ΟΝΟΜΑΣΤΗΡΙΑ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΚΑΡΠΑΘΟΥ ΚΑΙ ΚΑΣΟΥ κ.ΑΜΒΡΟΣΙΟΥ

DSCN8643@Και πάλι φέτος με σεμνότητα, λιτά κι απέριττα, γιόρτασε η τοπική μας Εκκλησία την ιερή μνήμη του Αγίου Αμβροσίου, Επισκόπου Μεδιολάνων στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Απερίου, την Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2014. Την ίδια ημέρα γιορτάζει τα ονομαστήριά του και ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας, ο Καρπάθου και Κάσου κ.Αμβρόσιος. Το απόγευμα του Σαββάτου 6ης Δεκεμβρίου τελέσθηκε ο εόρτιος Εσπερινός, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου κ.Αμβροσίου. Συμμετείχαν όλοι οι κληρικοί της Μητροπόλεώς μας και πολλοί ευσεβείς χριστιανοί, που ήρθαν να ευχηθούν στον Επίσκοπό τους.
Στο τέλος του Εσπερινού ο Πρωτοσύγκελλος της Μητροπόλεως Πανοσ. Αρχιμ. π. Επιφάνιος Χριστοδουλάκης προσεφώνησε τον Σεβασμιώτατο και του ευχήθηκε εκ μέρους του Ιερού κλήρου και του λαού. Ανταπάντησε ο Σεβασμιώτατος και ευχαρίστησε όλους για τη συμμετοχή τους στον Εσπερινό του Αγίου και στην εορτή του.
Το πρωί της Κυριακής 7ης Δεκεμβρίου τελέσθηκε στον ίδιο Ιερό Ναό η ακολουθία του Όρθρου και η πανηγυρική Θεία Λειτουργία, ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη μας κ.Αμβροσίου, με τη συμμετοχή πολλών κληρικών και πλήθους λαού. Τους εορτίους ύμνους της ακολουθίας του Αγίου Αμβροσίου απέδωσε εξαιρετικά χορός υπό τη διεύθυνση του Πρωτοψάλτη κ.Γεωργίου Χατζήπαπα.
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Σεβ/τος ευλόγησε τα κόλλυβα του Αγίου Αμβροσίου, τα οποία φιλοτέχνησε άριστα ο Θεολόγος και Ιεροψάλτης κ.Φραγκίσκος Οικονομίδης, ενώ ο Πρωτοπρεσβύτερος π.Δημήτριος Ζαγόρας, Εφημέριος του Μητροπολιτικού Ναού και Γραμματεύς της Ι.Μητροπόλεως προσεφώνησε τον εορτάζοντα Ιεράρχη και μετέφερε τις εόρτιες ευχές του Κλήρου, των Αρχόντων και του Λαού. Η η κ.Σέβα Ασπράκη, εκ μέρους της Εκκλησιαστικής Επιτροπής Βωλάδας και η κ.Ειρήνη Λιτού, απήγγειλαν εόρτιους στίχους.
Στη συνέχεια, ο Σεβ. Μητροπολίτης μας κ.Αμβρόσιος ετίμησε τον Αιδεσιμολογιώτατο Πρωτοπρεσβύτερο της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας και Ομογάλακτο αδελφό του στη Θεολογική Σχολής της Χάλκης π.Κωνσταντίνο Χαλκιά, Θεολόγο και Εφημέριο Σπόων, του απένειμε τον Χρυσό Σταυρό της εν Δωδεκανήσῳ Εκκλησίας και τον επαίνεσε για την πολύπλευρη και πολυσχιδή θρησκευτική, εθνική και πολιτιστική προσφορά του, τόσο στην τοπική μας Εκκλησία όσο και επί σειρά ετών, κατά το παρελθόν, στην Αρχιεπισκοπή Βορείου και Νοτίου Αμερικής, ως στενός συνεργάτης του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αμερικής κυρού Ιακώβου.
Παρέστησαν και ευχήθηκαν ο Δήμαρχος Καρπάθου κ.Ηλίας Λάμπρος, ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου κ.Γεώργιος Τούμα, ο Πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Απερίου κ.Αλέκος Μικροπανδρεμένος, ο Αντιδήμαρχος κ.Γεώργιος Νισύριος,Δημοτικοί Σύμβουλοι, ο Φρούραρχος, οι Διοικητές των στρατιωτικών μονάδων του νησιού μας, ο Λιμενάρχης, ο Διευθυντής του Αστυνομικού Τμήματος Καρπάθου, οι Διευθυντές του Λυκείου, Γυμνασίου και Δημοτικού Σχολείου Απερίου, Προϊστάμενοι Υπηρεσιών του Επαρχείου και του Δήμου Καρπάθου, η Πρόεδρος του Λυκείου Ελληνίδων Καρπάθου, η Αντιπρόεδρος της «Ομόνοιας» Απερίου Ειρήνη Γεργατσούλη-Παππά και πολλοί ευσεβείς χριστιανοί από διάφορα χωριά.
Ο Σεβασμιώτατος κ.Αμβρόσιος, ιδιαίτερα συγκινημένος, ευχαρίστησε και πάλι όλους για την αγάπη που για 32 συνεχή χρόνια δείχνουν στο πρόσωπό του. Ευχήθηκε σε όλους υγεία και δύναμη, ενώ τόνισε ιδιαιτέρως ότι κι εκείνος, ως Επίσκοπος και Ποιμενάρχης μας, έχει ανάγκη από τις προσευχές του ποιμνίου του για να επιτελέσει το δύσκολο και ευθυνοφόρο έργο του.
Στη συνέχεια προσφέρθηκε εόρτιο πρόγευμα από την Εκκλησιαστική Επιτροπή του Μητροπολιτικού Ναού και τον Πολιτιστικό Σύλλογο «ΟΜΟΝΟΙΑ» στο Μέγαρο Απερίου. Εκεί προσεφώνησαν και ευχήθηκαν στον Σεβ/το εκ μέρους της Ιερού Κλήρου και του λαού, ο Εφημέριος του Μητροπολιτικού Ναού Πρωτοπρεσβύτερος π.Δημήτριος Ζαγόρας, εκπρόσωπος του Ι.Ν.Ευαγγελιστρίας Καρπάθου και οι λοιποί επίσημοι, ενώ Χορωδία Κυριών απέδωσε τις ευχές τους με ψαλτοτράγουδα και έμμετρο λόγο.
Από το απόγευμα έως αργά το βράδυ, όπως κάθε χρόνο, ο Σεβ. Μητροπολίτης μας κ. Αμβρόσιος δέχθηκε στο Μητροπολιτικό Μέγαρο τις εόρτιες ευχές των Αρχών, των εκπροσώπων Συλλόγων και Φορέων και του ποιμνίου του.

