Στον παπα-Στέφανο Αναγνωστόπουλο, ευχές!

Στον πολυσέβαστο Πρωτοπρεσβύτερο π. Στέφανο Αναγνωστόπουλο, που σήμερα, 27 Δεκεμβρίου 2018, γιορτάζει…. οφείλουμε πολλά! Του ευχηθήκαμε για την ονομαστική του γιορτή «Καλόν Παράδεισο» και έτη πολλά! «Βραβεύσαι Κύριος ο Θεός εις την Βασιλείαν Αυτού την επουράνιον»!
(Ευχαριστούμε για τις φωτογραφίες τον κ.Στέφανο Στάμπα και τον κ. Panayiotis Dimitra Theodoridis).

Advertisements
Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Λοιπόν, δέν θά ἔρθεις ἀπόψε Γιάννη Κατσαμπάκη;

Κάθε χρόνο, τέτοια μέρα, Χριστούγεννα, ἐρχόσουν στό σπίτι μου. Ρωτοῦσες τήν ὥρα πού θά φθάσει τό ἀεροπλάνο ἀπό τήν Κάρπαθο καί πρός τό βράδυ, ἐρχόσουν μ’ἐκείνη τήν κίτρινη βέσπα, στόν Ἅγιο Βασίλειο…

Ἕφτανες στήν πόρτα, Παπανικολῆ 1, καί χτυποῦσες τό κουδούνι. Ὁ διάλογος… ἴδιος κάθε φορά κι ἀπαράλλακτος! -Ποιός εἶναι; -Κατσαμπάκης, ἡ ἀπάντηση. Ἀργά ἀργά ἀνέβαινες τίς σκάλες.Μεγαλόπρεπα. Μ’ ἕνα χαμόγελο στό πρόσωπό σου… Πάντοτε!  Ἤσουν ἡ μόνη χριστουγεννιάτικη ἐπίσκεψη. Ἀσπασμοί, εὐχές, πλῆθος τά χαμόγελα, τά πειράγματα, ἡ χαρά ἀφειδώλευτη! Ἀστείρευτη!

Μετά… ρωτοῦσες γιά τό… γλυκό! Τό ἴδιο πάντα γλυκό, πού ἐκείνη τή μέρα ἔφτιαχνε ἡ μάνα μου. Καί ίδιαιτέρως σοῦ ἄρεσε!  Τούρτα ψυγείου, μέ μπισκότα καί κρέμα σαντιγύ! Σοῦ ἄρεσε πολύ καί πάντα τό ζητοῦσες! Καί πάντα… γενναῖα κομμάτια σοῦ προσφέρονταν!

Μετά, τά νέα μας… Τά δικά μου, τά δικά σου… Οἱ μαθητές μου στό Σχολεῖο… καί οἱ δικοί σου! Ἦταν μιά σκέτη ἀπόλαυση αὐτό! Νά λές… νά λές… τί σοῦ λένε… τί σοῦ γράφουν… μ’ἐκεῖνο τόν μοναδικό τρόπο πού μονάχα ἐσύ ἤξερες! Τόν τρόπο νά σκορπίζεις γέλιο… νά σκορπίζεις χαρά!

Ὡραῖες μέρες! Ὡραῖες ὧρες! Ὡραῖες συναντήσεις! Γιατί ἡ δική σου παρουσία ἦταν ἀφορμή κι ἄλλοι άδελφοί καί φίλοι νά βρεθοῦμε μαζί! Κι ὅλοι νά ἔχουν ἕνα μερίδιο στή χαρά, πού σκορποῦσες ἐσύ!

Τόσα χρόνια τά ἴδια! Τόσα χρόνια δέν ἔλειψες! Τόσα χρόνια ἡ καθιερωμένη συνάντηση! Μέχρι… πέρσι, πού πάλι βεβαίως ἦρθες! Δέν παρέλειψες τό τακτικό τή μέρα τῶν Χριστουγέννων ραντεβού! Συνεπής! Ὅπως πάντα! Πέρσι, ὅμως, δέν μποροῦσες ν΄ἀνέβεις μόνος τή σκάλα! Πάντα ἀνέβαινες ἀργά! Τελετουργικά! Πέρσι… σέ ἀνέβασαν  οἱ φίλοι! Οἱ ἀδελφοί! Πιό ἀργά ἀπό κάθε ἄλλη φορά… Γιατί.. δυσκολευόσουν πολύ ἀπό τήν ἀρρώστια  σου, πού ἦταν πλέον ἐμφανῆ τά σημάδια της! Βαριά ἡ ἀναπνοή σου, κόπος πολύς, ἀδυναμία νά στηριχθεῖς στά πόδια σου! Ἀλλά ἡ ἀγάπη τῶν ἀδελφῶν… ἔγινε δική σου δύναμη καί τά κατάφερες! Καί πάλι τά ἴδια! Ἀσπασμοί, χαρές, γέλια, τά νέα μας καί… φυσικά τό γλυκό!

