιν πλησίον ἐμοῦ, νά ἐκμυστηρεύεται εἰς ἐμέ τόν πόνον καί τήν χαράν της, νά ἐπικαλεῖται τήν συνδρομήν καί συμπαράστασίν μου εἰς ὅλας τάς δυσχερεῖς καί δυσκόλους στιγμάς της, ἤτοι προβλήματα, ἀσθένειες, διαταραχές τῆς οἰκογενειακῆς γαλήνης, εἰς τόν πόνον καί τάς πικράς ὥρας τοῦ θανάτου.

Πρέπει νά ἔχουν οἱ εὐσεβεῖς Κληρικοί τῆς Μητροπολιτικῆς μας περιφέρειας ἀγάπη καί συνεργασία μεταξύ των, νά διακρίνονται διά τό ἦθος, τήν σεμνότηταν καί τήν ἱεροπρέπειάν των, νά ἐνδιαφέρονται διά τάς ἀναγκάς καί τά προβλήματα τῶν ἐνοριτῶν τους πού ἡ Ἐκκλησία τούς ἐνεπιστεύθη, ὥστε νά ἐπαληθεύεται συνεχῶς ὁ λόγος τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου: «σάλπιγγος ἁπάσης λαμπροτέρα καί μεγαλοφωνοτέρα ἡ διά τῶν ἔργων ἐπίδειξις».

Θέλω, ἐν τέλει, νά γνωρίζετε πώς ἡ καρδία τοῦ Ἐπισκόπου ὑμῶν, ἀγρυπνοῦσα καί προσευχομένη ἀγκαλιάζει τό καθόλου ἱερόν ποίμνιον καί τόν καθόλου Λαόν του. Κανείς δέν περισσεύει, κανείς δέν ἀποκλείεται. Πρός ὅλους ἀπευθύνεται τό ζωογόνον μήνυμα τοῦ ἱεροῦ Εὐαγγελίου καί τῆς χριστιανικῆς πίστεως καί ἀγάπης.

Ὅ,τι παραλαμβάνω ἀπό τόν ἄμεσον προκάτοχόν μου, Σεβασμιώτατον πρώην Μητροπολίτην Κώου καί Νισύρου, κ.κ. Αἰμιλιανόν, ὁ ὁποῖος φιλοπόνως καί φιλοτίμως εἰργάσθη σκληρά ἐπί σειρά ἐτῶν εἰς τό γεώργιον τοῦτο τοῦ Θεοῦ ὡς ἐνοποιός καί εἰρηνοποιός παράγων, ἀλλά καί ὅ,τι καλόν καί θεάρεστον ἐμμέσως παραλαμβάνω ὑπό τῶν προκατόχων μου Ἀρχιερέων θά διατηρηθῆ καί θά συνεχισθῆ. Αἰσθάνομαι ἰδιαιτέραν τήν ἀνάγκην νά μνημονεύσω τῆς ἁγίας προσωπικότητας τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου Κώου κυροῦ Ναθαναήλ Δικαίου, τοῦ ὁποίου ἡ σεβάσμια μορφή καί ἡ θεοπρεπής ἁγία διακονία του μέ ἐνέπνεε ἀπό τά νεανικά μου χρόνια. Ἦτο ἡ «σιωπώσα παραίνεσις», ὁ κατηξιωμένος καί κεχαριτωμένος Ἐπίσκοπός της Ἐκκλησίας, ὁ καλός καί ἀφοσιωμένος εἰς τό ποίμνιόν του ποιμήν.

