ΜΑΡΤΙΟΣ 1

                                                                 Ἁγιογρ. ἀνάγν.: Ἑβρ. 12, 4-17

 Ἡ συνείδηση πὼς προσέβαλε τὸν Θεό, ἕναν τέτοιο Θεό, πρᾶο καὶ ταπεινό, ἦταν γι’ αὐτὸν (= τὸν Γέροντα Σιλουανὸ) ἡ χειρότερη κόλαση.

Αἰσθανόταν τὴν πιὸ βαθειὰ θλίψη στὴ συνείδηση, γιατὶ ἁμάρτησε κατὰ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ.

Ὅποιος ἁμάρτησε σὲ ἀνθρώπινο ἐπίπεδο κατὰ τῆς ἀγάπης, ξέρει πόσο φοβερὸ βάσανο εἶναι αὐτό.

Κι ὅμως ὅλα ὅσα γίνονται στὸν κόσμο τῶν ψυχικῶν σχέσεων, δὲν εἶναι παρὰ ἁμυδρὴ σκιὰ τῶν πνευματικῶν σχέσεων μὲ τὸν Θεό.

Ἀρχιμ. Σωφρόνιος (Σαχάρωφ) ( Γέροντας Σιλουανς το θω,

ἐκδ. Ἱ. Μ. Τιμίου Προδρόμου Ἔσσεξ Ἀγγλίας, 1985 (3η ἔκδ.), σ. 31)

7565_243320845848576_1523020508_n

Advertisements
This entry was posted in Ανάσα ζωής. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s