Καρπάθου καί Κάσου ‘Αμβρόσιος: 29 χρόνια ἀρχιεροσύνης.

Σήμερα Σάββατο 16 Ἰουνίου 2012 συμπληρώνονται 28 χρόνια – καί μπαίνουμε στόν 29ο χρόνο σύν Θεῷ- ἀπό τή χειροτονία τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη μας Καρπάθου και Κάσου κ.Ἀμβροσίου. Εὐχόμαστε υἱικά γιά τό σεπτό μας Ποιμενάρχη,  ὁ Κύριος τοῦ Ἀμπελῶνος, Ἰησοῦς Χριστός, νὰ μᾶς τὸν χαρίζει ὑγιῆ καὶ μακροημερεύοντα γιὰ πολλὰ ἀκόμη χρόνια, πρὸς πνευματικὴ χαρὰ καὶ εὐφροσύνη τοῦ ποιμνίου του.


Ὁ σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καρπάθου καί Κάσου κ. Ἀμβρόσιος ἐξελέγη Μητροπολίτης τήν 24ην Μαΐου 1983. Ἡ χειροτονία του τελέσθηκε τήν 16η Ἰουνίου 1983 στόν Πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό τοῦ Ἁγίου Γεωργίου στό Φανάρι, ἀπό τόν Γέροντα Μητροπολίτη Χαλκηδόνος κυρό Μελίτωνα καί τούς Μητροπολίτες τοῦ Θρόνου Σάρδεων κυρό Μάξιμο, Σταυρουπόλεως κυρό Μάξιμο, Ἴμβρου καί Τενέδου(μετέπειτα Ἠρακλείας) κυρό Φώτιο, Πριγκηποννήσων (νῦν Λύστρων) κ.Καλλίνικο, Μελιτηνῆς (μετέπειτα Χαλκηδόνος καί νῦν Νικομηδείας) κ.Ἰωακείμ, Φιλαδελφείας (νῦν τήν Α.Θ.Π. τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη) κ.κ.Βαρθολομαῖο καί Λέρου, Καλύμνου καί Ἀστυπαλαίας (μετέπειτα Γάνου καί Χώρας) κυρό Νεκτάριο.

ΧΕΙΡΟΤΟΝΗΤΗΡΙΟΣ ΛΟΓΟΣ

ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΑΡΠΑΘΟΥ ΚΑΙ ΚΑΣΟΥ κ. ΑΜΒΡΟΣΙΟΥ

(16η Ἰουνίου 1983, εἰς τόν Πάνσεπτον Πατριαρχικόν Ναόν τοῦ Ἁγίου Γεωργίου)

Ἐν εὐχαριστίᾳ πολλῇ καί ταπεινώσει ψυχῆς βαθείᾳ, δόξαν καί αἶνον ἀναπέμπω τῷ ἐν Τριάδι προσκυνουμένῳ Θεῷ ἡμῶν, ὅτι ἐν τῇ ἀπείρῳ Αὐτοῦ ἀγάπῃ καί τῇ ἀνεξιχνιάστῳ Αὐτοῦ βουλῇ καί ἀμέτρῳ συγκαταβάσει, ἐπέβλεψεν ἐπί τήν ἐλαχιστότητά μου, καί διά τῆς Θεοφωτίστου βουλῆς τῆς Ὑμετέρας προσκυνητῆς μοι θειοτάτης Παναγιότητος καί ψήφοις κανονικαῖς τῆς Σεπτῆς χορείας τῶν Σεβασμιωτάτων ἁγίων Ἀρχιερέων, τῶν συγκροτούντων τήν Ἁγίαν καί Ἱεράν Σύνοδον τοῦ θεοστηρίκτου Θρόνου τῆς Οἰκουμένης, ἀνύψωσέ με εἰς τό τρισμέγιστον τῆς Ἱερωσύνης ἀξίωμα καί ἀνέδειξέ με ποιμένα καί Ἐπίσκοπον τῆς ἱστορικῆς καί θεοσώστου Ἱερᾶς Μητροπόλεως Καρπάθου καί Κάσου.

«Εἴη τό ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον»! Ἐν τῇ βιώσει δέ ταύτῃ τῆς ἐν τῷ μυστηρίω τῆς Ἱερωσύνης συνεχιζομένης Πεντηκοστῆς, ἐν τῇ ἱστορικῇ τῆς Ἐκκλησίας πορείᾳ διά μέσου τῶν αἰώνων, ὑποκλίνομαι ψυχῇ τε καί σώματι καί ταπεινοῦμαι πρό τοῦ θείου θελήματος. «Ἰδού ἤκω τοῦ ποιῆσαι, ὁ Θεός, τό θέλημά σου» (Ἐβρ.10,9).

