ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 13

                                                                 Ἁγιογρ. ἀνάγν.: Α΄ Ἰω. 3, 1-11

 Ἐὰν ἔλθει στὸ κελλί σου ἕνας ξένος ἀδελφός, νὰ τὸν ὑποδεχθεῖς μὲ γελαστὸ πρόσωπο, καθὼς θὰ τὸν ἀσπάζεσαι, καὶ ἂν βαστάζει πράγματα, νὰ τὰ πάρεις μὲ προθυμία, γιὰ νὰ τὸν ξεκουράσεις.

Ὅταν πάλι φεύγει, τὸ ἴδιο νὰ κάμεις. Ὁ ἀσπασμός σου πρὸς αὐτὸν νὰ μὴν εἶναι ζωηρὸς καὶ νὰ μὴν συνοδεύεται ἀπὸ ὑπερβολικὴ οἰκειότητα, ἀλλὰ νὰ εἶναι συγκρατημένος καὶ μὲ φόβο Θεοῦ, γιὰ νὰ μὴ ζημιωθεῖ ψυχικὰ ὁ ἐπισκέπτης.

Ἐὰν ἀρχίσει συζητήσεις, ποὺ δὲν εἶναι κατὰ Θεόν, παρακάλεσέ τον λέγοντας: «Συχώρεσέ με, ἀδελφέ μου, γιατὶ εἶμαι ἀδύναμος ἄνθρωπος καὶ δὲν μπορῶ νὰ παρακολουθήσω αὐτὴ τὴ συζήτηση».

  Ἀββὰς Ἠσαΐας ὁ Ἀναχωρητής (Εὐεργετινὸς Γ΄ 544. 1, 3)

1655906_243320355848625_1650646665_n

Advertisements
This entry was posted in Ανάσα ζωής. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s