ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΞΗΡΟΠΟΤΑΜΟΥ –ΙΣΤΟΡΙΚΟ

Ο π.Καλλίνικος θα λείπει όλο τον Ιούλιο στο Άγιον Όρος, στην Ιερά Μονή Ξηροποτάμου.

Η Ιερά Βασιλική, Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Ξηροποτάμου, βρίσκεται χτισμένη στη δυτική πλευρά της χερσονήσου του Άθω, σε υψόμετρο 200 μέτρων σε μια τοποθεσία με πανοραμική θέα και σε πολύ μικρή απόσταση απο το λιμάνι της Δάφνης. Η παράδοση αναφέρει ότι η μονή χτίστηκε την εποχή της αυτοκράτειρας Πουλχερίας (450 – 457).

Η ιστορία της Μονής

Άλλες πηγές αναφέρουν ώς ιδρυτές της μονής τους αυτοκράτορες Κωνσταντίνο Ζ΄ Πορφυρογέννητο (912 – 959) και Ρωμανό Α΄ Λεκαπηνό (920 – 944). Σύμφωνα όμως με γραπτές πηγές η μονή ιδρύθηκε στα τέλη του 10ου αιώνα απο το μοναχό Παύλο Ξηροποταμηνό. Το όνομα του αναγράφεται στο πρώτο τυπικό του Αγίου Όρους, ως ηγουμένου της μονής και σπουδαίου πνευματικού ανδρός. Η μονή τον 11ο αιώνα κατείχε στήν ιδιοκτησία της τεράστιες εκτάσεις γής, τα όρια της οποίας έφταναν μέχρι τις μονές Ιβήρων, Αγίου Παύλου και Αγίου Διονυσίου. Μέχρι τον 13ο αιώνα η μονή είχε μεγάλη υλική ευημερία και πνευματική άνθηση. Με την έλευση όμως των Φράγκων και τις επιδρομές των πειρατών άρχισαν οι οικονομικές δυσχέρειες. Το 1280 μία καταστροφική πυρκαγιά μεγάλωσε τα προβλήματα του μοναστηριού, τα οποία άρχισαν να ξεπερνιούνται με την έκδοση χρυσόβουλων απο τους Παλαιολόγους Αυτοκράτορες Μιχαήλ Η΄ (1259 – 1282) και Ανδρόνικου Β΄ (1282 – 1328). Το 1507 η μονή κάηκε ξανά και διασώθηκαν μόνο τα ιερά κειμήλια της. Την ίδια εποχή ο Σελίμ ο Α΄ εξέδωσε φιρμάνι που έδινε ξεχωριστά προνόμια στην μονή, ενώ το 1609 άλλη μία πυρκαγιά την κατέστρεψε εκ νέου. Οι Σέρβοι ηγεμόνες βοήθησαν στο έργο της αναστήλωσης της και ο Καισάριος Δαπόντε το 1760 την ανακαίνισε εκ βάθρων. Οι συνεχείς επιδρομές των Τούρκων και των πειρατών είχαν ως αποτέλεσμα τα ιερά κειμήλια να πωληθούν και να ανακτηθούν απο τον Νικόλαο Κεφαλά, ο οποίος τα έστειλε για φύλαξη στην Ύδρα. Με την επανάσταση του 1821, τουρκικό στρατιωτικό τμήμα κατέλυσε στη μονή μέχρι το 1829. Μετά το πέρας των πολεμικών επιχειρήσεων οι πατέρες επανήλθαν στη μονή και προσπάθησαν με την περιόδευση του Τιμίου Ξύλου και των ιερών λειψάνων των Αγίων Τεσσαράοντα Μαρτύρων στις παραδουνάβιες ηγεμονίες να συγκεντρώσουν τα απαραίτητα χρήματα για την ανοικοδόμηση των κτιριακών εγκαταστάσεων της μονής. Σήμερα συνεχίζονται αδιάκοπα οι εργασίες για την αποκατάσταση της νοτιοδυτικής πτέρυγας της μονής που κάηκε το 1972, ενώ έχουν ανακαινισθεί το αρχονταρίκι και οι ξενώνες. Η μονή Ξηροποτάμου κατέχει σήμερα τήν όγδοη θέση στη σειρά των μοναστηριών του Αγίου Όρους.

Το καθολικό της μονής

Ο ναός είναι βυζαντινού αγιορείτικου ρυθμού και είναι αφιερωμένος στη μνήμη των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων. Χτίστηκε απο το 1761 έως το 1763 απο το λόγιο και πολυγραφότατο μοναχό Καισάριο Δαπόντε. Έχει ύψος 15 μέτρα, μήκος 30 και πλάτος 19 και είναι στραμμένος περισσότερο πρός το βορρά. Οι τοιχογραφίες αγιογραφήθηκαν το 1783 και απεικονίζουν στον κυρίως ναό σκηνές απο την Καινή Διαθήκη, στη λιτή απο την Παλαιά Διαθήκη και στο νάρθηκα από τήν Αποκάλυψη. Το ξυλόγλυπτο τέμπλο έχει φυτικό διάκοσμο, ενώ οι φορητές εικόνες που είναι αναρτημένες σε όλα τα μέρη του ναού ξεπερνούν τις 200. Εντός του Ιερού φυλάσεται το μεγαλύτερο στον κόσμο μέρος του Τιμίου Σταυρού, στο οποίο φαίνεται και μία απο τίς τρύπες απο τα καρφιά του Κυρίου. Επίσης φυλάσονται και τα λείψανα των Αγίων: Τιμοθέου, Μεγάλου Βασιλείου, Χρυσοστόμου, Γρηγορίου του Θεολόγου, Θεοδώρων Τύρωνος και Στρατηλάτου, Χαραλάμπους, Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, Δέκα Μαρτύρων Κρήτης, Ιγνατίου του Θεοφόρου και η κάρα του νεομάρτυρος Αυξεντίου. Στήν αριστερή γωνία του εξωνάρθηκα υπάρχει εντοιχισμένη ανάγλυφη ολόσωμη παράσταση του Αγίου Δημητρίου με κτητορική επιγραφή. Έξω απο το καθολικό υπάρχει η φιάλη αγιασμού ενώ απέναντι απο την κυρίως είσοδο του ναού, στη νότια πτέρυγα της μονής, βρίσκεται η τράπεζα, η οποία χτίστηκε απο τον ηγεμόνα της Βλαχίας Αλέξανδρο. Είναι ευμεγέθης και τοιχογραφημένη το 1859 απο αγιογράφους μοναχούς της σκήτης της Αγίας Άννας. Εκτός απο το καθολικό υπάρχουν 7 παρεκκλήσια εντός του μοναστηριού (Αρχαγγέλων, Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, Προδρόμου, Εισοδίων Θεοτόκου, Αγίου Θεοδοσίου και Αγίου Γεωργίου) εκτός του περίβολου 4 κελλιά (Αναλήψεως, Κοιμήσεως Θεοτόκου, Αγίου Αθανασίου και Γενέσιου του Προδρόμου) και το κελλί του Αγίου Δημητρίου στίς Καρυές. Στο σκευοφυλάκειο της μονής φυλάσσονται χρυσοκέντητα άμφια, λειτουργικά σκεύη, ασημένια ευαγγέλια, επισκοπικές ράβδοι και ένα αριστούργημα της μικροτεχνίας, ο δίσκος απο στεατίτη που είναι δώρο της αυτοκράτειρας Πουλχερίας. Η βιβλιοθήκη περιέχει 341 χειρόγραφους κώδικες, 20 περγαμηνούς, 20 χειρόγραφους κώδικες εκκλησιαστικής μουσικής, ένα τετραευάγγελο του 14ου αιώνος και 4.000 έντυπα βιβλία και στεγάζεται πάνω απο το νάρθηκα του καθολικού. Η Μονή πανηγυρίζει στίς 9 Μαρτίου τη μνήμη των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων καί στίς 14 Σεπτεμβρίου την εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού. Για επικοινωνία: Ιερά Μονή Ξηροποτάμου, τηλ: (23770) 23.251, fax: (23770) 23.733.

Σεξουαλική Διαπαιδαγώγηση στο Δημοτικό;

Το παρακάτω κείμενο – Επιστολή, υπογραφόμενη και από άλλους κληρικούς, απέστειλε προς την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος ο αγωνιστής Αρχιμανδρίτης π. Σαράντης Σαράντος.

Εσχάτως ανεκινήθη το θέμα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης των παιδιών του Δημοτικού σχολείου από της πρώτης τάξεως έως των μεγαλυτέρων. Αρκετοί δημοσιογράφοι έχουν σχολιάσει άλλοι αρνητικά και μερικοί θετικά την απόφαση του ΥΠΕΠΘ και ιδιαίτερα την ήδη πραγματοποιούμενη εκτύπωση σχετικών βιβλίων εκπονηθέντων από το γνωστό ψυχίατρο και μετέπειτα σεξολόγο κ. Θάνο Ασκητή. Ας μας επιτραπεί παρενθετικά να τονίσουμε ότι το παραπάνω θέμα, μαζί με πολλά άλλα βρίσκεται στην κορυφή θεμάτων, στην ατζέντα θεμάτων, που αγωνιωδώς η Νέα Εποχή επιμένει να περάσουν στη ζωή μας, στις κοινωνίες μας, στην Παγκόσμια κοινότητα.

Απαίτηση της Νέας εποχής

Η Νέα Εποχή ως προερχόμενη βασικά από τη σιωνιστική νοοτροπία των σταυρωτών του Θεανθρώπου και όχι μόνο, θέλει να αλλάξει ολόκληρη τη ζωή του ανθρώπου, να μην είναι λαμπρό κατ’ εικόνα Αυτού δημιούργημά Του, αλλά αντίθετο προς τις αρχετυπικές λειτουργίες του. Η τεχνητή γονιμοποίηση, οι προγεννητικοί σκόπιμοι έλεγχοι με διακοπή της κύησης εάν οι μετρήσεις υποψιασθούν άρρωστο έμβρυο, η θέσπιση του εγκεφαλικού θανάτου ως τετελεσμένου θανάτου, οι μεταμοσχεύσεις ακόμα και από εγκεφαλικά νεκρό δότη και όχι μόνο, η σεξουαλική απελευθέρωση από της πρώιμης εφηβικής ηλικίας, αποτελούν τα νεοεποχίτικα χαρακτηριστικά του νέου, κατά Νέα Εποχή, ανθρώπου. Αυτό το νέο μοντέλο ανθρώπου θέλει να επιβάλει στην παγκόσμια κοινότητα, για να πετύχει το σχέδιο της Παγκοσμιοποίησης. Αυτονόητα μεταλλάσσονται και όλες οι αρχές και οι αξίες του παγκοσμιοποιούμενου ανθρώπου. Πρώτη αρχή του είναι ο εγωκεντρισμός και η αυτοϊκανοποίησή του, στα οποία οσημέραι δραματικά αυτοφυλακίζεται. Απ’ όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά είναι άσχετη η εξάπλωση χρήσης και εμπορίας των ναρκωτικών συνδυασμένες με τα ψυχοναρκωτικά τηλεοπτικά προϊόντα και με τα προϊόντα του internet; Η «νέα» λογική της Νέας Εποχής, η αντίθετη λογική από την παραδεδομένη, η αντιλογική πουλάει άφθονες καραμέλλες, που σαν πρώτο και μοναδικό διατροφικό συστατικό τους έχουν το σπά­σιμο της τάχα παραδοσιακής προκατάληψης. Η Νέα Εποχή θεωρεί το λαό μας, τον Ορθόδοξο Ελληνικό λαό, οπισθοδρομικό και καθυστερημένο, κολλημένο σ’ ένα ταμπού αντισεξουαλικό, βάσει του οποίου απαγορεύεται στους μικρούς να ασχολούνται με τα παραπάνω σεξοθέματα.

