ΑΠΡΙΛΙΟΣ 24

Ἁγιογρ. ἀνάγν.: Ἰω. 14, 1-14

 

Ὁ Θεὸς ζεῖ ὅλη τὴν τραγωδία τοῦ κόσμου, ἀλλ’ αὐτὸ δὲν σημαίνει πὼς στοὺς κόλπους τῆς Θεότητας διαδραματίζεται ἐπίσης κάποια τραγωδία ἢ γίνεται κάποιος ἀγώνας σὰν συνέπεια τῆς ἐσωτερικῆς της ὑστερήσεως.

Ὁ Θεὸς ἀγαπᾶ τὸν κόσμο, ἐνεργεῖ στὸν κόσμο, ἔρχεται στὸν κόσμο, σαρκώνεται, πάσχει καὶ πεθαίνει μάλιστα σαρκικῶς, χωρὶς νὰ παύει νὰ εἶναι ἀπαράλλακτος στὸ ὑπερκόσμιο εἶναι Του. Ὅλα τὰ κάνει τὸ ἴδιο ἀπαθῶς, ὅπως ἀκριβῶς, ἔξω ἀπὸ κάθε ἔκταση, ἀγκαλιάζει ὁλοκληρωτικὰ μὲ τὴν αἰωνιότητά Του ὅλες τὶς ἐξελίξεις τοῦ κτιστοῦ ὄντος. Στὸν Θεὸ τὸ ἀμετάβλητο–στατικὸ καὶ τὸ ἐνεργητικό–δυναμικὸ ἀποτελοῦν τέτοια ἑνότητα, ποὺ δὲν ἐπιδέχεται νὰ ἐφαρμόσουμε στὸ Εἶναι Του οὔτε μιὰ ἀπὸ τὶς διακριτικές μας ἔννοιες.

 

Γέροντας Σωφρόνιος τοῦ Ἔσσεξ,  Γέροντας Σιλουανός, σσ. 200-202.

1186126_683591658334809_1483969181_n

Advertisements
This entry was posted in Ανάσα ζωής. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s