Πρωτοπρεσβύτερος ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΣΣΑΡΑΣ(+)

Πυλιάτικες προσωπογραφίες (1)

Συμπληρώθηκαν στις 10 Οκτωβρίου 2020, είκοσι δύο χρόνια από την προς Κύριον εκδημία του σεβαστού μας Ιερέα παπα- Μιχαήλ Κασσάρα, για 50 και πλέον χρόνια Εφημερίου του χωριού μας.

Ως μικρό αφιέρωμα στη μνήμη του, εκτός τη Θεία Λειτουργία που τελέσαμε και το μνημόσυνό του, παραθέτουμε και το βιογραφικό του, ζητώντας από τον Κύριο της ζωής και του θανάτου να αναπαύσει μετά των Αγίων την ψυχή του! Ας ἐχουμε την ευχἠ του!

Ο μακαριστός Πρωτοπρεσβύτερος Μιχαήλ Κασσάρας, γεννήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 915, από τους ευσεβείς πολύτεκνους γονείς Γεώργιο και Εξάρχαινα, στην νήσο του Αγίου Σάββα, την Κάλυμνο.

Με αφορμή το διορισμό του αδελφού του αειμνήστου Ιωάννη Κασσάρα, ως Διδασκάλου στις Πυλές, έρχεται κι εκείνος στο χωριό μας, όπου και το 1939 παντρεύτηκε την Παρασκευή Λυριστή, με την οποία και απέκτησε τρεις θυγατέρες, την Ευγενία, την Εξαρχούλα και τη Μαρία.

Στη συνέχεια εξάσκησε το επάγγελμα του ράφτη και μετά καλείται με τηλεγράφημα και μεταβαίνει στη Ρόδο, όπου και χειροτονήθηκε Διάκονος στο χωριό Μαλώνα της Ρόδου, από τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Ρόδου Τιμόθεο Ευαγγελινίδη, το Λέσβιο, στις 10 Οκτωβρίου του 1948, ακριβώς πενήντα (50) χρόνια από την ημέρα που εξεδήμησε προς Κύριο.

Στις 14 Νοεμβρίου 1948 χειροτονήθηκε Ιερέας, από τον ίδιο Αρχιεπίσκοπο Τιμόθεο, στον Ιερό Ναό Εισοδίων της Θεοτόκου Ρόδου, κατά την πανήγυριν του τοπικού Αγίου Κωνσταντίνου του Υδραίου, του εν Ρόδω μαρτυρήσαντος.

Την 1η Μαρτίου 1949 διορίζεται εφημέριος Βωλάδος και παραμένει εκεί έως και την 1η Αυγούστου του ιδίου έτους, οπότε και με αμοιβαία μετάθεση με τον παπά Νικόλαο Σταυράκη έρχεται στο Όθος, στο οποίο και παραμένει Εφημέριος μέχρι τις 31 Οκτωβρίου του 1955.

Από την 1η Νοεμβρίου του 1955 έως και την ημέρα του θανάτου του παρέμενε εφημέριος της Κοινότητας Πυλών, την οποία και διακόνησε με ευσυνειδησία, αγάπη πολλή προς όλους και αυταπάρνηση.

Στις 28 Μαρτίου του 1992, Κυριακή της Σταυροπροσκυ-νήσεως, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καρπάθου και Κάσου κ. κ. Αμβρόσιος, αναγνωρίζοντας τις πολυετείς υπηρεσίες του στην Τοπική μας Εκκλησία, του απένειμε το οφφίκιο του Πρωτοπρεσβυτέρου, επιδίδοντάς του και επιστήθιο σταυρό.

Ο μακαριστός π.Μιχαήλ διακρίθηκε για το πράο του χαρακτήρα του, τη μεγάλη ανεξικακία του προς εκείνους που επεχείρησαν να τον συκοφαντήσουν, τη μεγάλη αφοσίωσή του στο λειτουργικό του έργο και ιδιαιτέρως στην τέλεση του Εσπερινού καθημερινώς και ανελλιπώς, των άλλων Ιερών Ακολουθιών και των Θείων Λειτουργιών, τόσο στο Ναό της Παναγίας, όσο και στα μακρινά ξωκλήσια, ακόμη κι όταν οι σωματικές του δυνάμεις είχαν καταπονηθεί.