Γιατί διαφωνούμε στη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση των μικρών παιδιών

Οι παρακάτω υπογράφοντες κληρικοί αισθανόμαστε την ευθύνη ως πνευματικοί πατέρες περικυκλωμένοι από παιδιά και εγγόνια σαρκικά και πνευματικά να καταθέσουμε την αντίθεσή μας στη σχεδιαζόμενη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση των μαθητών, για τους παρακάτω λόγους:

Ευαίσθητη ηλικία

Δεν ενδείκνυται σ’ αυτή την τρυφερή ηλικία να ταράζουμε τις ψυχές των παιδιών του Δημοτικού με προβληματισμούς ανώτερους η άσχετους των ενδιαφερόντων τους. Η εξελικτική ψυχολογία, βαρυφορτωμένη με την εμπειρία γενιών και γενιών διαχρονικά, θεωρούσε και θεωρεί αντιδεοντολογική, άκαιρη και αντιπαιδαγωγική την πρόωρη ενημέρωση των παιδιών αυτής της ηλικίας με θέματα και προβλήματα που αδυνατούν να τα επεξεργασθούν ώριμα και σοβαρά μέσα τους.

Οι γονείς αντιδρούν

Πολλοί γονείς, όχι οπισθοδρομικοί, ανησυχούν και αρνούνται κατηγορηματικά να επιτρέψουν στα πρωτάκια τους, στα δευτεράκια τους κτλ να παρακολουθήσουν τα σεξομαθήματα του Ασκητή και της συνοδείας του. Είναι έτοιμοι να δηλώσουν εγγράφως ότι το παιδί τους, με δική τους ευθύνη δεν θα παρακολουθεί το μάθημα, όπως άλλωστε δικαιούνται να απαλλαχθούν από το μάθημα των θρησκευτικών οι ετερόδοξοι, οι αλλόπιστοι και οι αγνωστικιστές η άθεοι.

Διάσπαση της σχολικής κοινότητας

Με αυτή την τακτική του ΥΠΕΠΘ ευνοείται η διάσπαση των φορέων που απαρτίζουν τη μαθητική κοινωνία. Οι γονείς μαζί με τους μαθητές θα αντιπαρατίθενται στο ΥΠΕΠΘ και στα προγράμματά του, το ΥΠΕΠΘ ίσως θα υποτιμά τους υπεύθυνους γονείς και θα τους αποδίδει υποτιμητικά φονταμενταλιστικούς χαρακτηρισμούς όπερ και διακαώς επιθυμεί η Νέα Εποχή, για να διασπά την ενότητα της προηγουμένης με την επερχόμενη γεννεά. Δοτοί σύλλογοι γονέων θα επιχειρούν να κλονίσουν την αυθεντία του υπεύθυνου δασκάλου και παιδαγωγού, οι δάσκαλοι θα προσπαθούν να αμυνθούν στις αντιδράσεις των γονέων. Ποιος ξέρει ποιές άλλες αναστατώσεις μπορούν να προκύψουν περαιτέρω!

Γιατί να χρησιμοποιηθεί η «ευέλικτη ζώνη»;

Έχει ήδη ανακοινωθεί ότι η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση θα γίνεται μέσα στην «ευέλικτη ζώνη». Δεν θα διδάσκεται δηλαδή από τους υπεύθυνους παιδαγωγούς, από τους δασκάλους, που έχουν εμπειρία της ψυχολογίας των μαθητών τους, που γνωρίζουν πρόσωπα, πράγματα και καταστάσεις του οικογενειακού και όχι μόνο περιβάλλοντός τους. Θα διδάσκονται τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας το σεξομάθημα από τους «ειδικούς» σεξοδασκάλους του Ασκητή.

Αντιδεοντολογική συμπεριφορά

Ήδη σε κάποια σχολεία ανέλαβαν την «πρωτοπορειακή πρωτοβουλία» κάποιοι καθηγητές και κάποιοι δάσκαλοι επηρεασμένοι εκσυγχρονιστικά από τον όψιμα εισαγόμενο σεξοδιαφωτισμό στην πατρίδα μας και τα έκαναν θάλασσα. Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες πρόβαλαν κάποιοι καθηγητές πιλοτικά κάποιο video με σεξουαλική συνεύρεση ζεύγους. Στη συνέχεια οι διαφωτιστές έκαναν κάποια σχόλια προς πληρέστερη διαφώτιση και ανά­λυση στους εφήβους μαθητές. Όταν κάποιος εκ των μαθητών της πρώτης τάξεως Λυκείου τόλμησε να αντιδράσει στα σεξοπροβαλλόμενα και σεξοαναλυόμενα, η ειρωνεία πήγε σύννεφο. Ανα­γκάστηκε ο μαθητής να διαμαρτυρηθεί μέσω των φυσικών του προστατών, των γονέων του, στο Λυκειάρχη, για να μη ξαναπροβληθεί σεξοvideo και να μη προπηλακισθεί ο εν λόγω μαθητής, εφόσον άλλωστε δεν προβλέπεται η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στο αναλυτικό πρόγραμμα των μαθημάτων. Τέτοια περίεργα θα συμβαίνουν στα σχολεία μας προς βλάβην των μαθητών και προς ευτελισμό της θεόσδοτης γεννετήσιας δημι­ουργικής δωρεάς του Θεού.

Τι λέγουν οι στατιστικές;

Στα άλλα Ευρωπαϊκά κράτη οι στατιστικές είναι απαισιόδοξες από τα αποτελέσματα της σεξουα­λικής διαπαιδαγώγησης. Στην Αγγλία μια μητέρα θρηνεί, γιατί τα τρία κοριτσάκια της 14, 15 και 17 ετών μολονότι διδάχτηκαν το σεξ, δεν κατάφεραν να προφυλαχθούν αλλά έμειναν έγκυες από άγνωστους και άφαντους πια πατεράδες.

Ο άνθρωπος είναι μόνο βιολογικό ον;

Το χειρότερο απ’ όλα είναι ότι από πολύ μικράς ηλικίας τα παιδιά θα οδηγηθούν στη λογική και στη νοοτροπία της Νέας Εποχής που βλέπει τον άνθρωπο ως βιολογικό ον, πολυδιασπασμένο στις επί μέρους βιολογικές η ψυχολογικές λειτουργίες του. Κατά την Αγία Ορθόδοξη Εκκλησία μας και τη μακρά εμπειρική ανθρωπολογική Παράδοση του Έθνους μας η σεξουαλική ζωή είναι αχώριστα δεμένη με τον οσημέραι αναπτυσσόμενο συναι­σθη­ματισμό των παιδιών, με το θεόσδοτο έρωτα, με την αγάπη και αλληλοκατανόηση των συντρόφων, την εσώτατη ψυχική και εντεύθεν σαρκική επαφή και την ένθεη συνεργασία για την ευλογημένη τεκνογονία. Όλα τα παραπάνω δεν είναι δυνατόν να εγκλωβισθούν σ’ ένα έστω «επιτυχημένο» σεξ. Όλα αλληλοπεριχωρούμενα με την άκτιστη Χάρη του εν Τριάδι Θεού δια του Μυστηρίου του Γάμου, αποτελούν αφετηρία για την εμπειρία του θείου έρωτα, της θυσιαστικής προσφοράς των συζύγων μεταξύ τους και προς τα τέκνα τους, προς άπασα την εν Χριστώ αδελφότητα και προς όλη την παγκόσμια κοινότητα. Η «Ασκητική» σεξουαλική διαπαιδαγώγηση βρίσκεται στους αντίποδες της Ιερολογίας, Θεολογίας και Ανθρωπολογίας του Ορθοδόξου Χριστιανικού Γάμου, αφού ταυτίζεται με τη Δαρβίνια και με τη Φροϋδική ανθρωπολογική θεωρία.

Δε θα έπρεπε τα παιδιά πρωτίστως να γνωρίζουν και τις λοιπές βιολογικές λειτουργίες;

Άλλωστε έχει καταργηθεί εδώ και πολλά χρόνια το μάθημα της ανθρωπολογίας σ’ όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης. Τα παιδιά μας, ίσως σκόπιμα, δε διδάσκονται το θαύμα της ανθρωπίνης ζωής, που αποτελει προσωπική δημιουγία του Θεού «κατ’ εικόνα Αυτού και καθ’ ομοίωσιν». Όπως λοιπόν δε μαθαίνουν για τη λειτουργία της καρδιάς και κυκλοφορίας του αίματος, όπως δε μαθαίνουν για τη λεπτότατη και ευαίσθητη λειτουργία του νευρικού συστήματος, και άλλα, γιατί ειδικά να διδάσκονται τάχα για τη σεξουαλική λειτουργία; Τόσο χαζά, τόσο ανάπηρα τόσο αδέξια, τόσο ανίκανα είναι τα παιδιά της εποχής μας, της Νέας Εποχής, που απαραίτητα χρειάζονται σεξουαλική – λέγω κατευθυνόμενη – διαπαιδαγώγηση; Γιατί τα παιδιά προηγούμενων γενεών δε διδάσκονταν για τη σεξουαλική ζωή, και όμως κατά ένα εσώτατο μυστικό δυναμισμό λειτουργούσαν σεξουαλικά, συναισθηματικά, ερωτικά δημιουργικά, καταξιωμένα; Το μάθημα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης, ταπεινώς φρονούμε ότι υπαγορεύεται «εκ του πονηρού».

Ποτέ μέχρι τώρα δεν διδάχθηκε αυτό το μάθημα!

Σύμφωνα με τη μακρά θεανθρώπινη παράδοση του Ελληνικού Έθνους μας δε χρειάσθηκε ποτέ τέτοιο μάθημα να εισαχθεί στα σχολεία μας. Η αυτόνομη και αποσπασματική εισαγωγή ως μαθήματος στα σχολεία μας και δη στα μικρά παιδιά του δημοτικού επαληθεύει την προφητεία του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού που θεοφώτιστα προέβλεπε ότι θα έρθει εποχή που οι άφρονες θα θεωρούνται σώφρονες και οι μυαλωμένοι άμυαλοι. Η επιμονή της Νέας Εποχής να διδάσκει στα παιδιά το σεξ δηλώνει την απόλυτη πίστη της μόνο στη βιολογική δυναμική του ανθρώπου χωρισμένη από τα μυστήρια του βαπτίσματος, του Χρίσματος και των λοιπών Μυστηρίων που ενεργοποιούν την άκτιστη Χάρη δια βίου στον άνθρωπο και τον χριστοποιούν. Εξυπακούεται, κατά τη Νέα Εποχή, ότι είναι αδύνατον να εγκρατευθούν και τα αγόρια και τα κορίτσια από της πολύ μικρής ηλικίας. Γιαυτό και πρέπει να μάθουν να έχουν σεξουαλικές σχέσεις πετυχημένες, αλλά και να μάθουν να προστατεύονται από τις αρρώστιες και από τις διάφορες παρενέργειες του σεξ.

Εφικτή η εν Χριστώ εγκράτεια

Άπειρα παραδείγματα αγίων γυναικών και αγίων ανδρών της Εκκλησίας μας επιβεβαιώνουν ότι είναι κατορθωτή η εγκράτεια και η καθαρότητα μέχρι του γάμου η και δια βίου παρθενική ζωή. Ο ίδιος ο Κύριος μας έχει δώσει τη γενετήσια δύναμη για κοινωνία των εν Χριστώ συζύγων και για συνδημιουργία μαζί Του νέων αν­θρώπων, ο Ίδιος μας έχει δώσει την εντολή και το χάρισμα να τη διαχειριζόμαστε κατά το πάνσοφο θέλημά Του. Γιατί να μη μάθουν τα παιδιά μας ότι πολλές γενιές, όχι μόνο δε στερήθηκαν τις χαρές του τρισευλογημένου γάμου, μένοντας παρθένοι και εγκρατείς μέχρι το γάμο, αλλά και ευτύχησαν να γίνουν μέτοχοι πολλών δωρεών – υλικών και πνευματικών – λόγω της καθαρής εν Χριστώ πνευματικής τους ζωής; Είναι δυνατόν στις μικρές ηλικίες – φυσικά εκτός της ευθύνης του γάμου – να υπάρχει στοιχειώδης υπευθυνότητα που μπορεί να φυλάξει τα παιδιά από τους κινδύνους των ασθενειών των σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων με κορυφαίο το AIDS, και από τα ψυχολογικά τραύματα που γι’ αυτούς τους παραπάνω κυρίως λόγους πληθαίνουν; Γιατί να μη μάθουν έγκαιρα από τους γονείς και τους δασκάλους (δίκην εμβολιασμού) τα παιδιά μας ότι μόνο μέσα στον ευλογημένο ορθόδοξο γάμο προστατεύονται από τις σωματικές αρρώστιες και τα ψυχολογικά τραύματα;

Δημιουργία άγχους από τη διδασκαλία του σεξ

Η εμπειρία ημών των πνευματικών είναι διαφορετική. Παρατηρούμε ότι τα μικρά παιδιά που διδάσκονται στημένα από τους γονείς τους η από ειδικούς τα περί του σεξ αποκτούν ένα άγχος. Σκέπτονται αν, πως, πότε, και πόσο θα μπορέσουν να ανταποκριθούν σ’ αυτά που διδάχτηκαν στη σεξουαλική διαφώτιση. Το ίδιο η παραπλήσιο άγχος και αγωνία μπορεί να δημιουρ­γηθεί, αν προσπαθήσουμε να προετοιμάσουμε ένα πρωτάκι για να γίνει πολιτι­κός μηχανικός η αρχιτέκτων η γιατρός. Υπάρχουν γο­νείς που διακατέχονται από μια πρώιμη αγωνία για τον επαγγελματικό προσανατολισμό των παιδιών τους και τα προετοιμάζουν (λέγε καλύτερα καταπιέζουν) να εντοπισθούν στο δικό τους θέλημα, στο δικό τους σχεδιασμό εντελώς άκαιρα και αψυχολόγητα. Αυτή η ηλικία δεν είναι κατάλληλη για τέτοιους προβληματισμούς στα μικρά παιδιά. Το ίδιο ισχύει και για τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση. Οι παλαιότερες γενιές είχαν περισσότερη διάκριση λόγω της ωρίμου εμπειρίας τους και επειδή δεν επηρεάζονταν από «Ασκητικούς» εκσυγχρονητικούς πειθαναγκασμούς.