Αὐτή ἔμελλε νά ἦταν ἡ τελευταία μας συνάντηση! Ἡ τελευταία φορά, τά Χριστούγεννα τοῦ 2017, πού συναντηθήκαμε σ΄ἐκεῖνον τόν ἡμιώροφο…. Οἱ τελευταῖοι ἀσπασμοί…. Οἱ τελευταῖες χαρές… Τά τελευταῖα λόγια…

Γιατί, λίγους μῆνες μετά, τό Μάρτιο τοῦ 2018, οἱ ἀδελφοί μέ είδοποίησαν πώς ἔφυγες γιά τόν Οὐρανό! Τόν Οὐρανό, πού τόσο ἀγάπησες! Τόν Ούρανό, πού τόσο λαχτάρησες! Τόν Οὐρανό, πού τόσο ἀγωνίστηκες γι’αὐτόν! Και γιά Ἐκεῖνον, πού δημιούργησε τούς Ούρανούς! Καί γιά Ἐκεῖνον, πού κατέβηκε ἀπό τούς Οὐρανούς καί σαρκώθηκε στή γῆ! Γιά νά ἀνεβάσει ἐκεῖ καί σένα κι ἐμένα κοντά Του, τόν Χριστό μας, πού τόσο ἀγάπησες!

Ἡ ὥρα ἀπόψε εἶναι δέκα τό βράδυ… Ἀκόμη δέν χτύπησες τό κουδούνι, στό σπίτι μου! Ἀργοῦσες κάποιες φορές, πολύ! Ἀλλά, σέ περίμενα! Κι ἀπόψε σέ περιμένω! Κι ἄς εἶναι ἀργά! Κι ἄς εἶμαι κουρασμένος ἀπό ἕνα ταξίδι μακρινό καί ὁλοήμερο!

Λοιπόν, τί λές ἀγαπητέ ἀδελφέ καί φίλε Γιάννη Κατσαμπάκη; Δέν θά ἔρθεις ἀπόψε;

Posted in Χριστούγεννα | Σχολιάστε

Στο 2ο Δημοτικό για τα Χριστούγεννα!

Στο 2ο Δημοτικό Σχολείο Καρπάθου, βρέθηκα για λίγο σήμερα Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2018. Προσκεκλημένος της Δασκάλας της Β΄τάξης κ.Ελένης Επιτροπούλου και των 17 γλυκύτατων μαθητών της, για να τους μιλήσω για τα Χριστούγεννα! Την εικόνα της Γέννησης και τα γεγονότα της ξεχωριστής εκείνης βραδιάς! Ξεχωριστή και για μένα αυτή η μέρα! Ευχαριστώ κ.Ελένη! Ευχαριστώ παιδιά! Καλά και ευλογημένα Χριστούγεννα!

Posted in Εκπαιδευτικά, Uncategorized | Σχολιάστε

Η αγιοβασιλόπιτα της Μονής μας!

pita.jpg

Εικόνα | Posted on by | Σχολιάστε

Εορτή Οσίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου

agios porfyrios.jpg

Εικόνα | Posted on by | Σχολιάστε

ΕΟΡΤΗ ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ ΠΥΛΩΝ ΚΑΡΠΑΘΟΥ

agios andreas.jpg

Εικόνα | Posted on by | Σχολιάστε

Πρώτη φορά… δάσκαλος!