Ἐν βαθείᾳ συγκινήσει ἵσταμαι εἰς τόν ἱερόν χῶρον τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας καί ἀκούω ἔνδοθεν τοῦ Ἱεροῦ Συνθρόνου φωνήν μεγάλην λέγουσαν: «λῦσον τό ὑπόδημα τῶν ποδῶν σου, ὁ τόπος ἐν ὧ ἔστηκας ἅγιος ἔστιν».   Καί ὄντως ἅγιός ἐστι, διότι ἐδῶ εἶναι ὁ Γολγοθάς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Οἰκουμένης! Ἐδῶ οἱ ὁραματισμοί, ἐδῶ ἡ μέριμνα πασῶν τῶν ἁγίων τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησιῶν. Ἐδῶ ὁ διάλογος καί ἡ ἑνότης. Ἐδῶ τό Ἄλφα καί τό Ὠμέγα. Ἐδῶ ὁ περίβλεπτος καί πάνσεπτος Θρόνος τῆς Οἰκουμενικῆς Καθέδρας τόν ὁποῖον θεοφιλῶς καί θεαρέστως λαμπρύνει ἡ σεπτή μορφή τῆς Ὑμετέρας θειοτάτης Παναγιότητος, τοῦ Οἰκουμενικοῦ ἡμῶν Πατριάρχου καί Πατρός κυρίου κυρίου Δημητρίου. Ἐδῶ καθίσταται ὁ κάθε ταπεινός τῆς Ἐκκλησίας διάκονος αἰχμάλωτος τῆς σαγήνης τῆς πατρικῆς στοργῆς καί ἀγάπης. Ἐδῶ καί ἐγώ σήμερον, πρό τῶν βαθμίδων τοῦ Πανσέπτου Θρόνου, καταθέτω τήν βαθυτάτην μου εὐγνωμοσύνην.

«Τί ἀνταποδώσω τῷ Κυρίῳ περί πάντων ὧν ἀνταπέδωκέ μου»; Ἐάν ἐπιλάθομαι τῶν εὐεργεσιῶν τῆς Μητρός Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας καί τῆς ἀφειδωλεύτου πατρικῆς ἀγάπης καί στοργῆς τῆς θεοφρουρήτου Σεπτῆς Κορυφῆς Σου, «ἐπιλησθείη ἡ δεξιά μου· κοληθείη ἡ γλῶσσα μου τῷ λάρυγγί μου…».

Τήν ἀένναον δέ εὐγνωμοσύνην μου καί ἀφοσίωσιν, κατά τήν εὔσημον ταύτην στιγμήν τῆς ζωῆς μου, καί χρέος ὁμολογῶ πρός τόν σεπτόν μου Πρωτοκάθεδρον τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Γέροντα Χαλκηδόνος κύριον κύριον Μελίτωνα καί ἐν εὐγνωμοσύνῃ πολλῇ ἀναλογίζομαι τό ὕψος τῶν δωρημάτων καί εὐχαριστῶ ἐκ βαθέων. Ἀλλά, Σεβασμιώτατε Ἅγιε Γέρον Χαλκηδόνος καί πνευματικέ μοι Πάτερ, κατά τάς ἱερωτάτας ταύτας στιγμάς τῶν Πεντηκοστιανῶν βιώσεών μου εἰς τό Θυσιαστήριον τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου τοῦ Πρωτοκλήτου καί εἰς τό ἀνώγεον τοῦτο τό ἐστρωμένον καί ἕτοιμον δι’ἅπασαν τήν Οἰκουμένην, εἰς τά ὁποῖα σύν τοῖς ἄλλοις χαρίσμασι μοι δίδεται τό πρῶτον ὡς Ἐπισκόπῳ ταπεινῶς φθέγγεσθαι, μοι εἶναι ὅλως ἀδύνατον νά παρασιωπήσω τήν μεθ’ Ὑμῶν προσγινομένην συγγένειαν ἐκ Πνεύματος Ἁγίου, ἐγκαινισθεῖσαν ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου διά τῶν τιμίων καί ἁγίων Ἀρχιερατικῶν χειρῶν τῆς Ὑμετέρας προσκυνητῆς μοι Σεβασμιότητος, ὡς ἐπακριβῶς ἐγένετο τόσον ἐπί τοῦ ἀλήστου μνήμης πανσεβάστου Γέροντός μου κυροῦ Ναθαναήλ ἐν Ἄθῳ τῷ τεταγένῳ καί νῦν ἐν Κυρίῳ ἀναπαυομένῳ καί ὑπό τῶν Κώων ἰδιαζόντως εἰσέτι τιμωμένῳ, ὅσον καί ἐπί τῷ ἐν Ἁγιορείταις ταπεινῷ καί ἐν Ἀθωνιάδι καί Ἄθῳ ἐν εὐλαβεῖ ἀναφορᾷ πρός τόν Οἰκουμενικόν Θρόνον διακονοῦντι ὡσαύτως πνευματικῷ ἀναστήματι ἐκείνου καί ἀδελφοῦ ἐμοῦ περιποθήτου Ροδοστόλου Χρυσοστόμου.