Άλλες συνέπειες από τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση

Εκτός των παραπάνω, εκ της διακονίας ημών στο ιερό Μυστήριο της ιεράς εξομολογήσεως, γνωρίζουμε ότι το δημιουργούμενο άγχος από την πρώοιμη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση μπορεί να μεταλλαχθεί σε δυνατή περιέργεια. Έτσι υπάρχουν περιπτώσεις μικρών αγοριών που επίμονα και φυσικά άκαιρα δοκιμάζουν τις σεξουαλικές τους επιδόσεις με τις μικρές συμμαθήτριες η και μεγαλυτερές τους με αποτέλεσμα να αυξάνει το άγχος η η αγωνία λόγω της απειρίας και των επικειμένων αποτυχιών η παρενεργειών στο σεξ. Ο ψυχίατρος Ασκητής δεν έχει παιδαγωγική εμπειρία των μαθητών του Δημοτικού. Από τις εκπομπές του στην τηλεόραση, που για λόγους καθαρά ποιμαντικούς έχουμε παρακολουθήσει, φαίνεται πολύ καθαρά ότι έχει εμπειρία των εξηντάρηδων, εβδομηντάρηδων και λίγο πιο κάτω ηλικιακά η πιο πάνω που υποφέρουν από φοβερά ψυχολογικά και σεξουαλικά τραυματικά η διαστροφικά προβλήματα και ζητούν απεγνωσμένα βοήθεια, μήπως και καταφέρουν με τη βοήθειά του κάτι, κάπως, κάποτε σεξουαλικά να καταφέρουν. Πάντως σε κάθε εκπομπή του τονίζει ευκαίρως ακαίρως ότι «κάνουμε σεξ μέχρι να πεθάνουμε». Είναι δυνατόν με τέτοια νοοτροπία αυτός ο άνθρωπος και η σεξοσυνοδεία του να διαπαιδαγωγήσουν τα παιδιά μας, τα ελληνόπουλα, τα βαπτισμένα και μυρωμένα με τα χαρισματικά μυστήρια της Αγίας Ορθοδοξίας μας; Ευσεβάτως Σάς παρακαλούμε να διαβιβάσετε, μεταφέρετε τις διαφωνίες μας στο ΥΠΕΠΘ πιστεύοντας ότι δεν θα περιφρονηθούν οι φωνές των άμεσα ενδιαφερομένων πατέρων και εφημερίων, εφόσον πολλάκις για διάφορα άλλα θέματα έχει ζητήσει το ΥΠΕΠΘ την άποψη των κοινωνικών φορέων.

του Αρχιμ. Σαράντη Σαράντου, εφημερίου του Ι. Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Αμαρουσίου

πηγή: http://www.alopsis.gr/alopsis/sexoual4.htm

Στην Κω βρίσκεται η προτομή του Ναθαναήλ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ ΜΕ ΤΗ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ 30 ΧΡΟΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ

Στην Κω βρίσκεται η προτομή του Ναθαναήλ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ ΜΕ ΤΗ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ 30 ΧΡΟΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ

Με ιδιαίτερη ικανοποίηση η Επιτροπή Πρωτοβουλίας για την προτομή του Μακαριστού Μητροπολίτη μας, Ναθαναήλ, ενημερώνει τους συμπατριώτες μας ότι από την περασμένη εβδομάδα βρίσκεται στην Κω το έργο που φιλοτέχνησε ο γνωστός Καλύμνιος γλύπτης, κ. Σακ. Κουτούζης. Ηδη, η Επιτροπή έστειλε στον Δήμαρχο την παρακάτω επιστολή για να κινηθεί η διαδικασία αποδοχής και τοποθέτησης της προτομής, μέσα στο καλοκαίρι, με τη συμπλήρωση και των 30 χρόνων από το θάνατο του σπουδαίου αυτού Ιεράρχη. ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΙΛΟΤΕΧΝΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΤΟΜΗΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΝΑΘΑΝΑΗΛ Α’ Κως 21-4-2009 Προς τον Δήμαρχο της Κω κ. Γιώργο Κυρίτση Κύριε Δήμαρχε Με ιδιαίτερη χαρά, σας ανακοινώνουμε ότι παραλάβαμε την προτομή του Μακαριστού Ναθαναήλ, προϊόν πρωτοβουλίας μίας πλειάδας συμπατριωτών και της συνδρομής διαφόρων συμπολιτών. Πρόκειται για έργο που φιλοτέχνησε ο εκλεχτός εκ Καλύμνου καλλιτέχνης κ. Σακελλάρης Κουτούζης, έργο που μόλις βγήκε από το χυτήριο και ήδη κατά την πρόσφατη έκθεσή του στο «Ιωνικό Κέντρο” της Πλάκας των Αθηνών, απέσπασε ιδιαίτερα κολακευτικά σχόλια. Σκοπός της επιστολής μας αυτής, είναι να υποβάλουμε δι’ υμών στο Δημοτικό μας Συμβούλιο, το αίτημα της αποδοχής του έργου (αφενός) και (αφετέρου) να ορίσετε την προβλεπόμενη επιτροπή, που θα αποφασίσει για το χώρο, όπου θα τοποθετηθεί, με την ανάλογη κατασκευή της βάσης. Εύλογη θεωρούμε την πρότασή μας, για μία θέση μπροστά από τον Ευαγγελισμό, χώρο όπου διέμενε και είχε το γραφείο του, ο αείμνηστος ιεράρχης. Μετά τιμής Τα μέλη της Επιτροπής Ζαχαρίας Τσιρπανλής, Αριστείδης Ζαμάγιας, Μιχάλης Σωμός, Β. Χατζηβασιλείου, Κώστας Μωρές, Ανδρέας Χατζημιχαήλ, Κώστας Λεοντίου, Ματθαίος Καζαμίας, Μαρία Φορόζη, Γιώργος Σοφός και Γιάννης Ιωαννίδης.

Από την εφημερίδα “ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΩ”

Αριθμός Φύλλου: 10, Σάββατο, 2 Μαΐου 2009

Θεία Λειτουργία για όσους δίνουν εξετάσεις.

προσκληση

Ἡ Ἱερά Μητρόπολη Καρπάθου καί Κάσου σᾶς προσκαλεῖ νά συμμετάσχετε στή Θεία Λειτουργία πού θά τελεσθεῖ τό προσεχές ΣΑΒΒΑΤΟ 9 ΜΑΪΟΥ 2009, στήν Ἱερά Μονή Ἁγίου Γεωργίου Βασσῶν, 7.30-9.30 π.μ., γιά ὅσους μαθητές θά ξεκινήσουν σέ λίγες ἡμέρες τόν ἀγώνα τῶν ἐξετάσεων.

Μετά τό τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας θά προσφερθεῖ πρόγευμα στήν Ἱερά Μονή καί ἀναμνηστικά ἐνθύμια καί εὐλογίες στά παιδιά καί τούς Καθηγητές.

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ

Ο Εσπερινός της Αγάπης στα Πηγάδια Καρπάθου

O Eσπερινός της Αγάπης τελέστηκε  το πρωί της Κυριακής του Πάσχα και στα Πηγάδια, αρχικά στον Ιερό Ναό Αγίων Αποστόλων πόλεως Καρπάθου προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Καρπάθου και Κάσου κ.κ.Αμβροσίου, παρουσία του Δημάρχου Καρπάθου κ.Μιχάλη Ιωαννίδη, του Δημοτικού Συμβούλου κ. Ηλία Λάμπρου και πολλών πιστών.

Η ακολουθία συνεχίστηκε -κατά την επικρατούσα παράδοση- στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας, όπου μετέβησαν όλοι εν πομπή. Στον Εσπερινό πήραν μέρος οι Αρχιμανδρίτες Καλλίνικος και Επιφάνιος,  ο Ιερομόναχος Αλέξανδρος, οι Πρεσβύτεροι Μιχαήλ, Ιωάννης και  Δημήτριος και ο Διάκονος Λουκάς.  Το Ιερό Ευαγγέλιο διαβάστηκε σε 5 γλώσσες (Λατινικά-π.Επιφάνιος, Εβραϊκά-π.Αλέξανδρος, Αραβικά – Ιατρός κ.Γεώργιος Τούμα, Σλαβορωσικά-π.Δημήτριος και Αγγλικά-ο π.Μιχαήλ).

Στο τέλος του Εσπερινού ο Σεβασμιώτατος μίλησε στο πολυπληθές εκκλησίασμα για το νόημα της εορτής της Αναστάσεως. Στη συνέχεια  όλοι πήραν τα ευλογημένα κόκκινα αυγά από τον Σεβασμιώτατο και αντάλλαξαν αναστάσιμες ευχές.

Αμέσως μετά ο Σεβασμιώτατος, συνοδευόμενος από τους Αρχιμανδρίτες π.Καλλίνικο και π.Επιφάνιο, μετέβησαν στο Αεροπορικό Απόσπασμα Καρπάθου, όπου ήταν προσκεκλημένοι για το εόρτιο γεύμα των ενόπλων δυνάμεων του νησιού μας, μια και φέτος, μετά από πρόταση του Σεβασμιωτάτου, όλες οι στρατιωτικές μονάδες του νησιού διοργάνωσαν από κοινού.

Στο γεύμα παραβρέθηκαν ο Έπαρχος Καρπάθου-Κάσου κ.Μιχάλης Ερωτόκριτος, οικογενειακώς, ο Διοικητής του Τάγματος Εθνοφυλακής Καρπάθου, ο Δημοτικός Σύμβουλος κ.Γιάννης Χαροκόπος, όλοι οι αξιωματικοί, υπαξιωματικοί και σμηνίτες της Μονάδας, καθώς και πολλοί συγγενείς τους.

Στους στρατευμένους μίλησε με θερμά και εγκάρδια λόγια ο Σεβασμιώτατος, τσούγκρισε μαζί τους κόκκινα αυγά, ενώ στο τέλος τον ευχαρίστησε ο Υποδιοικητής της Μονάδας Υποσμηναγός κ.Κων/νος Πάντζαρης.

O Eσπερινός της Αγάπης στην Ιερά Μητρόπολη Καρπάθου και Κάσου.

O Eσπερινός της Αγάπης τελέστηκε  το πρωί της Κυριακής του Πάσχα στον Μητροπολιτικό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Απερίου Καρπάθου προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Καρπάθου και Κάσου κ.κ.Αμβροσίου, παρουσία του Δημάρχου Καρπάθου κ.Μιχάλη Ιωαννίδη, της εκπροσώπου του Επάρχου Καρπάθου-Κάσου Νομαρχιακής Συμβούλου κ.Μαρίας Χριστοδούλου, του Προέδρου του Δημοτικού Διαμερίσματος Απερίου κ. Νικολάου Ορφανίδη, του Νομαρχιακού Συμβούλου κ.Γεωργίου Νισύριου, του Αντιδημάρχου κ.Στάθη Φιορέτζη, του Δημοτικού Συμβούλου κ.Γεωργίου Βασιλαράκη και πολλών πιστών από το Απέρι.