Αρχιμ. Καλλίνικος Μαυρολέων

—————————————————————————————————————————————————-

Ακολουθούν οι ομιλίες του Πανοσ. Αρχιμ.π.Επιφανίου Χριστοδουλάκη και του Πρωτοπρεσβυτέρου π.Δημητρίου Ζαγόρα.

20141207_115202 20141207_115659 DSCN8630!20141207_120314 20141207_120453  DSCN8634@ DSCN8636@ DSCN8638@ DSCN8641@  DSCN8644@ DSCN8662@ DSCN8667@ DSCN8673 DSCN8678@ DSCN8679@ DSCN8680@ DSCN8677@

Ομιλία Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμ. π.Επιφανίου Χριστοδουλάκη, Πρωτοσυγκέλλου Ἱερᾶς Μητροπόλεως Καρπάθου καί Κάσου

Σεβασμιώτατε καί ποιμενάρχα ἡμῶν

Σήμερα, ἑορτή τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Ἀμβροσίου, ἐπισκόπου Μεδιολάνων,κατά τήν ὁποία ἡ Ὑμετέρα Σεβασμιώτης  ἄγει τά σεπτά Αὐτῆς ὀνομαστήρια, ὁ Δομήτωρ τῆς Ἐκκλησίας Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός κατηύθυνε τά διαβήματά μας στόν περικαλῆ τοῦτον ναόν, ὥστε νά Δοξολογήσουμε Αὐτόν διά τήν εὐλογία πού παρέχει ἡμῖν διά τοῦ ποιμένος ἠμων.