Χάριτας ὡσαύτως ὀφείλω καί εὐγνωμοσύνην ὁμολογῶ πρός τούς Σεβασμιωτάτους ἁγίους Ἀρχιερεῖς τοῦ πανσέπτου Θρόνου, τούς τιμήσαντάς με διά τῆς ψήφου των καί κατ’εὐδοκίαν Θεοῦ ἐκλέξαντάς με.

Ἐκ τῆς θέσεως ταύτης «ἐάν ἐπιλάθωμαι» τῶν γονέων μου, τῶν ἀναδόχων μου ἐν τῇ πίστει καί τῇ μοναχικῇ μου κουρᾷ ἐν τῇ Ἱερᾷ Μονῇ Μεγίστης Λαύρας τοῦ Ἁγίου Ὄρους Ἄθω καί πάντων τῶν ἐκεῖ καί ἀλλαχοῦ κατά Χριστόν καθοδηγητῶν καί διδασκάλων μου «ἐπιληφθείη ἡ δεξιά μου».

Μνήσθητι, Κύριε, τῶν ἐξ αὐτῶν ἀποιχομένων καί ἀνάπαυσον τάς ψυχάς αὐτῶν ἐν ταῖς αὐλαῖς Σου. Τάς δέ καρδίας τῶν μεθ’ἡμῶν πλήρωσον χαρᾶς καί εὐφροσύνης καί δός αὐτοῖς ἐπίτευξιν παντός καταθυμίου.

Ψυχικήν αἰσθάνομαι ἀνάγκην, κατά τήν ἱεράν ταύτην δι’ ἐμέ στιγμήν, ὅπως προανατάξω τήν «Χάλκην ὡς ἐν ἀρχῇ τῆς εὐφροσύνης μου» (Ψαλμ.136,6). Χάλκη ἁγία, γλυκύτατον ὄνομα, ὑπέροχον βίωμα, Σεβασμιώτατε ἅγιε Σχολάρχα καί σεβαστοί μοί Καθηγηταί: Χαρίσατε μοι τήν τιμήν τοῦ νά δεχθῆτε τήν «ἐκ βαθέων» ἔκφρασιν τῶν πολλῶν ἐν εὐγνωμοσύνῃ εὐχαριστιῶν μου δι’ὅσα ἐν κόπῳ σεμνά, ἅγια καί ἀγαθά πάντες  μοι ἐπεδαψιλεύσατε. Καί μή παρίδης, Χάλκη, τό ἔμπονον τῆς καρδίας μου καί τῶν στεναγμῶν μου τό κρύφιον.

«Μνήσθητι, Κύριε, τῶν υἱῶν Ἐδώμ, τῶν λεγόντων: Ἐκκενοῦτε, ἐκκενοῦτε» καί «μακάριος ὅς ἀνταποδώσει τό ἀνταπόδωμά σου, ὅ ἀνταπέδωκας ἡμῖν» (Ψαλμ. 136,8).

Μετά χαρᾶς, ὅθεν, ἀναμιμνήσκομαι τῆς ἀγάπης καί τῆς τιμῆς τοῦ προκαθημένου νῦν Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κώου κ. Αἰμιλιανοῦ, τοῦ Ἱεροῦ κλήρου καί τοῦ εὐσεβοῦς πληρώματος τῆς θεοσώστου Ἱερᾶς Μητροπόλεως  Κώου καί ἐν εὐγνωμοσύνῃ  ψυχῆς μνημονεύω τῶν εὐεργεσιῶν, ὡς ἐπίσης καί τῶν πρός ἐμέ δωρημάτων τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου πρώην Κώου κ.Ἰεζεκιήλ.