Στον Εσπερινό πήραν μέρος οι Αρχιμανδρίτες Καλλίνικος και Επιφάνιος,  οΙερομόναχος Αλέξανδρος, ο Πρεσβύτερος Δημήτριος και ο Διάκονος Λουκάς.  Το Ιερό Ευαγγέλιο διαβάστηκε σε 4 γλώσσες (λατινικά-π.Επιφάνιος, εβραϊκά-π.Αλέξανδρος, Σλαβορωσικά-π.Δημήτριος και Γερμανικά-ο Ιατρός κ. Θεμιστοκλής Γ. Νισύριος).

Στο τέλος του Εσπερινού ο Σεβασμιώτατος μίλησε στο πολυπληθές εκκλησίασμα για το νόημα της εορτής της Αναστάσεως. Στη συνέχεια ανέβηκαν όλοι στο Μητροπολιτικό Μέγαρο, όπου όλοι, άρχοντες και λαός, πήραν τα ευλογημένα κόκκινα αυγά από τον Σεβασμιώτατο και αντάλλαξαν αναστάσιμες ευχές.

ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΙΣ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΚΩΟΥ & ΝΙΣΥΡΟΥ

Σεβασμιώτατε Μητροπολίτη Κώου καί Νισύρου κ.κ.Ναθαναήλ,

Πέρασαν εἴκοσι καί ἕξι περίπου χρόνια ἀπό τήν εὐλογημένη ἐκείνη ὥρα πού τό σεπτό μας Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο ἔστειλε στά νησιά μας, τήν ἀνεμόεσσα Κάρπαθο καί τήν ἱστορική Κάσο, ὡς Μητροπολίτη καί νέο Ἐπίσκοπό μας τόν Γέροντά σου, τόν σεπτό καί σοφό μας Ποιμενάρχη, τόν Καρπάθου καί Κάσου κ.κ.Ἀμβρόσιο. Τήν ὀλκάδα τή μεγαλοπρεπῆ, πού μέσα σέ κλάματα χαρᾶς καί λύπης, ἀποχαιρετοῦσε τήν ἀγαπημένη του Κῶ καί παίρνοντας μαζί του τίς καρδιές τῶν Κώων ἀδελφῶν μας, πολυκάρδιος καί πολύκλαυστος, ἔφθανε στά δυό μας τά νησιά.

Λίγα χρόνια μετά ἦρθε ἡ ἄλλη εὐλογημένη ὥρα. Πῆρες τήν ἀπόφαση νά ἔρθεις γιά πάντα στό νησί μας. Νά βάλεις τό ἁγιασμένο ράσο, νά ἀφιερώσεις ὅλη σου τή ζωή στήν Ἐκκλησία μας, στό Γέροντά σου, στήν Κάρπαθο…

Ἀπό τήν πρώτη στιγμή ἄρχισες νά δείχνεις τήν ἀγάπη σου γιά τόν τόπο μας. Κι αὐτό πού εἶπες, τό ‘κανες! Ἔγινες Μοναχός, διάκονος, ἱερέας… Ὁ Φίλιππος εὗρε τόν Ναθαναήλ… Ἔγινες ὁ πατέρας Ναθαναήλ! Κι ἄρχισες τή δουλειά. Στόν εὐλογημένο ἀγρό, στόν ἀμπελώνα τοῦ Κυρίου. Δέν ἦταν ὅλα ρόδινα! Δέν ἦταν ὅλα εὔκολα! Ἀλλά εἶχες πίστη βαθιά! Καί μεράκι ἁγιασμένο! Καί ὄρεξη! Κι ἔδωσες τόν ἑαυτό σου θυσία ζῶσα, γιά τό ποίμνιο, πού σοῦ ἐμπιστεύθηκε ὁ Μητροπολίτης μας.

Τό χαμόγελό σου, ἡ καταδεκτικότητά σου, οἱ πολλές γνώσεις σου, ἡ εὑρηματικότητά σου, ἡ ἀπλότητα, τά ἀστεῖα σου, ἡ περίσσια σου ἀγάπη γιά τούς μικρούς, γιά τούς μεγάλους, γιά ὅλους, τά πολλά σου χαρίσματα, ἔγιναν τό κλειδί πού ἄνοιγε σιγά σιγά τίς καρδιές, τίς πόρτες καί τά πορτοφόλια τῶν Καρπαθίων….

Ὅλα ἄλλαζαν στό πέρασμά σου… Ἕνα πέρασμα πού σέ κάποιους φάνταζε παράξενο! Πολύ παράξενο! Ἐνῶ ἄλλοι μόνο ζητοῦσαν, ἐσύ μόνο ἔδινες! Ἐνῶ ἄλλοι μόνο μιλοῦσαν, ἐσύ ἔκανες….

Εἴκοσι καί τέσσερα χρόνια, τόσα ζήσαμε μαζί! Μαζί πάμπολλες φορές συνδαιτημόνες τοῦ Δείπνου Του τοῦ Μυστικοῦ. Ἱερουργοί μαζί, τῶν θείων Του Μυστηρίων. Στή διακονία τοῦ λαοῦ. Καί στόν ἁγιασμό του. Κι ὄχι μόνο! Μαζί προσευχηθήκαμε, ἐργαστήκαμε, ταξιδέψαμε στά δυό νησιά μας, ἀπό τή μιά ἄκρη ὥς τήν ἄλλη, σχεδιάσαμε, ὀνειρευτήκαμε, χαρήκαμε, κλάψαμε, τραγουδήσαμε, δέ χωρᾶ πιά ὁ νοῦς μας τά ὅσα κάναμε μαζί!

Ἐσύ ἔκανες ἔργο ζωῆς τήν ἐκ βάθρων ἀνακαίνιση τῆς ἱστορικῆς Μονῆς τοῦ Ἁγίου Γεωργίου Βασσῶν. Θυσίασες ἐκεῖ τή ζωή σου, τά νιάτα σου, τά λεφτά σου… Κι ὁ ἔρημος τόπος, ζωντάνεψε… Ἔγινε λιμάνι ἀπάγκιο, γαλήνιο, ἀσφαλές γιά τόσες ψυχές!

Καί τώρα, σ’ ἀποχαιρετοῦμε… Τώρα ἦρθε ἡ ὥρα νά ἐπιστρέψουμε τό «χρέος»! Καί φέρνουμε ἐμεῖς ἐδῶ, στήν εὐλογημένη Κῶ τόν δικό μας Πρωτοσύγκελο, συνοδευόμενο ἀπό τόν Ἐπίσκοπό μας, κ.κ.Ἀμβρόσιο.

Τό χέρι τοῦ Θεοῦ, αὐτό σέ ξεχώρισε ἀπό μᾶς καί σέ ἀνέβασε σέ καθέδρα ὑψηλή! Ἔλαβες ἀπροσδόκητη πρόσκληση! Σέ κάλεσε ὁ Κύριός μας, Ἐκεῖνος πού ἐρευνᾶ τούς νεφρούς καί τίς καρδιές ὅλων μας! Ἐκεῖνος πού, μόνο Ἐκεῖνος, ξέρει τά κρύφια τοῦ καθενός!

Σέ κάλεσε, μέ τήν προφητική του κλήση, ὁ Παναγιώτατος Οἰκουμενικός μας Πατριάρχης κύριος κύριος ἡμῶν Βαρθολομαῖος κι ἔγινες Ἐπίσκοπος τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας!

Κι ἔφυγες πιά ἀπό κοντά μας! Ἔφυγες, ὄχι γιατί τό θέλησες ἤ τό ζήτησες ἐσύ… Ἔφυγες, γιατί τό χέρι τοῦ Θεοῦ, ἐκεῖνο πού σ’ ἔφερε κοντά μας, τώρα σέ παίρνει. Εἶδε τό ἀνεπίληπτο ἦθος σου. Τό εὐπροσήγορο τοῦ χαρακτήρα σου. Τό ἀφιλοχρήματον. Τόν πολύ σου ζῆλο! Τήν ἐργατικότητά σου! Τόν ἐνθουσιασμό σου! Τίς ποιμαντικές σου δραστηριότητες! Τήν ἔξωθεν καλή σου μαρτυρία! Εἶδε, πώς στά λίγα ἤσουν πιστός. Σέ δοκίμασε στά μικρά. Σέ βρῆκε ἄξιο καί ἰκανό! Καί σοῦ ἀνέθεσε τά πιό μεγάλα.

Τώρα εἶσαι Ἐπίσκοπος! Βρίσκεσαι ἤδη κοντά στό ποίμνιό σου. Τό εὐλογημένο. Πού περιμένει νά γνωρίσει καλύτερα τόν Πατέρα του. Καί νά γευτεῖ κι ἐκεῖνο, ὅσα τόσα χρόνια εἴχαμε τή χαρά νά γευτοῦμε ἐμεῖς κοντά σου.

Παίρνεις στά ἀσκημένα χέρια σου τό πηδάλιο τῆς ἱερᾶς νηός, πού σοῦ ἐμπιστεύθηκε ὁ «ὀροφουργός τῆς οὐρανίας ἀψίδος καί τῆς Ἐκκλησίας ὁ δομήτωρ». Ὁδηγήσέ την μέ ἀσφάλεια στό λιμάνι τῆς σωτηρίας. Ποίμαινε τά πρόβατα καί βόσκε τά ἀρνία τοῦ Ἀρχιποίμενος Χριστοῦ. Ψάξε μέ πολλή ἀγάπη καί βρές τό «πλανηθέν ὀρειάλωτον πρόβατον». Κι ὅταν τό βρεῖς, ἀνάλαβέ το στούς ὤμους σου, σάν νά εἶναι τό πολυτελέστερον ὠμοφόριό σου!

Κάνε τήν ἱερή σου ἐξουσία πρός τούς ἀδελφούς μας Πρεσβυτέρους, σταυρική διακονία! Κι ἡ ποιμαντορική σου ράβδος, ῎ας γίνει τό στήριγμα γιά καθέναν πού χωλαίνει στήν πίστη καί στήν ἐνάρετη ζωή!

Τέλος, μήν ξεχάσεις τήν πνευματική κοιτίδα πού γαλούθηκες καί ἀνδρώθηκες πνευματικά! Μήν ξεχάσεις ὅσα «ἔμαθες καί ἐπιστώθης»! Μήν ξεχάσεις ἀπό ποιόν τά ἔμαθες! Μήν ξεχάσεις τόν Γέροντά σου, τόν σοφό μας Ποιμενάρχη κ.κ.Ἀμβρόσιο. Ὅλα ἐκεῖ, καί ἡ δική σου σήμερα θέση ἐδῶ, μαρτυροῦν τή λαμπρή καί τετιμημένη ποιμαντορία του.

Εἶναι ἐκεῖνος πού ἀπό τήν πρώτη στιγμή σέ ἐνέπνευσε ὡς πνευματικός σου πατέρας καί γι᾽ αὐτό τόν ἀκολούθησες ἀπό τήν Κῶ στόν εὐλογημένο τόπο τῆς Καρπάθου. Κι ἀπό κεῖ καί πέρα, ἡ καθημερινή βιοτή σου μαζί του ἦταν μιά συνεχής διδασκαλία ἐν ἔργῳ καί λόγῳ, γιά ὅ,τι συνιστᾶ τήν ἱερατική διακονία. Μαθήτευσες κοντά του καί μυήθηκες ἔμπρακτα, κάτω ἀπό δύσκολες μερικές φορές συνθῆκες, στό γεγονός τῆς Ἐκκλησίας.

Ἀκολούθησε τά χνάρια του. Δῶσε κι ἐσύ πνοή στή Μητρόπολή σου. Προνόησε κι ἐσύ γιά τήν κατά Χριστόν προκοπή τοῦ ποιμνίου σου. Κάνε ὅ,τι εἶναι δυνατό, ὅπως καί ἐκεῖνος, νά ἁγιάσεις τό λαό σου, νά τόν στηρίξεις, νά τόν διδάξεις, νά τόν διορθώσεις, νά τόν παρηγορήσεις, νά τόν ἐμπνεύσεις, νά τόν στολίσεις μέ ἔργα ἱεραποστολικά, κοινωνικά καί φιλανθρωπικά. Κι ὅλα αὐτά, ἄς γίνουν καί στό δικό σου κεφάλι πολύτιμο στεφάνι, ἐπίζηλη δόξα καί δίκαιος ἔπαινος.