Σήμερα πού πλεονάζει ἡ θεολογία χωρίς ἦθος καί προβάλλεται ἕνα ἦθος χωρίς θεολογία ὁ Σεβασμιώτατος ἔχοντας «πνεῦμα θεῖον, σοφίας καί συνέσεως καί ἐπιστήμης ἐν παντί ἔργῳ» διακρίνεται γιά τή μαρτυρία τῆς ἀλήθειας καί τήν ὀρθοτόμηση τοῦ Λόγου. Ὡς ἐκλεκτός ἱεράρχης καί γνήσιος ἐκφραστής τῆς ὀρθοδόξου παραδόσεως, διαθέτει ὅλα ἐκεῖνα τά χαρακτηριστικά τοῦ πνευματικοῦ ἡγέτη· δέν εἶναι τυχαῖο, ἄλλωστε, ὅτι χάρις στήν προσωπικότητα καί τίς ἱκανότητές του, ἡ Ὀρθοδοξία ἀπολαμβάνει τοῦ κύρους καί τῆς ἐκτιμήσεως τῆς τοπικῆς κι ὄχι μόνο κοινωνίας μας. Ἡ ἀποστολικότητα τῆς ἀρχιερωσύνης τοῦ –μακράν του φθαρμένου κόσμου, τῆς ἄνεσης καί τῶν εἰδώλων– ἀπαξιώνοντας τόν πλουτισμό, τήν εὐμάρεια καί τήν ἀκτινοβολία τοῦ δημόσιου, διαγράφει τά ὅρια τῆς ποιμαντικῆς εὐθύνης καί τῆς θυσιαστικῆς προσφορᾶς τοῦ ἰδιωτικοῦ. Μέ «λογισμό καί μ’ ὄνειρο» ὅπως λέει κι ὁ ποιητής (Δ. Σολωμός) ὁδηγεῖ τούς πιστούς του «ἐν νομῇ ἀγαθῇ» ἐκπληρώνοντας τήν ἀποστολή τοῦ κατά τόν ἰδεωδέστερο τρόπο.

Σεβασμιώτατε.

Τό σεμνόν καί σοβαρόν τοῦ ἤθους σας, ἡ ἀγάπη καί ἡ ἐκτίμηση ὑπό πάντων στό πρόσωπό σας, ἡ φιλόστοργος πατρική σας φροντίδα, τό γεγονός ὅτι ἐσεῖς εἶστε τό ἀντικείμενο τῆς κοινῆς ἀγάπης καί ἐμπιστοσύνης  ἀπό τό ποίμνιό σας καθώς καί ἡ ἄδολη καί ἀνεξάντλητη ἀγάπη πού παρέχετε εἰς πάντας, ἀντανακλοῦν στό πρόσωπο τοῦ προστάτου ἡμῶν Ἁγίου Ἀμβροσίου, ἐπισκόπου Μεδιολάνων. Ὁ ὁποῖος δέν ἐξέλαβε τό ἐπισκοπικό ἀξίωμα ὡς εὐκαιρία ἀνάπαυσης ἀλλά ὡς «ἔργον» κατά τόν Ἀπ. Παῦλον, ἐργαζόμενος ὅπως καί σεῖς, νυχθημερόν, ὅπως ἐπαρκέσει στά ποιμαντικά του καθήκοντα. Λάτρης τοῦ θείου κηρύγματος τό ὁποῖο θεραπεύετε μέ ἰδιαίτερη ἐπιμέλεια, ὑπάρχων ἡ ζῶσα εἰκόνα τῶν ἀληθειῶν τίς ὁποῖες κηρύττετε. Αὐτές τίς ἀλήθειες ἐφαρμόζετε πάντοτε, χωρίς νά ἀποβλέπετε σέ πρόσωπα, ὁσονδήποτε ὑψηλά καί ἄν εὑρίσκονται.  Δέν δέχεστε καμία ὑποχώρηση στίς ἠθικές σας ἀρχές, ἀπαράμιλλο δέ ὑπάρχει τό ἠθικό σας σθένος.

Σεβασμιώτατε

Ἐμεῖς οἱ ἱερεῖς τοῦ Ὑψίστου, κάτω ἀπό τή δική σας πατρική- πνευματική καθοδήγηση, τήν ὁποία μᾶς παρέχετε πλουσιοπάροχα, ὀφείλουμε ἀρνούμενοι τό ρόλο τοῦ παντογνώστη καί ἀναζητώντας τήν ἀνεκπλήρωτη ὑπόσχεση πατρότητας πού δώσαμε ἐγνωσμένα ἤ ἐνδεχομένως ἀνεπίγνωστα κατά τήν χειροτονία μας , καλούμαστε νά βροῦμε τό ἀληθινό μας «πρόσωπο» ἀρνούμενοι τά κάθε λογής καί ἐποχῆς « προσωπεῖα».