Ἰδιαιτέρως δέ ἐν ἀγάπῃ πολλῇ μνημονεύω, κατά τήν ἁγίαν καί ἀνεπανάληπτον ταύτην στιγμήν τοῦ βίου μου, τοῦ εὐλαβεστάτου κλήρου καί τοῦ εὐλογημένου πιστοῦ καί φιλογενοῦς ποιμνίου τῆς λαχούσης μοι θεοστηρίκτου Ἱερᾶς Μητροπόλεως Καρπάθου καί Κάσου, τῶν ἐγγύς καί τῶν μακράν εὐσεβῶν τέκνων αὐτῆς, καί ἐκτενῶς δέομαι τοῦ Δομήτορος τῆς Ἐκκλησίας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἵνα σκέπῃ καί κρατύνῃ αὐτούς ἐν πᾶσι καί αὐξάνῃ καί προάγῃ αὐτούς ἐν τῇ πίστει καί τῇ κατά Χριστόν προκοπῇ των, «εἰς οἰκοδομήν τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ», καί εἰς δόξαν τοῦ παναγίου Ὀνόματός Του.

Κλίνω τό γόνυ τῆς ψυχῆς καί ἐν βαθυτάτῃ συγκινήσει ἀναμιμνήσκομαι τῶν ἀπείρων εὐεργεσιῶν τοῦ ἀειμνήστου πνευματικοῦ μου πατρός καί Γέροντός μου Μητροπολίτου Κώου κυροῦ Ναθαναήλ, ὁ ὁποῖος μέ εἰσήγαγεν εἰς τάς τάξεις τοῦ ἱεροῦ κλήρου καί παρά τούς πόδας τοῦ ὁποίου ἐμαθήτευσα ἐπί ὁλόκληρον εἰκοσαετίαν «πῶς δεῖ ἐν οἴκῳ Θεοῦ ἀναστρέφεσθαι». Παρ’αὐτοῦ ἐφωταγωγήθην τῷ φωτί τῆς πρός τήν Ἁγίαν τοῦ Χριστοῦ Μεγάλην Ἐκκλησίαν ἀγάπης καί ἐχειραγωγήθην τῷ φωτεινῷ καί ὑψηλῷ παραδείγματι εἰς τάς εὐθείας τρίβους τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ.

Ἡ λέξις εὐγνωμοσύνη εἶναι πολύ μικρά διά νά ἐκφράσῃ τά πρός τήν ἁγίαν του ψυχήν αἰσθήματά μου.

Εὐλαβῶς τοίνυν προσπίπτω καί ταπεινοῦμαι ὑπό τήν κραταιάν χεῖρα τοῦ Θεοῦ καί τῆς ἐμῆς τόλμης συγγνώμην αἰτοῦμαι.

Ἔχεις, Παναγιώτατε Πάτερ καί Δέσποτα, τήν εὐπείθειαν, ἀπόδος τήν εὐλογίαν, χειραγώγησον ταῖς εὐχαῖς, ὁδήγησον τῷ λόγῳ, τῷ πνεύματι στήριξον, ὅτι «πάντα χορηγεῖ τό Πνεῦμα τό Ἅγιον»…, καί «ὅλον συγκροτεῖ τόν θεσμόν τῆς Ἐκκλησίας».

Ἐν εὐγνωμοσύνῃ πρός τόν Θεόν, τόν ἐπιβλέψαντα ἐπί τήν ἐμήν ταπείνωσιν, ἐπικαλοῦμαι, τάς εὐχάς τῆς Ὑμετέρας θειοτάτης Παναγιότητος καί πάντων τῶν Σεβασμιωτάτων ἁγίων Ἀρχιερέων διά τήν ἄρσιν τοῦ σταυροῦ τῆς ἐπισκοπικῆς διακονίας καί τήν θεάρεστον πλήρωσιν ποιμαντικῶς τῆς νέας ἀποστολῆς εἰς τήν ὁποίαν μέ καλεῖ ἡ δι’ὑμῶν ἐκφρασθεῖσα βουλή τοῦ Θεοῦ.

Αὐτῷ ἡ δόξα, ἡ εὐχαριστία, ἡ τιμή καί ἡ προσκύνησις εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Advertisements
This entry was posted in Επικαιρότητες, Εκκλησιαστικά. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s