Νά εἶσαι δέ βέβαιος ὅτι καί στή συνέχεια τῆς ἐδῶ διακονίας σου, ἡ ἀγάπη του καί ἡ ἀνύστακτη φροντίδα του δέν θά σέ ἐγκαταλείψουν, ἀλλά θά σέ στηρίζουν καί θά σέ ἐνισχύουν σέ κάθε κρίσιμη στιγμή.

Σήμερα τίθεσαι ἐπί τήν λυχνίαν τῆς θεοσώστου Μητροπόλεως Κώου καί Νισύρου! Σέ παρακαλοῦμε ἐκ μέρους ὅλων τῶν ἀδελφῶν σου, τῶν κληρικῶν τῆς Μητροπόλεώς μα,ς τῆς Καρπάθου καί τῆς Κάσου, νά δεχθεῖς αὐτά τά δικεροτρίκερα. Ὅπως λάμπει τό φῶς τους, ἔτσι νά λάμπει κι ἀπό σένα τό φῶς τῆς ὀρθοδόξου διδασκαλίας! Κι ὅπως ὅλοι θά βλέπουν τό φῶς τους, ἔτσι νά βλέπουν καί τά δικά σου εὐάρεστα ἔργα καί βλέποντάς τα νά δοξάζουν «τόν Πατέρα ἡμῶν τόν ἐν τοῖς οὐρανοῖς».

Εἴθε ὁ Προστάτης τῆς Μονῆς σου ἅγιος Γεώργιος, μαζί κι ὁ Ἅγιός μας Ἰωάννης ὁ Καρπάθιος καί ἡ ὁσία Κασσιανή, καθώς καί ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Ναύκληρος, ὁ Χρῆστος ὁ ἐκ Πρεβέζης οἱ ἐν Κῷ μαρτυρήσαντες κι ὁ ἅγιος Νεομάρτυς Νικήτας ὁ Νισύριος, μέ τίς πρεσβεῖες τῆς Κυρίας Θεοτόκου τῆς Βρυσιανῆς, τῆς Μενεδιάτισσας, τῆς Λαρνιώτισσας καί τῆς Σπηλιανῆς, νά Σέ ἐνδυναμώνουν καί νά Σέ στηρίζουν στή νέα, ἀρχιερατική σου πλέον πορεία καί διακονία.

ΑΞΙΟΣ!

Ἀρχιμ. Καλλίνικος Μαυρολέων

28 Μαρτίου 2009

Λόγος ἐκπροσώπου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ Μητροπολίτου Καρπάθου και Κάσου κ. κ. ΑΜΒΡΟΣΙΟΥ κατα την ἐνθρόνιση τοῦ Μητροπολίτου Κώου και Νισύρου κ. κ. Ναθαναήλ Β.’

Σεβασμιώτατε  Μητροπολίτα Κώου και Νισύρου κύριε Ναθαναήλ,

Σεβασμιώτατοι  ἃγιοι  Ἀδελφοί,

Ἐξοχώτατε κ. Ὑπουργέ,   Ἀξιότιμοι  κύριοι  Βουλευταί,

Ἐντιμότατε  κ. Νομάρχα,  Κυρία Ἒπαρχος,

Ἐντιμότατοι κύριοι Δήμαρχοι Κῶ, Δικαίου Ἡρακλειδῶν και Νισύρου,

Ἀξιότιμοι κύριοι Δικασταί και Στρατιωτικοί και λοιποί Προϊστάμενοι τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν,

Τίμιον τῆς ἐκκλησίας  πρεσβυτέριον,

Λαέ τοῦ Κυρίου περιούσιε και Εὐλογημένε,

Ἐκπροσωπών κατά τήν Ἱεράν ταύτην καί μοναδικήν στιγμήν  ἐν τῇ ζωῇ και τῇ Ἐκκλησιαστικῇ διακονίᾳ τῆς  Ὑμετέρας  φίλης Σεβασμιότητος, τόν προσκηνυτόν ἡμῶν Αὐθέντην καί Δεσπότην, τόν Οἰκουμενικόν Πατριάρχην κ.κ. Βαρθολομαῖον καί τήν Μητέρα Μεγάλην τοῦ Χριστοῦ Ἁγίαν Ἐκκλησίαν, ἐκφράζω τήν χαράν καί τήν συγκίνησίν μου, διότι ἐκλήθητε ἐπί τήν λυχνίαν ταύτην διά νά φαίνητε φῶς Χριστοῦ πᾶσι τοῖς Ὀρθοδόξοις  Χριστιανοῖς τῆς Θεοσώστου ταύτης Ἐπαρχίας. Ἀληθῶς μεγάλη ἡ τιμή καί μεγίστη ἡ εὐθύνη καί τό χρέος ἒναντι Θεοῦ καί ἀνθρώπων.

Καί διά τήν Ὑμετέραν  Σεβασμιότητα ἀκόμη μεγαλύτερη εὐθύνη διότι διαδέχεστε εἰς τόν ἱστορικόν τοῦτον θρόνον τόν ὁποῖον καθαγίασε ὁ Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν  Παῦλος κατά τήν τρίτην αὐτοῦ Ἀποστολικήν περιοδείαν προερχόμενος ἐκ Μιλήτου καί διανυκτερεύσας εἰς  τήν Κῶ, σειράν ἁγίων ἀξίων καί ἐπιφανῶν Ἀρχιερέων, ἀρχῆς γενομένης ἀπό τοῦ Ἐπισκόπου  Μελίφρονος, ὃστις παρέστη εἰς τήν πρώτην ἐν Νικαίᾳ Οἰκουμενικήν Σύνοδον τοῦ ἒτους 325 μέχρι τοῦ νῦν καί ἐπί ἓν τέταρτον τοῦ αἰῶνος θεοφιλῶς καί Θεαρέστως διαποιμάναντος τήν ἐπαρχίαν ταύτην προκατόχου Σας  Μητροπολίτου πρώην Κώου καί Νισύρου κ. Αἰμιλιανοῦ.

Εἰς τήν ἱστορικήν ταύτην διαδρομήν τῶν  προκατόχων Σας ὑπῆρξαν μορφαί ἂξιοι θαυμασμοῦ ὡς τοῦτο μαρτυροῦσιν τά πολλαπλά εὐρύματα τῶν παλαιοχριστιανικῶν Βασιλικῶν, δεῖγμα εὐλαβείας τοῦ εὐλογημένου αὐτοῦ Λαοῦ  καί τῆς ἐπισκοπικῆς ἀόκνου μερίμνης τῶν ἐπισκόπων  Του. Εἰς τήν σειράν ταύτην μνημονεύεται τοῦ  Ἐθνομάρτυρος Κώου Ζαχαρίου καί τοῦ ἐπίσης διακριθέντος εἰς τούς Μακεδονικούς ἀγῶνας Ἰωακείμ. Ἰδιαζουσαν ὃμως θέσιν πρέπει νά κατέχει ὁ Προκάτοχός Σας Γερμανός ὃστις ἠξιώθη τοῦ Πατριαχικοῦ ἀξιώματος γενόμενος Πατριάρχης Κπόλεως ὡς Γερμανό ὁ Ε.’

Ἀπό τῆς ἐνσωματώσεως τῆς Δωδεκανήσου μέ τήν Μητέρα Πατρίδα, προκάτοχοί Σου ὑπῆρξαν ὁ Ἐμμανουήλ Καρπάθιος ἐκ Νισύρου, Ναθαναήλ Δικαῖος  ἐξ Ἲμβρου, Ἰεζεκιήλ ἀπό Αὐστραλίας καί Αἰμιλιανός ἀπό Βελγίου καί Ὀλλανδίας.

Πάντες διακόνησαν τόν περιούσιον καί εὐλογημένον λαόν τῆς  Ἐπαρχίας ταύτης καί κατέλοιπον τήν μαρτυρίαν των. Εἰς τήν καρδίαν ὃμως τοῦ Κωακοῦ Λαοῦ, ἡ μνήμη τοῦ Μητροπολίτου Ναθαναήλ κατεῖχε καί ἐξακολουθεῖ νά κατέχῃ τήν μοναδικήν θέσιν. Καί ἡ πορεία του ἀπό τήν Μητρόπολιν, φωτεινόν παράδειγμα τά πολλαπλά ἒργα του, ἐξωραϊσμοῦ  τῶν Ναῶν, ἀνέγερσις Ἱερῶν Ναῶν, ἡ Ἱερά Μονή Ἁγίου Νεκταρίου καί τό Γηροκομεῖον το βυζαντινόν Μουσεῖον εἰς τον Εὐαγγελισμόν, ἡ πνευματική ἐστία, το Λαογραφικόν Μουσεῖον, ἡ Βιβλιοθήκη και το Ἀναγνωστήριον διά τους Νέους καί τέλος ἡ ἀνέγερσις πολυκατοικίας διά την συντήρησιν τοῦ Γηροκομείου ἐπί δωρεάς οἰκοπέδου τοῦ Βακουφικοῦ συμβουλίου. Διά τήν ἱστορίαν τοῦ πράγματος δηλῶ ὃτι το ταμεῖον τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως το ὁποῖον τοῦ παρεδόθη ἦτο 692 δραχμές. Εἰς το σύντομον αὐτό χρονικόν διάστημα ἒγιναν τόσον πολλά χάρις εἰς την ἐμπιστοσύνην και την άγάπην τοῦ Κωακοῦ λαοῦ καί  εἶναι τά δείγματα συνετῆς  ποιμαντικῆς μερίμνης πρός τόν λαόν  τῆς Κῶ.  Ἐκεῖνο ὃμως ποῦ παραμένει μοναδικόν παράδειγμα εἶναι ὃτι ἦτο ἓνας ὑπέροχος, γεμᾶτος κατανόησιν καί καλοσύνην ἂνθρωπος καί μάλιστα τολμῶ να πῶ Μέγας ἂνθρωπος καί Ἃγιος.

Λοιπόν, Ἃγιε Ἀδελφέ, ἀνερχόμενος τάς βαθμίδας τοῦ θρόνου σου, ἀναδέχεσαι καί τήν ἀντοχήν καί τήν ἀξίαν τοῦ ποιμαίνειν ἀξίως. Ἀναδειχθῆτε ἂξιος καί πανάξιος συνεχιστῆς τοῦ ἒργου τῶν προκατόχων Σας καί προσφέρετε καί ἐσεῖς ἐπιτεύγματα καί κατορθώματα νέα. Δοξάσατε καί τιμήσατε τήν κλῆσιν, ὃτι ὁ τόπος  ἐν ὦ ἐκλήθητε νά διακονήσετε, ἃγιος καί μαρτυρικός εἶναι καί ἀναμένει πολλά.

Ἡ ὑμετέρα φίλη Σεβασμιότης προστιθεμένη εἰς  τήν λαμπράν χορείαν τῶν διαδόχων τῆς κληρουχίας ταύτης του Πανσέπτου Οἰκουμενικού Θρόνου, θά ποιμάνῃ θεαρέστως τό ποίμνιόν Σας καθότι εἶσθε γνωστός καί οἰκεῖος εἰς αὐτό λόγῳ καί τῆς καταγωγῆς, εἶσθε ὀστούν ἐκ τῶν ὀστέων και σάρξ  ἐκ τῆς σαρκός αὐτοῦ τοῦ τόπου.

Ἒχετε πρός τοῦτο μακράν καί δεδοκιμασμένην ἐμπειρίαν ἀπό τήν λαμπράν καί ἐπαινετήν διακονίαν Σας εἰς τήν Ἱεράν καί ἀκριτικήν Μητρόπολιν Καρπάθου καί Κάσου καί ἡ ἀγάπη καί αἱ εὐχαῖ ὃλων τῶν Καρπαθίων Σᾶς συνοδεύουν καί προσεύχονται γιά τήν ἐπιτυχίαν τῆς  ἀποστολῆς Σας. Αὐτά ἀποτελοῦν ἐγγύησιν δημιουργικῆς συνεργασίας, εἰς οἰκοδομήν τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ καί διακονίαν τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας.