Μέσα ἀπό τόν ἐπαναπροσδιορισμό τῆς διακονίας μας ὡς ποιμένων-θεραπευτῶν, ἀφοῦ ταπεινωθοῦμε λίγο, θά μπορέσουμε νά ἀναζητήσουμε συνεργασίες στόν ἀγώνα μας γιά τή διάσωση τοῦ ποιμνίου μας καί τήν ἀσφαλῆ πορεία του πρός τόν «οὐρανό». Ἀφοῦ προηγουμένως ἔχουμε θέσει τά ὅριά μας, κάτω ἀπό τήν Ἀβραμιαία ὀμπρέλα προστασίας σας, δίχως νά λειτουργοῦμε σέ καμιά περίπτωση αὐτάρεσκα, αὐτοϊκανοποιητικά, ἀφοριστικά, ὑπεροπτικά ἤ φοβικά.

Σ’ αὐτήν μας τήν διακονία, δέν εἶναι λίγες οἱ φορές , κατά τίς ὁποῖες ἐμεῖς , τά πνευματικά σας τέκνα, ἔχοντας ὡς δεδομένη τήν φιλόστοργη ἀγάπη καί ἐπιείκεια, κάνουμε κατάχρηση τῆς ἄπλετης καλοσύνης σας, μέ ἀποτέλεσμα νά σᾶς πικραίνουμε. Πιστέψτε μέ ὅμως, ἅγιε Γέροντα, ὅτι δέν εἶναι αὐτή ἡ πρόθεσή μας, οὔτε, πιστεύω, θελήσαμε ἤ θέλουμε νά ἀπομακρυνθοῦμε ἀπό τήν πατρική ἀσφάλεια, ἀγάπη καί προστασία πού μᾶς παρέχετε. Διά τίς ἀστοχίες μᾶς αὐτές, ταπεινά προσπίπτουμε αἰτούμενοι τό παρ’ ὑμῖν ἔλεος καί συγγνώμη.

Εὐχόμεθα Σεβασμιώτατε, σήμερα, εἰς τά σεπτά ὀνομαστήριά Σας, ὅπως Κύριος ὁ Θεός Σᾶς σκέπει, Σᾶς φρουρεῖ καί Σᾶς ἐνισχύει στό ὕψιστο λειτούγημά σας, νά εἶναι τά ἔτη Σας πάμπολλα, καρποφόρα, δημιουργικά καί λυσιτελῆ πρός δόξαν τοῦ μόνου Κυρίου τοῦ κόσμου καί τῆς ἱστορίας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Καί πάντα ταῦτα, πρός ἔπαινον τῆς ἐπί γῆς καί ἐν οὐρανοῖς Ἁγίας Αὐτοῦ Ἐκκλησίας.

Ἀρχιμανδρίτης Ἐπιφάνιος Χριστοδουλάκης

******************************************************** 

Ομιλία Πρωτοπρεσβυτέρου π.Δημητρίου Ζαγόρα, Γραμματέως τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Καρπάθου καί Κάσου

Σεβασμιώτατε,

επέτρεψε και φέτος ο Θεός να συναχθούμε όλοι μας κλήρος και λαός.

Στο σημερινό Άγιον Ευαγγέλιο, ακούσαμε να μάς λέει ο Ευαγγελιστής Λουκάς, ότι ο Κύριος είχε ιερή συνήθεια κάθε Σάββατο να πηγαίνει στη συναγωγή που ήταν το αντίστοιχο του Ναού. Πήγαινε για να προσευχηθεί και να μελετήσει το Νόμο. Για τον ίδιο λόγο όμως πήγαινε και η κυρτωμένη γυναίκα. Και αυτή για να προσευχηθεί και όχι να παρακαλέσει. Για 18 έτη δεν έπαυσε να δοξολογεί το Θεό, δεν κάμφθηκε∙ λαμβάνοντας έτσι την ίασή της. Που συνέβη αυτό; μέσα σε χώρο λατρείας. Πραγματικό το θαύμα. Παντού κάνει θαύματα ο Ιησούς Χριστός. Περισσότερο μέσα στο Ναό. Διότι στο Ναό προσέρχεται με πίστη ο άνθρωπος.