Σταυριανού002#
Ο χθεσινός διορισμός μιας παλιάς μου μαθήτριας από το 1/Θ Δημοτικό Σχολείο Πυλών Καρπάθου, της Σοφίας Δ.Φούντα, ως Δασκάλας (ΠΕ71) Ειδικής Αγωγής στην Γ΄Περιφ. Αττικής, μου θύμισε το δικό μου ξεκίνημα, ως Δασκάλου… Ανιστορώ, λοιπόν, κι αναθυμούμαι τα δικά μου διδασκαλικά χρόνια, για χάρη των μαθητών μου και των συναδέλφων μου κι όχι μόνο… Γράφω, όσα πια θυμούμαι, μετά από σαράντα σχεδόν χρόνια! Και μακάρι οι μαθητές μου να συμπληρώσουν τις δικές τους ενθυμήσεις!
Τον Σεπτέμβριο του 1979 πήρα το πρώτο πτυχίο μου από τη Μαράσλειο Παιδαγωγική Ακαδημία Αθηνών. Μεσολαβούσαν δυο μήνες μέχρι την κατάταξή μου στον Ελληνικό Στρατό. Τότε, η καλή μου Δασκάλα στο 26 Δημοτικό Σχολείο Πειραιά, η αείμνηστη Ουρανία Γρ. Τιμαγένη, μου πρότεινε να διδάξω τους δυο αυτούς μήνες στο Ιδιωτικό Σχολείο, “ Λύκειο Ελληνισμός Σταυριανού-Σταυρίδη”, στην Δ΄τάξη, αναπληρώνοντας μια Δασκάλα, την κ.Φρόσω, που έλειπε σε άδεια… Ιδιαίτερα τιμητική και … συγκλονιστική η αφορμή! Αλλά, για δύο μήνες μόνο, ήταν η συμφωνία! Δεν ήθελα να κάνω “καριέρα” στο Ιδιωτικό!
Ο Διευθυντής του Σχολείου κ.Νίκος Σταυρίδης, εξαιρετικός! Εγώ νέος τότε, είκοσι μόλις χρόνων, κι εκείνος ό,τι καλύτερο φανταζόμουν! Το κτήριο σε άριστη κατάσταση! Πολύ κοντά στο σπίτι μου! Δίπλα στην θάλασσα! Θέα… ο υπέροχος Σαρωνικός κόλπος! Μπροστά στην “Τερψιχόρη” ! Μου έδωσε τον κατάλογο της τάξης ! Μπήκα μέσα και γνώρισα τους πρώτους μαθητές μου! Οι στιγμές είναι ξεχωριστές! Είναι η πρώτη φορά που μπαίνω στην τάξη “μου”, έστω και για δυο μήνες!

Στο Ζάππειο Μέγαρο της Αθήνας…
Είκοσι πέντε ζευγάρια μάτια, είκοσι πέντε χαρούμενα παιδιά… Καλλιεργημένα! Γεμάτα όρεξη για μάθηση! Λέω ποιος είμαι. Πού μένω κλπ… Πάντα έτσι ξεκινούσα… Και μετά… γνωρίζω εκείνους! Αθανασάκος, Αναστασόπουλος, Γαβαλά, Γαρύφαλλος, Γεωργαντίδης, Γιατράκης, Γκρίτζαλης, Καβάση, Καρνέσης, Κατεβάτης, Κωλέτσης, Κορωνάκη, Κουτσοφιός, Κιλίκογλου, Λυκούδη, Μόσχου, Μπουμπάρης, Νάτσιος, Πασσά, Σαββαντίδης, Σμυρναίος, Τριβουλίδου, Τσαβαρής, Τσαντάνη, Χαυλόπουλος… Ένας υπέροχος κόσμος στο ταξίδι της γνώσης… άνοιγε μπροστά μας! Κι ήταν ωραίο το ταξίδι…. Και η μικρή μας ιστορία!

Στον πίνακα, για τα ουσιαστικά!
Δε θέλω να γράψω εδώ λεπτομέρειες! Αυτές θα τις βρείτε αλλού, στο βιβλίο που ετοιμάζεται! Εδώ θέλω μόνο να ευχαριστήσω την αείμνηστη καλή μου Δασκάλα για την ευλογημένη πρόταση που μου έκανε, τον κ.Σταυρίδη και τους ιδιοκτήτες του Σχολείου, τους πρώτους συναδέλφους, που με αγκάλιασαν θερμά και τους μικρούς μου μαθητές, που μου έδειξαν πόσο σωστή ήταν η επιλογή μου! Να γίνω δάσκαλος!
Τους έχασα, σχεδόν όλους, μετά… Κάποιους έβλεπα πότε-πότε…. Ίσως αυτή η σημείωση γίνει αφορμή να τους ξαναβρώ! Κι αυτό θα μου δώσει πολλή χαρά!

Προσθέστε λεζάντα

Βέβαια, πέντε χρόνια μετά, τον Οκτώβριο του 1985, διοργάνωσα στο Πνευματικό Κέντρο της Ενορίας του Αγίου Βασιλείου Πειραιώς συνάντηση με όλους τους ως τότε μαθητές μου… Κι ήρθαν μερικοί από του “Σταυριανού”… και χάρηκα! Ο Νίκος Μπουμπάρης, δευτεροετής τότε φοιτητής της Φιλοσοφικής Σχολής της ΑΘήνας, δεν μπόρεσε να έλθει! Έστειλε, όμως, μια επιστολή! Ας μείνει αυτή για να καταγράψει τις πρώτες υπέροχες διδασκαλικές μου ημέρες!
Posted in Εκπαιδευτικά, Uncategorized | Σχολιάστε