Αὐτά τά αἰσθήματα σᾶς μεταφέρω ὡς ἐκπροσώπου  τοῦ ἐντολέως μου Παναγιωτάτου Πατριάρχου μας. Ἒχετε την τιμήν καί τό προνόμιον νά διακονῆτε καί νά εἶσθε Ἱεράρχης τῆς Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας. Ἐπίσκοπος τῆς μεγάλης  σχολῆς τοῦ Φαναρίου, ἡ ὁποία εἶναι ζωή, προνόμιον, ὑπομονή, ἀξία, σχολή με ἓνα λόγον, εἶναι ἡ μαρτυρική Ἐκκλησία μας, ἡ μήτρα μας, ἡ καταφυγή μας, τό στήριγμά μας. Εἶναι ἡ Ἐκκλησία εἰς τήν ὁποίαν ὃλοι μας ὀφείλομεν τό ζῆν καί τό ὑπάρχειν καί τό εὖ ζῆν.

Εἰς αὐτήν τήν μαρτυρικήν ἐκκλησίαν καλεῖσαι ἀπό τῆς σήμερον νά γίνης καί ἐσύ συγκηρηναῖος καί νά σηκώσεις τόν Σταυρόν τοῦ μαρτυρίου, ἀλλά καί μέ τήν προσωπικήν σου συμπεριφοράν νά καταθέτης ἐσαεί πρό τῶν βαθμίδων τοῦ πανιέρου Πατριαρχικοῦ Θρόνου τήν εὐγνωμοσύνην Σου.

Καί τώρα ἀγαπητέ μοι ἐν Χῷ Ἀδελφέ Μητροπολίτα Κώου καί Νισύρου κ.κ. Ναθαναήλ σοῦ δίδω ἐνθρονίζοντάς Σας τήν καρδιακήν εὐχήν, ὁ Κύριος τῆς Ἐκκλησίας νά σ’ ἐνισχύῃ, νά σέ ἐνδυναμώνῃ, νά σέ σκέπῃ καί νά σοῦ χαρίζῃ  εὐκλεᾷ  Ἀρχιερατικήν  ποιμαντορίαν, ἳνα ὁδηγεῖς τό ποίμνιόν σου εἰς νομάς σωτηρίους, ὁμολογῶν τήν Χάριν, κηρύττων τόν  ἒλεον, μή κρύπτων τήν εύεργεσίαν.     Νά εἶσαι πράος καί ταπεινός τῇ καρδίᾳ καί τάς πράξεις καί τάς ἐνεργείας  νά τίς σταθμίζης μέ πνεῦμα σοφίας  με  πνεῦμα συνέσεως  και  κυρίως  με  πνεῦμα  φόβου θεοῦ.

Καί τανῦν ἀγαπητοί μου Κώοι, στρέφω τούς ὀφθαλμούς  εἰς τόν οὐρανόν ὃπου ἀναπαύεται  ἡ μακαρία ψυχή τοῦ ἀειμνήστου Γέροντός μου Μητροπολίτου Κώου κυροῦ Ναθαναήλ  καί εὒχομαι καί παρακαλῶ νά γαληνεύσει ἡ ψυχή του διότι μετά ἀπό τριάκοντα ἒτη θά ἀκουσθεῖ καί πάλιν εἰς τούς Ἱερούς Ναούς τῆς Ἐπαρχίας ταύτης τό «Ἐν πρώτοις μνήσθητι Κύριε τοῦ Ἀρχιεπισκόπου  ἡμῶν  Ναθαναήλ τοῦ Β.’ ὃν χάρισαι ταῖς Ἁγῖαις Σου Ἐκκλησίαις  ἐν εἰρήνῃ σῶον ἒντιμον ὑγιᾷ μακροημερεύοντα και  ὀρθοτομοῦντα  τόν λόγον τῆς Ἀληθείας».

Κύριος ὁ Θεός καί ἡ προσευχή τῆς  Μητρός Ἐκκλησίας καί ἡ ἀγάπη τοῦ Πατριάρχου καί ὃλων ἡμῶν ἒστωσαν ὁδηγός σας εἰς τόν νέον δόλιχόν Σας.

Ἂξιος.

ΕΝΘΡΟΝΙΣΤΗΡΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΩΟΥ ΚΑΙ ΝΙΣΥΡΟΥ κ.κ. ΝΑΘΑΝΑΗΛ Β΄ (Κῶς, 28/03/2009)

«Εὐλογητός ὁ Θεός ὁ εὐλογήσας ἡμᾶς ἐν πάσῃ εὐλογία πνευματικῇ»  (Ἐφεσ.  α΄, 3)

Σεβασμιώτατε Μητροπολίτη Καρπάθου καί Κάσου κ.κ. Ἀμβρόσιε, ἐκπρόσωπε τῆς Α.Θ.Π. τοῦ Οἰκουμενικοῦ ἡμῶν Πατριάρχου κ.κ.Βαρθολομαίου,

Σεβασμιώτατοι ἅγιοι Ἀρχιερεῖς,

Ἐξοχότατε Κύριε ἐκπρόσωπε τῆς Κυβερνήσεως,

Ὁσιολογιώτατοι ἅγιοι Καθηγούμενοι,

Ὁσιώταται Γερόντισσαι,

Τίμιον Πρεσβυτέριον καί Εὐλαβέστατοι Διάκονοι,

Ὁσιώτατοι Μοναχοί καί Μοναχαί,

Ἐξοχώτατοι Κύριοι Ὑπουργοί,

Ἐντιμότατοι Κύριοι Βουλευταί,

Κύριε Νομάρχη Δωδεκανήσου,

Κυρία Ἔπαρχε τῶν Νήσων Κῶ – Νισύρου,

Κύριε Ἔπαρχε τῶν νήσων Καρπάθου καί Κάσου,

Κύριοι Δήμαρχοι Κῶ, Δικαίου καί Ἡρακλειδῶν,

Κύριοι Δήμαρχοι Καρπάθου καί Νισύρου,

Κύριε Ταξίαρχε,

Κύριοι Νομαρχιακοί καί Δημοτικοί Σύμβουλοι καί λοιποί φορεῖς τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως,

Κύριοι ἐκπρόσωποι τῶν Πολιτικῶν, Στρατιωτικῶν καί Δικαστικῶν Ἀρχῶν,

Κύριοι ἐκπρόσωποι τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν καί πρόεδροι σωματείων καί συλλόγων,

Ἀγαπητοί ἐκπρόσωποι τῶν σχολείων τῆς Κῶ,

Σοφολογιώτατε Ἰμάμη,

Εὐλογημένε καί περιούσιε Λαέ τοῦ Θεοῦ,

Ε

ὐλογῶ καί δοξάζω τό ὄνομα τοῦ ἐν Τριάδι Πανάγαθου Θεοῦ, ὁ Ὁποῖος μέ ἠλέησε «ὑπέρ ἐκ περισσοῦ» καί ἐπιθυμῶ νά ἐπαναλάβω ἐν ταπεινώσει πολλῇ καί συναισθήσει τῶν Ἀρχιερατικῶν μου εὐθυνῶν, τόν προσταχθέντα στίχον τοῦ χριστολογικοῦ ψαλμοῦ τοῦ προφητάνακτος Δαυίδ, ἀναλαμβάνων ἐπισήμως τήν διαποίμανσιν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κώου καί Νισύρου «ἰδού ἤκω τοῦ ποιῆσαι τό θέλημά Σου ὁ Θεός».

Εἶναι προφητικός ὁ λόγος αὐτός καί προμηνύει τήν ἔλευσιν τοῦ Μεσσίου Χριστοῦ εἰς τόν κόσμον διά τήν σωτηρίαν καί λύτρωσιν τῆς ἀνθρωπότητας. Ὁ Μονογενής Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ ἀθάνατος ὑπάρχων κατεδέχθη νά ἐνανθρωπήση, πραγματοποιῶν ταυτοχρόνως τήν προαιώνιον θείαν βουλήν καί τό πανάγιον θέλημα τοῦ οὐρανίου Πατρός γιά τήν ἀναγέννησιν καί ἀνάπλασιν τοῦ κόσμου.

Ἡ πτωχή καί ἰσχνή μου γλώττα, πού ἀδυνατεῖ  τούτη τήν ἱερή  στιγμή νά  μορφώσει τόν προσήκοντα λόγον, ἔρχεται νά ὑποβάλλει τήν υἱικήν εὐγνωμοσύνην μου, τά βαθύτατα σέβη μου, ἀλλά καί τάς ὁλοκαρδίους εὐχαριστίας μου εἰς τόν Πρῶτον τῶν Ἱεραρχῶν τοῦ Φαναρίου, τοῦ Αὐθέντου καί Δεσπότου μου, τοῦ Σεπτοῦ προσώπου τῆς Αὐτοῦ Θειοτάτης Παναγιότητος, τοῦ Οἰκουμενικοῦ  ἡμῶν Πατριάρχου κ.κ. Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Υ, ὅστις μέ ἐξέλεξεν ἐκ τοῦ πλήθους τοῦ τιμίου πρεσβυτερίου καί μέ ἐτίμησεν διά τῆς ἐντάξεώς μου εἰς τήν Ἱεραρχίαν τῆς Μεγάλης καί Ἁγίας του Χριστοῦ Ἐκκλησίας. Ὑποβάλλω καί πάλιν τήν ἀπέραντον εὐγνωμοσύνην μου καί τάς υἱικάς μου εὐχαριστίας καί ἀσπάζομαι  εὐλαβῶς τήν τετιμημένην Δεξιάν Αὐτοῦ, ὑποσχόμενος νά φανῶ ἀντάξιος των προσδοκιῶν Αὐτοῦ, ἐν τοῖς ἐφ’ ἑξῆς, πρός ταύτην τήν Πατριαρχικήν κλῆσιν καί πρόσκλησιν διά τῆς ταπεινῆς ἀρχιερατικῆς ἡμῶν διακονίας, εἰς τήν ὁποίαν φιλοστόργως μέ ἐκάλεσε.

Ὡσαύτως εὐχαριστῶ ἐκ μέσης καρδίας τήν περί Αὐτόν χορείαν τῶν Ἁγίων Συνοδικῶν Ἀρχιερέων, τῶν τιμησάντων μέ διά τῆς πολυτίμου τιμίας ψήφου αὐτῶν, δι’ ἧς μέ ἔκριναν ἄξιον προαγωγῆς εἰς τάς τάξεις τῆς σεπτῆς Ἱεραρχίας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου.  Ὑπόσχομαι Αὐτοῖς  νά εἶμαι πρόθυμος καί ταπεινός ἀδελφός των ἐν τῷ σώματι τῆς Ἱεραρχίας τῆς Μητρός Ἐκκλησίας.

Εὐχαριστίας ὀφείλω καί εἰς τούς συνεπιθέσαντας τήν χείρα των ἐπί τῆς ἀναξίου κεφαλῆς μου κατά τήν ἁγίαν ἱερουργίαν τοῦ μυστηρίου τῆς μεταβιβάσεως τῆς Θείας Χάριτος σεβαστούς Ἀρχιερεῖς, οἵτινες εὑρίσκονται σήμερον ἐν τῇ τιμία ὑπηρεσία τῆς Μητρός Ἐκκλησίας.

Καί ἰδού ἡ ἐλαχιστότης μου σήμερον, ἱσταμένη ἀναξίως εἰς «τύπον καί τόπον Χριστοῦ», μετά τήν τιμητικήν ἐκλογήν ὑπό τοῦ σώματος τῆς Σεπτῆς Ἱεραρχίας τῆς Μεγάλης του Χριστοῦ Ἁγίας Ἐκκλησίας καί τήν εἰς Ἐπίσκοπον χειροτονίαν, αἰσθάνεται ὅτι ἀφίχθη μόλις εἰς τήν εὐλογημένην γῆν τῶν Κώων καί τῶν Νισυρίων, ὡς ἀπεσταλμένος τοῦ Ἀρχιποιμένος Χριστοῦ καί ἐντολοδόχος τῆς Πρωτόθρονης Ἁγίας Ἐκκλησίας μας διά τήν ἐκτέλεσιν καί ἐφαρμογήν τοῦ θείου θελήματος.