Τί χρειάζεται ο Ναός; Και το ερώτημα αυτό το απευθύνουμε σε αυτούς που εκκλησιάζονται τακτικά. Για να κοιμίζει συνειδήσεις; Μα ο Ναός η Εκκλησία είναι ξυπνητήρι συνειδήσεων. Αυτήν την ίδια άποψη ασπαζόταν το 374 μ.Χ βεβαίως ο πατέρας της Εκκλησίας και επίσκοπος των Μεδιολάνων Αμβρόσιος αφού η Εκκλησία αποτελούσε για τον επίσκοπο των Μεδιολάνων το σώμα του ζώντος Χριστού, μέσα στο οποίο σώζεται ο άνθρωπος. Πώς σώζει και πώς λύνει τον άνθρωπο από τα δεσμά του, η Εκκλησία;
1. Αρχικώς με τον Ευαγγελικό λόγο. Υπάρχει εκκλησία χωρίς λόγο; Είναι σαν να λέμε υπάρχει εκκλησία χωρίς Χριστό; Ο λόγος έλκει τον Λόγον όπως μας λέει ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος . Δύο πράγματα υπάρχουν απαραίτητα στην αγία τράπεζα: Το Ευαγγέλιο και το Άγιο Ποτήριο. Λόγος και αίμα. Μαρτυρία και μαρτύριο του Ιησού. Ο όσιος Αμβρόσιος, υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής αυτού, ως εισηγητής της εκλαϊκευμένης θεολογίας, αφού κατόρθωσε να εξηγήσει στο λαό του τις λεπτές θεολογικές αλήθειες για την ομοουσιότητα της Αγίας Τριάδας, με μοναδική απλότητα. Ο λόγος του ήταν μεστός και συνήθως άμεσος και κατανοητός. Χρησιμοποίησε με ευχέρεια τη φιλοσοφική και εκκλησιαστική γραμματεία, τόσο της Δύσης όσο και της Ανατολής.

2. Σώζει η εκκλησία με την προσευχή που γίνεται στη θεία λατρεία. Μέσα στο Ναό όλα διακονούν την υπόθεση της σωτηρίας του ανθρώπου, της αφέσεως των αμαρτιών του και λυτρώσεώς του. Όταν ο Κύριος είδε τη συγκύπτουσα της είπε: «γύναι απολέλησαι της ασθενείας σου». Η φράση του Χριστού, «απολέλυσαι», λέγεται και μεσα στην Εκκλησία
από τα χείλη του εξομολόγου. Τί μεγάλη χαρά να ακούς στο τέλος μιας ειλικρινούς εξομολόγησης: «Η χάρις του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού έχει σε λελυμένον». Αυτήν την ανείπωτη χαρά αισθάνονταν κάθε φορά και ο ιερός πατήρ Αμβρόσιος καθώς η Εκκλησία αποτελούσε για τον επίσκοπο των Μεδιολάνων το σώμα του ζώντος Χριστού, μέσα στο οποίο σώζεται ο άνθρωπος, μετέχοντας ενεργά στα μυστήρια και αγορεύοντας με ειλικρίνεια και δημοσίως μάλιστα τα αμαρτήματά του.
3. Στο Ναό γίνεται η επίθεσις των χειρών του πρεσβυτερίου για την οποία μιλάει ο Παύλος. Ο Κύριος απλώνει τα χέρια του και αγγίζει το σκυμμένο κεφάλι της συγκύπτουσας «και επέθηκεν αυτή τα χείρας» (στιχ. 13). Αυτά τα καθαρά χέρια του Χριστού απλώνονται και σήμερα στον αμαρτωλό που με ταπείνωση σκύβει το κεφάλι και γίνεται εκούσια συγκύπτων, για να γίνει πνευματικά ανορθούμενος. Στην εκκλησία ακούμε και το: «Τας κεφαλάς ημών τω Κυρίω κλίνομεν», ως δείγμα υποταγής και υπακοής στο Θεό αλλά ακούμε και το: « Άνω σχώμεν τας καρδίας», ως δείγμα ανατάσεως και ανυψώσεως . Έτσι λοιπόν ως επίσκοπος ο άγιος Αμβρόσιος όχι μόνο επέθηκε τας χείρας του για να προβεί σε πλειάδα χειροτονιών και χειροθεσιών , αλλά και επιτέθηκε κατά του παγανισμού και συνέβαλε αποφασιστικά στη μεταστροφή του ιερού ανδρός Αυγουστίνου από το Μανιχαϊ-σμό στο Χριστιανισμ ό, ενώ αργότερα τον βάπτισε.