Ακόμη, τήρησε με κάθε λεπτομέρεια βιβλία στα οποία κατέγραψε όλα τα Ιερά Μυστήρια που επετέλεσε κατά τα 50 χρόνια της ιερατικής του διακονίας. Σ’ αυτά που μπορέσαμε ως τώρα να βρούμε, είδαμε ότι στις Πυλές τέλεσε 153 βαπτίσεις και 155 κηδείες.

Διακόνησε ακόμη τους ενορίτες του, με τα κατηχητικά μαθήματα στο Όθος και τις Πυλές, μαθαίνοντάς τους να ψέλνουν παράλληλα και τους εκκλησιαστικούς μας ύμνους, μια και υπήρξε ο ίδιος καλλίφωνος λειτουργός και άριστος γνώστης του εκκλησιαστικού μας τυπικού.

Εν τέλει, ο πολυσέβαστός μας π.Μιχαήλ, αφοσιώθηκε στη διακονία του, τέλεσε με ευσυνειδησία το αγιαστικό του έργο, το οποίο εξάλλου είναι το α και το ω της αποστολής του Ιερέως, δίδαξε και κατήχησε το κατά δύναμιν τις ψυχές του ποιμνίου του, άφησε αγαθή ανάμνηση σε όλους τους συγχωριανούς μας.

Παρακαλούμε τον Κύριό μας να αναπαύσει την ψυχή του με τις ψυχές των δικαίων, να τον αναδείξει λειτουργό και του επουρανίου θυσιαστηρίου και να χαρίζει στην πρεσβυτέρα του, τα παιδιά, τα εγγόνια και τα δισέγγονά του αληθινή παρηγοριά. Σε μας δε όλους τους υπολοίπους, να αφήσει την ευχή του και όπως αδιάκοπα εδώ στη γη προσευχόταν για το ποίμνιο που του εμπιστεύτηκε ο Κύριός μας, να προσεύχεται κι εκεί στον Ουρανό, για την πνευματική μας προκοπή και τη σωτηρία των ψυχών μας. Αμήν.

+Αρχιμανδρίτης Καλλίνικος Μαυρολέων

Posted in Ιερατικά | Tagged | Σχολιάστε

ΜΑΡΙΑ ΝΙΚ. ΣΚΟΥΛΛΟΥ (+)

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΜΑΡΙΑ χήρα ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΚΟΥΛΛΟΥ

Πυλιάτικες προσωπογραφίες (2)

Η Μαρία χήρα Νικολάου Σκούλλου γεννήθηκε στις 25 Μαΐου του έτους 1922 και εκοιμήθη ειρηνικά, σε ηλικία 98 ετών, στις 9 Οκτωβρίου 2020, στις Πυλές Καρπάθου.

Οι γονείς της ήταν ο Ηλίας Οικονομίδης και η Καλλιόπη Έλληνα. Είχε δύο αδέλφια: τον Ιωάννη και τον Βασίλειο Οικονομίδη.

Το 1928-1934, περίοδος κατά την οποία η Κάρπαθος βρισκόταν υπό Ιταλική Κατοχή, φοίτησε στο Ελληνο-Ιταλικό Δημοτικό Σχολείο.

Παντρεύτηκε το έτος 1949 τον Νικόλαο Μηνά Σκούλλο και απέκτησαν τρία παιδιά.

Τον Μηνά, που παντρεύτηκε την Ειρήνη Μηνά Λαχανά και απέκτησαν δύο παιδιά, τον Νικόλαο και τη Ζωγραφία.

Τον Ηλία, που παντρεύτηκε την Φωτεινή Εμμανουήλ Σταυράκη και απέκτησαν τρία παιδιά. Την Αναστασία, την Μαρία και τον Νικόλαο.