Ὅλα αὐτά τα ὡς ἄνω γεγονότα ἐντάσσονται ἀναμφιβόλως εἰς τά πλαίσια τοῦ σχεδίου τῆς θείας οἰκονομίας, ἔτσι ὥστε νά ἀνατεθοῦν εἰς ἐμέ καθήκοντα ὑψηλά καί ὑπεύθυνα, πού ἔχουν σκοπό τήν πνευματικήν βοήθειαν καί σωτηρίαν τῶν ψυχῶν ἀθανάτων «ὑπέρ ὧν Χριστός ἀπέθανεν». Ὡς ἐκ τούτου ἦλθα διά νά διακονήσω μέ ὅλας μου τάς δυνάμεις εἰς τό ἁγιαστικόν ποιμαντικόν καί ἀπολυτρωτικόν ἔργον τῆς Ἐκκλησίας, ὑπέρ εἰρήνης καί καταστάσεως, πνευματικῆς προόδου καί σωτηρίας τοῦ Λαοῦ τοῦ Θεοῦ.

Αἰσθάνομαι ἀληθῶς ὡς ὑψίστην καί τρισμεγίστην τήν θείαν αὐτήν ἀποστολήν, διο καί «χάριν ἔχω τῷ ἐνδυναμώσαντί με Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίω ἡμῶν, ὅτι πιστόν μέ ἠγήσατο, θέμενος εἰς διακονίαν» (Α΄ Τιμ. α΄, 12).

Τό ἄπειρον θεῖον ἔλεος, ἡ ἀγαθότης καί ἡ πάνσοφος βουλή τοῦ Θεοῦ ηὐδόκησαν νά ὁδηγήσουν τό σκάφος τῆς ζωῆς μου εἰς τήν ὡραίαν νῆσον τῶν Κώων, τήν γενέτειράν μου, διά νά ἀναλάβω τήν οἰακοστροφίαν τῆς ἱστορικῆς αὐτῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως. Ἔρχομαι ὡς ταπεινός προσκυνητής τῶν ἁγίων καί πανιέρων προσκυνημάτων ταύτης τῆς γῆς  καί μέ ὅλην τήν προθυμίαν, τήν αὐταπάρνησιν καί τόν ἔνθεον ζῆλον ἐπιβάλλω τήν χείρα μου ἐπ΄ ἄροτρον διά τήν ἀροτρίωσιν, τήν πνευματικήν σποράν καί καλλιέργειαν τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἀγροῦ, τόν ὁποῖον μου ἐμπιστεύθη ὁ θεῖος γεωργός των καλῶν καί φυτουργός τῶν ἀγαθῶν, ὁ Κύριος τοῦ Ἀμπελῶνος τῆς Ἐκκλησίας μας Ἰησοῦς Χριστός.

Σεβόμενος τήν ταλαιπωρίαν καί τόν κόπον ὅλων ὑμῶν, καθώς ἐπίσης καί τήν κούρασιν πολλῶν ἀδελφῶν ἐξαιτίας τοῦ μακρινοῦ ταξιδίου ἀπό διάφορα μέρη, δέν θά μηκύνω ἐπί πολύ τόν ἰσχνόν λόγον μου, ἀλλά θά προσπαθήσω νά εἶμαι σύντομος καί ἐπιγραμματικός.

Ἔτσι ἀποφεύγοντας τάς προγραμματικάς δηλώσεις, τάς ἐντυπωσιακάς ὑποσχέσεις καί τήν λέξιν «θά», ἐπιτρέψατε μοί νά προτάσσω πάντοτε, ὡς πιστός ἐργάτης τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ,  τόν λόγον τοῦ θείου Παύλου «ἐάν ὁ Κύριος θελήση» (Ἅ΄ Κορ. δ΄, 19), ἀφοῦ ὡς ὁ ἴδιος ἐπισημαίνει σέ ἄλλη ἐπιστολή του «οὐ τοῦ θέλοντος οὐδέ τοῦ τρέχοντος, ἀλλά τοῦ ἐλεοῦντος Θεοῦ» (Ρωμ. θ΄, 16).

Ὡς ἀπεσταλμένος πλέον καί Ἐπίσκοπος τῆς Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἁγίας Ἐκκλησίας ἐπιστρέφω σήμερα εἰς τήν γενέτειράν μου,  ἔπειτα ἀπό εἴκοσι τέσσερα ἔτη, χάριτι Θεοῦ, ταπεινῆς διακονίας εἰς τήν ἀνεμόεσσαν ὁμηρικήν Κάρπαθον, γιά νά ὑπηρετήσω τήν τοπικήν Ἐκκλησίαν ἀπό τήν ἐπισκοπικήν πιά ἔπαλξιν.  Πιό πτωχός ἀπό πρίν καί πιό πλούσιος μόνον εἰς τήν ἀγάπην, θέλω νά γνωρίζετε πώς ἡ θύρα τῆς καρδίας μου, ὅπως καί αὐτή τοῦ Ἐπισκοπείου μου, θά παραμένουν πάντοτε ἀνοικτές, κάθε ὥρα καί κάθε στιγμή γιά ὅλους καί γιά ὅλες. Πώς γιά τόν καθένα καί τήν καθεμία χωριστά, ἀλλά καί γιά ὅλους μαζί, θέλω νά εἶμαι ὁ πατέρας, ὁ ἀδελφός, ὁ φίλος, ὁ συμπαραστάτης, ὁ Σίμων ὁ Κυρηναῖος γιά ὅποιον καί ὅποια σηκώνει τόν σταυρόν ὁποιασδήποτε δοκιμασίας. Ὅτι «θά χαίρω μετά χαιρόντων καί θά κλαίω μετά κλαιόντων» (Ρωμ. ἴβ΄, 15). «Τίς ἀσθενεῖ καί οὐκ ἀσθενῶ; Τίς σκανδαλίζεται καί οὐκ ἐγώ πυροῦμαι;» (Β΄ Κορ. ια΄, 29)  καί «τοῖς πᾶσι γέγονα τά πάντα, ἴνα πάντως τινάς σώσω» (Α΄ Κορ. θ΄ , 22).

Ἔχω πλήρη συνείδησιν καί ἐπίγνωσιν τῆς ἀποστολῆς μου. Γνωρίζω πώς πρέπει νά ἀνηφορήσω τήν σταυροαναστάσιμον ὁδόν, φέρων ἐπ΄ ὤμων τόν σταυρόν τοῦ ἐπισκοπικοῦ χρέους, ὁ ὁποῖος διά τοῦ Γολγοθᾶ ὁδηγεῖ εἰς τήν Ἀνάστασιν.

Πρέπει νά συνεχίσω τούς ἀγώνας μου μέ περισσότερον καί θερμοτερον ζῆλον ἀπό καιριωτέρας καί πλέον ὑπευθύνου σκοπιᾶς, ἄνευ ὅρων καί ὁρίων, μέ κύριον καί ἀποκλειστικόν στόχον τήν προαγωγήν τοῦ ἁγιαστικοῦ, τοῦ ποιμαντικοῦ καί τοῦ διδακτικοῦ ἔργου τῆς Ἐκκλησίας. «Τοῦτο γάρ ἐστί τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὁ ἁγιασμός ἡμῶν…» (Ἅ΄ Θέσσ. δ΄, 3).

Πρέπει νά προσεγγίσω ὡς ποιμήν τῆς Ἐκκλησίας καί μιμητής τοῦ καλοῦ Ποιμένος καί Ἀρχιποιμένος Χριστοῦ, τήν ζωήν καί τάς ψυχάς τοῦ ἐμπιστευθέντος μοι λογικοῦ ποιμνίου, ὁδηγώντας το εἰς νομάς σωτηρίους.

Πρέπει νά διδάξω λόγῳ, ἀλλά κυρίως ἔργῳ τε τήν ἀληθινήν πίστην καί θεογνωσίαν, τήν ὑγιαίνουσαν διδασκαλίαν καί τήν καθ΄ ἡμᾶς ὀρθόδοξην ἀνατολικήν ἐκκλησιαστικήν παράδοσιν.

Πρέπει νά βρίσκομαι εἰς ἀγαθήν ἐν Χριστῷ κοινωνίαν καί ἐπαφήν μέ ὅλα μου τά πνευματικά τέκνα. Μικρούς καί μεγάλους, μαθητάς καί διδασκάλους, περιωνύμους καί ἀσήμους κατά κόσμον, μορφωμένους καί ἁπλοϊκούς, πλουσίους καί πτωχούς, ἰσχυρούς καί ἀδυνάτους, ἀγαθούς τέ καί μή εὐαγώγους.

Πρέπει νά σταθῶ ἰδιαιτέρως μέ ὅλην τήν καρδίαν μου θερμός φίλος καί ἀδελφός καί συμπαραστάτης εἰς τά παιδιά καί τούς νέους, πού ἀποτελοῦν τήν ἐλπίδα ὑμῶν γιά ἕνα καλύτερο μέλλον. Ὡς ἐκ τούτου ἐπιτρέψατε μοί νά καλέσω εἰς συστράτευσιν καί συνεργασίαν ὅλους θέτοντας τήν ἐλαχιστότητά μου εἰς τή διάθεσιν ὅλων των φορέων καί ἁρμοδίων, προκειμένου ἁπαξάπαντες ὅσοι ἀνησυχοῦμεν διά τήν πορείαν τῶν παιδιῶν καί τῶν νέων μας καί διά τήν πνευματικήν καί ἠθικήν των θωράκισιν, νά εὔρομεν τρόπους ἀντιμετωπίσεως τῶν ποικίλων κινδύνων πού ἐλλοχεύουν καθημερινῶς. Ὀφείλομε νά δώσομε εἰς τά παιδιά καί εἰς τούς νέους μας καινά ἠθικά στηρίγματα, ὥστε νά ὁδηγηθοῦν εἰς τήν Ἐκκλησίαν, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νά τούς δώσει τόν ἀληθινόν παράδεισον κοντά εἰς τήν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ.  Ἡ πρόληψις, οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων, πρέπει νά εἶναι ἡ καθημερινή μέριμνα ὅλων ὑμῶν καί ἡμῶν. Ἐφ΄ ὅσον ὁ κίνδυνος βρίσκεται «πρό τῶν πυλῶν», Ἐκκλησία, Πολιτεία καί Οἰκογένεια, ἀλλά καί φορεῖς, δέν πρέπει νά δίδουμε «ὕπνον τοῖς ὀφθαλμοῖς καί τοῖς βλεφάροις ἠμῶν νυσταγμόν καί ἀνάπαυσιν τοῖς κροτάφοις ἡμῶν» (Ψάλμ. 131, 4).

Πρέπει νά μέ αἰσθάνεται ἡ κάθε οἰκογένεια τοῦ ποιμνίου μου ὡς ἰδικόν της μέλος, νά αἰσθάνεται ψυχικήν ἀνάπαυσιν πλησίον ἐμοῦ, νά ἐκμυστηρεύεται εἰς ἐμέ τόν πόνον καί τήν χαράν της, νά ἐπικαλεῖται τήν συνδρομήν καί συμπαράστασίν μου εἰς ὅλας τάς δυσχερεῖς καί δυσκόλους στιγμάς της, ἤτοι προβλήματα, ἀσθένειες, διαταραχές τῆς οἰκογενειακῆς γαλήνης, εἰς τόν πόνον καί τάς πικράς ὥρας τοῦ θανάτου.

Πρέπει νά ἔχουν οἱ εὐσεβεῖς Κληρικοί τῆς Μητροπολιτικῆς μας περιφέρειας ἀγάπη καί συνεργασία μεταξύ των, νά διακρίνονται διά τό ἦθος, τήν σεμνότηταν καί τήν ἱεροπρέπειάν των, νά ἐνδιαφέρονται διά τάς ἀναγκάς καί τά προβλήματα τῶν ἐνοριτῶν τους πού ἡ Ἐκκλησία τούς ἐνεπιστεύθη, ὥστε νά ἐπαληθεύεται συνεχῶς ὁ λόγος τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου: «σάλπιγγος ἁπάσης λαμπροτέρα καί μεγαλοφωνοτέρα ἡ διά τῶν ἔργων ἐπίδειξις».