Ο αρχισυνάγωγος ήθελε να βάλει ωράριο λειτουργίας στην αγάπη: «Μη τη η μέρα του
Σαββάτου» (στιχ.14). Την κατεξοχήν ημέρα του Κυρίου απαγόρευε στον Κύριο να λειτουργεί. Ο Διάβολος δεν γνωρίζει αργίες και απεργίες. Κάνει μόνο καταλήψεις. Η αγάπη του Χριστού από την άλλη δεν έχει όρια και ώρες. Είναι απλώς ωραία και ακατάπαυστη. Ακατάπαυστη διότι σε κάθε Εκκλησία του βρίσκεται ο επίσκοπός του και μάλιστα κατά τόπον καί εις τύπον Αυτού.
Σεβασμιώτατε, η Εκκλησία μας χαρακτήρισε από τους πρώτους αιώνες την ημέρα τελευτής ενός αγίου ως γενέθλειον ημέραν του Αγίου και εορτάζει την μνημην του με χαράν και αγαλίασιν, δια την ανάμνησιν εκείνων, οι οποίοι αγωνίσθηκαν πρίν από εμάς αλλά και την άσκησιν και προπαρασκευήν εκείνων οι οποίοι στο μέλλον πρόκειται να αγωνισθούν.

Αυτή την πρωτοχριστιανική Παράδοση διατηρεί η Ορθόδοξος Εκκλησία μέχρι σήμερα και τιμά τις μνήμες των Αγίων με εορτές και πανηγύρεις όπως σήμερα που άγετε τα σεπτά ονομαστήριά σας Σεασμιώτατε φέροντας το όνομα του εν Αγίοις Πατρός ημών Αμβροσίου επισκόπου Μεδιολάνων. Κι επειδή η εορτή ενός Επισκόπου δεν είναι ατοµική του υπόθεση, αλλά αφορά ολόκληρο το πλήρωµα, τη ζει και τη χαίρεται ολόκληρη η τοπική Εκκλησία, της οποίας ο Επίσκοπος είναι πατέρας πνευµατικός, ποιµένας και διδάσκαλος. Έτσι, ο Μητροπολιτικός Ιερός Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Απερίου κατακλείστηκε από πιστούς, κλήρο και λαό που θέλουμε να ευχηθούμε και να προσευχηθούμε για εσάς Σεβασµιώτατε, όπως λέγει ο Επιφάνιος: «Ο τιμών Κύριον τιμά και άγιον, ο δε ατιμάζων άγιον ατιμάζει τον εαυτού Δεσπότην».

Ήλθαμε να προσευχηθούμε για τό πρόσωπο πού αποτελεί τόν κατ ’ εξοχήν φορέα τής αποστολικής διαδοχής και του πληρώματος τής ιερωσύνης τον επίσκοπό μας, εσάς Σεβασμιώτατε.

Και πού είναι το πλήθος συγκεντρωμένο; «όπου αν φανή ο επίσκοπος, εκεί το πλήθος έστω, ώσπερ όπου αν ή Ιησούς Χριστός, εκεί η καθολική εκκλησία».
«Αυτός ων θύρα του Πατρός, δι’ ης εισέρχονται Αβραάμ και Ισαάκ και Ιακώβ και οι
προφήται και οι απόστολοι και η εκκλησία. Πάντα ταύτα εις ενότητα Θεού». Τί σημαίνει
«θύρα του Πατρός» το κατανοούμε από το λόγο του Κυρίου «εγώ ειμι η θύρα των προβάτων» (Ιωάν. ι, 7), το εμμέσως δηλώνει την εκκλησιολογική ταυτότητα και το λειτούργημα του Επισκόπου ως εικόνος του Σωτήρος
Χριστού.
Ίσως οι πολλές ευχές να κουράζουν, να φαντάζουν ουτοπία και να θυμίζουν μια καθιερωμένη συνήθεια που ευκαίρως ακαίρως πρέπει να επαναλαμβάνουμε.

Ωστόσο όταν η ευχή συνοδεύεται από προσευχή ουσιαστική και καρδιακή αποκτά αξία και από ένα άπιαστο όνειρο γίνεται ένα θεϊκό δώρο που όντως δεν αναμέναμε στη ζωή μας.
Γι’ αυτό που σήμερα εορτάζει ο Μητροπολίτης μας κ. κ. Αμβρόσιος , ευχόμαστε ως άνθρωποι και προσευχόμαστε ως χριστιανοί ο Καλός Θεός να ευλογεί και να σας στηρίζει και να σας χαρίζει υγεία αδιάπτωτον.
Πολλά τα έτη σας Σεβασμιώτατε.
Πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Ζαγόρας

Advertisements
This entry was posted in Εκκλησιαστικά and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s