ΜΑΪΟΣ 6

Ἁγιογρ. ἀνάγν.: Πράξ. 2, 14-36

 

Ὑπάρχει πόνος μεγαλύτερος ἀπ’ ὅλους τοὺς ἄλλους: ὁ πόνος καὶ ἡ θλίψη τῆς ψυχῆς ποὺ τὴν ἔχει πληγώσει βαθειὰ ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ δὲν μπορεῖ νὰ ἐγγίσει τὸν Ποθούμενο.

Εἶναι ἀκατάληπτη ἡ συμπεριφορὰ τοῦ Θεοῦ πρὸς τὴν ψυχή. Ἀφοῦ τῆς γεννήσει πρῶτα φλογερὴ ἀγάπη, μετὰ κρύβεται κατ’ ἀνεξήγητο τρόπο· κι ὅταν ἡ ψυχὴ ἀπελπίζεται πιὰ ἐξαιτίας τῆς ἐγκαταλείψεως, τότε Αὐτὸς ξανάρχεται γαλήνια μὲ τὴν ἀνέκφραστη παρηγοριά Του. Ὁρισμένες στιγμὲς τὸ βασανιστήριο ἀπὸ τὴν ἐγκατάλειψη ξεπερνᾶ κάθε μαρτύριο τοῦ ἅδη· διακρίνεται ὅμως ἀπὸ αὐτὸ γιατὶ κλείνει μέσα του τὴ ζωοποιὸ δύναμη τοῦ Θεοῦ ποὺ μεταβάλλει τὴ θλίψη στὴ γλυκειὰ μακαριότητα τῆς ἀγάπης.

Γέροντας Σωφρόνιος τοῦ Ἔσσεξ,  Γέροντας Σιλουανός, σ. 234.

IeraMoniAgiouTropeoforou(Loukisia)

 

Advertisements
This entry was posted in Ανάσα ζωής. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s