Ἀλλά καί ὅ,τι ἀπεκόμισα ἀπό τήν εἰκοσιτετραετή διακονίαν μου εἰς τήν Ἱεράν Μητρόπολιν Καρπάθου καί Κάσου, ὑπό τήν σοφήν χειραγώγησιν καί πεφωτισμένην καθοδήγησιν τοῦ πολιοῦ, κατηξιωμένου, τιμίου καί δραστηρίου Ἐπισκόπου αὐτῆς Γέροντός μου Μητροπολίτου Καρπάθου καί Κάσου κ.κ. Ἀμβροσίου, καθώς καί ἀπό τήν ἐφημεριακή μου διακονία εἰς τόν εὐσεβῆ καί φιλόχριστον Λαόν τῶν Καρπαθίων, καθώς καί ἀπό τήν διακονίαν μου εἰς τήν ἱστορικήν Ἱεράν Πατριαρχικήν καί Σταυροπηγιακήν Μονήν τοῦ ἁγίου Γεωργίου Βασσῶν Καρπάθου, τῆς ὁποίας καί κανονικός ἡγούμενος διά προτάσεως τῆς Α.Θ.Π, τοῦ Οἰκουμενικοῦ ἡμῶν Πατριάρχου κ.κ.Βαρθολομαίου κατεστάθην, θά ἀποτελέσουν ἀναμφιβόλως δι΄ ἐμέ ἄξοναν καί ὁδηγόν διά τήν περαιτέρω πορείαν μου εἰς τόν ἀμπελώνα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Πολλά ὀφείλω καί εἰς τάς ἐν Ἀθήναις Σχολάς, Ἀνωτέραν Ἐκκλησιαστικήν καί Θεολογικήν, ἔνθα  ἐμυήθην  εἰς τήν ὀρθόδοξον θεολογίαν καί ἀνεβαπτίσθην εἰς τά νάματα τῆς καθ΄ ἡμᾶς χριστιανικῆς παραδόσεως καί τοῦ ὀρθόδοξου ἤθους. Καθηκόντως εὐχαριστῶ λοιπόν τούς κεκοιμημένους καί ἐν ζωj σοφούς διδασκάλους καί καθηγητάς μου.

Σεβασμιώτατε,

Ἀφοῦ εὐχαριστήσω ἐκ μέσης καρδίας τήν σεπτήν μοι καί θεοτίμητον Ἁγιότητά Σας διά τήν θερμήν καί ἐμπνευσμένην προσφώνησιν καί ὅσα ὑπέρ τῆς ἐλαχιστότητός μου ἐν ἀγάπη πολλή ἐπράξατε μέχρι τοῦδε, τούς λοιπούς Σεβασμιωτάτους Ἀρχιερεῖς, ἕνα πρός ἕνα, τούς καθόλου ἐντιμότατους ἄρχοντας, τάς στρατιωτικάς καί δικαστικάς ἀρχάς, τούς λίαν ἀγαπητούς ἐκ Καρπάθου καί Κάσου ἀδελφούς μου, πού συνόδευσαν τόν νέον Ἐπίσκοπον ἐνθρονιζόμενον εἰς τήν Θεόσωστον Ἐπαρχίαν του, καί ὅλως ἰδιαιτέρως τούς ἀγαπητούς κληρικούς τῆς ἱερᾶς Μητροπόλεώς μου, μέ πρῶτον τόν Γενικόν Ἀρχιερατικόν Ἐπίτροπον Πανοσιολογιώτατον Ἀρχιμανδρίτην π. Χρυσόστομον Πίτσην,  καθώς καί τόν ἀγαπητόν μου ἀδελφόν Πανοσιολογιώτατον Ἀρχιμ. π.Καλλίνικον Μαυρολέοντα, Ἱεροκήρυκα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Καρπάθου καί Κάσου καί ὅλους τούς κληρικούς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Καρπάθου καί Κάσου καί τά κατά σάρκα ἀδέλφια μου καί τίς οἰκογένειές τους, διά τούς πολλούς κόπους τούς ὁποίους ἐν ἀγάπῃ καί πολλῇ ὑπομονῇ κατέβαλον διά τήν προετοιμασίαν τῆς ἐνθρονίσεώς μου, ἐπιθυμῶ νά κατακλείσω τόν ἰσχνόν λόγον μου, ἀπευθυνόμενος εἰς τόν εὐσεβῆ Λαόν, ἀλλά καί τίς ἑκατοντάδες τῶν ἁπανταχοῦ της γῆς ὁμογενῶν Κώων καί Νισυρίων ἀδελφῶν μας, οἱ ὁποῖοι μέ πολλήν ἀγάπην καί φιλοπατρίαν σκέπτονται καί παντοιοτρόπως ἐκδηλώνουν τό ἐνδιαφέρον τούς εἰς τήν ἀγαπημένην τους νῆσον.