Θέλω, ἐν τέλει, νά γνωρίζετε πώς ἡ καρδία τοῦ Ἐπισκόπου ὑμῶν, ἀγρυπνοῦσα καί προσευχομένη ἀγκαλιάζει τό καθόλου ἱερόν ποίμνιον καί τόν καθόλου Λαόν του. Κανείς δέν περισσεύει, κανείς δέν ἀποκλείεται. Πρός ὅλους ἀπευθύνεται τό ζωογόνον μήνυμα τοῦ ἱεροῦ Εὐαγγελίου καί τῆς χριστιανικῆς πίστεως καί ἀγάπης.

Ὅ,τι παραλαμβάνω ἀπό τόν ἄμεσον προκάτοχόν μου, Σεβασμιώτατον πρώην Μητροπολίτην Κώου καί Νισύρου, κ.κ. Αἰμιλιανόν, ὁ ὁποῖος φιλοπόνως καί φιλοτίμως εἰργάσθη σκληρά ἐπί σειρά ἐτῶν εἰς τό γεώργιον τοῦτο τοῦ Θεοῦ ὡς ἐνοποιός καί εἰρηνοποιός παράγων, ἀλλά καί ὅ,τι καλόν καί θεάρεστον ἐμμέσως παραλαμβάνω ὑπό τῶν προκατόχων μου Ἀρχιερέων θά διατηρηθῆ καί θά συνεχισθῆ. Αἰσθάνομαι ἰδιαιτέραν τήν ἀνάγκην νά μνημονεύσω τῆς ἁγίας προσωπικότητας τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου Κώου κυροῦ Ναθαναήλ Δικαίου, τοῦ ὁποίου ἡ σεβάσμια μορφή καί ἡ θεοπρεπής ἁγία διακονία του μέ ἐνέπνεε ἀπό τά νεανικά μου χρόνια. Ἦτο ἡ «σιωπώσα παραίνεσις», ὁ κατηξιωμένος καί κεχαριτωμένος Ἐπίσκοπός της Ἐκκλησίας, ὁ καλός καί ἀφοσιωμένος εἰς τό ποίμνιόν του ποιμήν.

Ἀλλά καί ὅ,τι ἀπεκόμισα ἀπό τήν εἰκοσιτετραετή διακονίαν μου εἰς τήν Ἱεράν Μητρόπολιν Καρπάθου καί Κάσου, ὑπό τήν σοφήν χειραγώγησιν καί πεφωτισμένην καθοδήγησιν τοῦ πολιοῦ, κατηξιωμένου, τιμίου καί δραστηρίου Ἐπισκόπου αὐτῆς Γέροντός μου Μητροπολίτου Καρπάθου καί Κάσου κ.κ. Ἀμβροσίου, καθώς καί ἀπό τήν ἐφημεριακή μου διακονία εἰς τόν εὐσεβῆ καί φιλόχριστον Λαόν τῶν Καρπαθίων, καθώς καί ἀπό τήν διακονίαν μου εἰς τήν ἱστορικήν Ἱεράν Πατριαρχικήν καί Σταυροπηγιακήν Μονήν τοῦ ἁγίου Γεωργίου Βασσῶν Καρπάθου, τῆς ὁποίας καί κανονικός ἡγούμενος διά προτάσεως τῆς Α.Θ.Π, τοῦ Οἰκουμενικοῦ ἡμῶν Πατριάρχου κ.κ.Βαρθολομαίου κατεστάθην, θά ἀποτελέσουν ἀναμφιβόλως δι΄ ἐμέ ἄξοναν καί ὁδηγόν διά τήν περαιτέρω πορείαν μου εἰς τόν ἀμπελώνα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Πολλά ὀφείλω καί εἰς τάς ἐν Ἀθήναις Σχολάς, Ἀνωτέραν Ἐκκλησιαστικήν καί Θεολογικήν, ἔνθα  ἐμυήθην  εἰς τήν ὀρθόδοξον θεολογίαν καί ἀνεβαπτίσθην εἰς τά νάματα τῆς καθ΄ ἡμᾶς χριστιανικῆς παραδόσεως καί τοῦ ὀρθόδοξου ἤθους. Καθηκόντως εὐχαριστῶ λοιπόν τούς κεκοιμημένους καί ἐν ζωj σοφούς διδασκάλους καί καθηγητάς μου.

Σεβασμιώτατε,

Ἀφοῦ εὐχαριστήσω ἐκ μέσης καρδίας τήν σεπτήν μοι καί θεοτίμητον Ἁγιότητά Σας διά τήν θερμήν καί ἐμπνευσμένην προσφώνησιν καί ὅσα ὑπέρ τῆς ἐλαχιστότητός μου ἐν ἀγάπη πολλή ἐπράξατε μέχρι τοῦδε, τούς λοιπούς Σεβασμιωτάτους Ἀρχιερεῖς, ἕνα πρός ἕνα, τούς καθόλου ἐντιμότατους ἄρχοντας, τάς στρατιωτικάς καί δικαστικάς ἀρχάς, τούς λίαν ἀγαπητούς ἐκ Καρπάθου καί Κάσου ἀδελφούς μου, πού συνόδευσαν τόν νέον Ἐπίσκοπον ἐνθρονιζόμενον εἰς τήν Θεόσωστον Ἐπαρχίαν του, καί ὅλως ἰδιαιτέρως τούς ἀγαπητούς κληρικούς τῆς ἱερᾶς Μητροπόλεώς μου, μέ πρῶτον τόν Γενικόν Ἀρχιερατικόν Ἐπίτροπον Πανοσιολογιώτατον Ἀρχιμανδρίτην π. Χρυσόστομον Πίτσην,  καθώς καί τόν ἀγαπητόν μου ἀδελφόν Πανοσιολογιώτατον Ἀρχιμ. π.Καλλίνικον Μαυρολέοντα, Ἱεροκήρυκα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Καρπάθου καί Κάσου καί ὅλους τούς κληρικούς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Καρπάθου καί Κάσου καί τά κατά σάρκα ἀδέλφια μου καί τίς οἰκογένειές τους, διά τούς πολλούς κόπους τούς ὁποίους ἐν ἀγάπῃ καί πολλῇ ὑπομονῇ κατέβαλον διά τήν προετοιμασίαν τῆς ἐνθρονίσεώς μου, ἐπιθυμῶ νά κατακλείσω τόν ἰσχνόν λόγον μου, ἀπευθυνόμενος εἰς τόν εὐσεβῆ Λαόν, ἀλλά καί τίς ἑκατοντάδες τῶν ἁπανταχοῦ της γῆς ὁμογενῶν Κώων καί Νισυρίων ἀδελφῶν μας, οἱ ὁποῖοι μέ πολλήν ἀγάπην καί φιλοπατρίαν σκέπτονται καί παντοιοτρόπως ἐκδηλώνουν τό ἐνδιαφέρον τούς εἰς τήν ἀγαπημένην τους νῆσον.

Ὅλα ὅσα προανέφερα ὡς ποιμαντικήν μέριμναν διά τόν εὐλογημένον τοῦτον τόπον, τά ἔχω εἰς τόν νοῦν καί εἰς τάς διαθέσεις τῆς καρδίας μου. Ἀποδεχόμενος τήν ἐκλογήν μου ὡς Μητροπολίτου Κώου καί Νισύρου εἶχα καί ἔχω τήν συναίσθησιν ὅτι πορεύομαι εἰς μίαν Ἐπαρχίαν μέ φιλόχριστον καί φιλοπρόοδον Λαόν, πού ἰδιαιτέρως ἀγαπᾶ τήν Ἐκκλησίαν καί τούς ποιμένας της. Ἐπιτελῶν μέ τήν βοήθειαν τοῦ Κυρίου μας, τῆς Παναγίας καί τῶν Ἁγίων μας, ἐν συνειδήσει, ἐν παντί καιρῷ καί πάση περιστάσει τό Ἐπισκοπικόν ποιμαντικόν μου χρέος, ἐκμεταλλευόμενος τίς καθόλου λειτουργικές καί λατρευτικές, διδακτικές, ἐποικοδομητικές καί λοιπές κοινωνικές εὐκαιρίες, ἐπιθυμῶ νά ὑπηρετῶ ταπεινῶς τό ἅγιον θέλημα τοῦ Κυρίου μας.

Ἀπό τήν ἡμέρα τῆς ἐκλογῆς μου καί τῆς εἰς Ἀρχιερέα χειροτονίας μου εὔχομαι καί προσεύχομαι ἐκ βαθέων νά μέ ἰκανώση ὁ Κύριος νά προσφέρω μέχρι τῆς ἐσχάτης μου ἀναπνοῆς τάς ταπεινάς μου ὑπηρεσίας εἰς τόν θεοσεβήν Λαόν τῶν Κώων καί τῶν Νισυρίων, ἐφ΄ ὅσον διατηρῶ σώας τάς ψυχοσωματικάς μου δυνάμεις.

Εὐχηθῆτε Σεβασμιώτατοι ἅγιοι Ἀρχιερεῖς νά προπορεύεται ἐμοῦ ἡ χάρις καί τό ἔλεος τοῦ Πανάγαθου Θεοῦ καί νά πραγματοποιῆται ἐν παντί τό πανάγιον θέλημά Του εἰς δόξαν Κυρίου καί σωτηρίαν τῶν ψυχῶν.

«Εἰρήνη τοῖς ἀδελφοῖς καί ἀγάπη μετά πίστεως ἀπό Θεοῦ Πατρός καί Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἡ χάρις μετά πάντων τῶν ἀγαπώντων τόν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν ἐν ἀφθαρσία. Ἀμήν» (Ἐφεσ. στ΄, 23-24).

Επέστρεψε στην Κάρπαθο ο Σεβ.Κώου κ.Ναθαναήλ

ην Τρίτη 10 Μαρτίου 2009 το πρωί επέστρεψε στην Κάρπαθο ο νεοχειροτονηθείς Μητροπολίτης Κώου και Νισύρου κ.Ναθαναήλ. Στο αεροπλάνο τον συνόδευαν ο Έπαρχος Καρπάθου-Κάσου κ.Μιχάλης Ερωτόκριτος και ο Ιεροκήρυξ της Ι.Μ.Καρπάθου Αρχιμ. π.Καλλίνικος. Στο αεροδρόμιο της Καρπάθου τον υποδέχθηκαν οι: Αρχιμ.π.Καλλίνικος, ο οποίος και του ενεχείρισε εκ μέρους του Σεβ.Μητροπολίτη μας Καρπάθου και Κάσου κ.Αμβροσίου μπαστούνι, Αρχιμ.π.Επιφάνιος, οι Πρεσβύτεροι π.Μιχαήλ και π.Ιωάννης, ο Δήμαρχος Καρπάθου κ.Μιχάλης Ιωαννίδης, η Νομαρχιακή Σύμβουλος κ.Μαρία Χριστοδούλου, ο Αερολιμενάρχης, ο Υποδοικητής του Αεροπορικού Αποσπάσματος και σμηνίτες, Αστυνομικοί, Εκπαιδευτικοί, πολλοί μαθητές και πλήθος κόσμου, το οποίο ένιωσε την ανάγκη να υποδεχθεί εκεί το νέο Ιεράρχη,  μια και για πρώτη φορά θα  ερχόταν στο νησί που εργάστηκε 24 έτη, ως Μητροπολίτης.

Οι στιγμές ήταν πολύ συγκινητικές! Όλοι έκλαιγαν!  Μεγάλοι και μικροί! Δάκρυα χαράς! Δάκρυα αποχωρισμού! Τα παιδιά του έδωσαν λουλούδια! Όλοι είχαν έναν καλό λόγο να του πουν, μια θερμή ευχή να του δώσουν!

Στη συνέχεια αναχώρησε με το μητροπολιτικό μας αυτοκίνητο και κατευθύνθηκε προς τον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας πόλεως Καρπάθου. Εκεί αφού προσκύνησε την εικόνα της Μεγαλόχαρης, με εντολή του Σεβ.Καρπάθου ψάλθηκε για πρώτη φορά η φήμη του νέου Μητροπολίτη κ.Ναθαναήλ.

Οι κυρίες είχαν ετοιμάσει ένα ζεστό ρόφημα και κέρασμα στο εκκλησιαστικό Μέγαρο, όπου ήρθαν κι άλλοι εν τω μεταξύ.

Λίγο μετά, αναχώρησε για το Μητροπολιτικό Μέγαρο στο Απέρι.