Ὅλα ὅσα προανέφερα ὡς ποιμαντικήν μέριμναν διά τόν εὐλογημένον τοῦτον τόπον, τά ἔχω εἰς τόν νοῦν καί εἰς τάς διαθέσεις τῆς καρδίας μου. Ἀποδεχόμενος τήν ἐκλογήν μου ὡς Μητροπολίτου Κώου καί Νισύρου εἶχα καί ἔχω τήν συναίσθησιν ὅτι πορεύομαι εἰς μίαν Ἐπαρχίαν μέ φιλόχριστον καί φιλοπρόοδον Λαόν, πού ἰδιαιτέρως ἀγαπᾶ τήν Ἐκκλησίαν καί τούς ποιμένας της. Ἐπιτελῶν μέ τήν βοήθειαν τοῦ Κυρίου μας, τῆς Παναγίας καί τῶν Ἁγίων μας, ἐν συνειδήσει, ἐν παντί καιρῷ καί πάση περιστάσει τό Ἐπισκοπικόν ποιμαντικόν μου χρέος, ἐκμεταλλευόμενος τίς καθόλου λειτουργικές καί λατρευτικές, διδακτικές, ἐποικοδομητικές καί λοιπές κοινωνικές εὐκαιρίες, ἐπιθυμῶ νά ὑπηρετῶ ταπεινῶς τό ἅγιον θέλημα τοῦ Κυρίου μας.

Ἀπό τήν ἡμέρα τῆς ἐκλογῆς μου καί τῆς εἰς Ἀρχιερέα χειροτονίας μου εὔχομαι καί προσεύχομαι ἐκ βαθέων νά μέ ἰκανώση ὁ Κύριος νά προσφέρω μέχρι τῆς ἐσχάτης μου ἀναπνοῆς τάς ταπεινάς μου ὑπηρεσίας εἰς τόν θεοσεβήν Λαόν τῶν Κώων καί τῶν Νισυρίων, ἐφ΄ ὅσον διατηρῶ σώας τάς ψυχοσωματικάς μου δυνάμεις.

Εὐχηθῆτε Σεβασμιώτατοι ἅγιοι Ἀρχιερεῖς νά προπορεύεται ἐμοῦ ἡ χάρις καί τό ἔλεος τοῦ Πανάγαθου Θεοῦ καί νά πραγματοποιῆται ἐν παντί τό πανάγιον θέλημά Του εἰς δόξαν Κυρίου καί σωτηρίαν τῶν ψυχῶν.

«Εἰρήνη τοῖς ἀδελφοῖς καί ἀγάπη μετά πίστεως ἀπό Θεοῦ Πατρός καί Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἡ χάρις μετά πάντων τῶν ἀγαπώντων τόν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν ἐν ἀφθαρσία. Ἀμήν» (Ἐφεσ. στ΄, 23-24).

Advertisements
This entry was posted in Επικαιρότητες, Εκκλησιαστικά. Bookmark the permalink.

One Response to ΕΝΘΡΟΝΙΣΤΗΡΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΩΟΥ ΚΑΙ ΝΙΣΥΡΟΥ κ.κ. ΝΑΘΑΝΑΗΛ Β΄ (Κῶς, 28/03/2009)

  1. Ο/Η modern faTHER λέει:

    καλη δυναμη Σεβασμιώτατε…ευχομαι να εχετε συνεργάτες με φρόνημα αυταπαρνήσεως και δωσμένους εις τον Θεόν με αγάπην εις την Εκκλησίαν Του!
    ειθε αξίως και ευαρέστως να διακονείτε ως διάκονος του επισκοπού βαθμού εμφορούμενος με όσα χαρίσματα Σας έδωσε ο Θεός!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s