ΓΙΟΡΤΗ ΜΗΤΕΡΑΣ -2011

Την Καλλιόπη, που παντρεύτηκε τον Βασίλειο Μηνά Κωνσταντινίδη και έχουν τρία παιδιά, την Μαρία, την Άννα και την Νίκη. Έχει οκτώ εγγόνια και επτά δισέγγονα.

Ο σύζυγός της απεβίωσε το έτος 2006. Διέμεινε ολόκληρη τη ζωή της στις Πυλές και ιδιαίτερα στα δύσκολα χρόνια της Κατοχής, ασκώντας οικιακές και αγροτικές εργασίες και ιδιαίτερα το επάγγελμα του μελισσοκόμου, με το οποίο ασχολήθηκε μέχρι τα γηρατειά της.

Ο σύζυγός της εργάστηκε σε λατομεία μαρμάρων σε πολλές περιοχές της Ελλάδος. Το 1940 κατατάχθηκε στο Σύνταγμα Εθελοντών Δωδεκανησίων, υπό του πρώτου Διοικητού Μάρκου Π.Κλαδάκη. Το 1959 μετανάστευσε στην Αμερική.

Διετέλεσε κοινοτικός Σύμβουλος για τέσσερα χρόνια.

Μέλος του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου του Ι.Ν.Κοιμήσεως Θεοτόκου Πυλών, επί Προεδρίας του Πρωτοπρεσβυτέρου Μιχαήλ Κασσάρα, για έντεκα χρόνια.

Ταμίας του Συλλόγου Κυριών και Δεσποινίδων για μια τετραετία.

Έχει ταξιδέψει στο εσωτερικό και το εξωτερικό και ιδιαιτέρως στην Αμερική και στην Αυστραλία. Αξιώθηκε να προσκυνήσει και στους Αγίους Τόπους.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
2011
Posted in Uncategorized | Tagged | Σχολιάστε

ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ ΤΕΜΑΧΙΟ ΤΙΜΙΟΥ ΞΥΛΟΥ ΦΥΛΑΣΣΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΞΗΡΟΠΟΤΑΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

Τό ὄνομα καί ἡ ἱστορία τῆς ῾Ιερᾶς Μονῆς Ξηροποτάμου στὸ ῞Αγιον ῎Ορος εἶναι ἀρρήκτως συνδεδεμένα μὲ τὸν Τίμιο καί Ζωοποιὸ Σταυρὸ τοῦ Σωτῆρος. Τὸ Τίμιο Ξύλο ἀποτελεῖ τόν μεγαλύτερο καί πολυτιμώτερο πνευματικό θησαυρὸ τῆς Μονῆς, ἡ ὁποία, ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς ῾Αγίους Τεσσαράκοντα Μάρτυρες, ποὺ εἶναι οἱ προστάτες της, πανηγυρίζει μέ ἰδιαίτερη λαμπρότητα καὶ τήν ῞Υψωσι τοῦ Τιμίου καὶ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ στὶς 14 Σεπτεμβρίου .

Στὸ καθολικὸ τῆς μονῆς φυλάσσονται σήμερα 13 τεμάχια Τιμίου Ξύλου, 4 μεγάλα σὲ εἰδικὲς σταυροθῆκες καὶ 9 μικρὰ μαζί μὲ ἄλλα ἅγια Λείψανα σὲ λειψανοθῆκες.

 ῞Ολα τὰ Τίμια Ξύλα ἔχουν σχῆμα σταυροῦ ἢ βρίσκονται μέσα σὲ χρυσοὺς ἢ ἀργυροὺς σταυρούς. Εἶναι πιθανόν, ὅλα αὐτὰ τὰ τεμάχια Τιμίου Ξύλου νὰ συγκροτοῦσαν ἀρχικὰ ἕνα μεγάλο καὶ μοναδικὸ τεμάχιο, αὐτὸ δηλ. τὸ ὁποῖο δώρισε στόν ἱδρυτή καί κτίτορα τῆς Μονῆς ῞Οσιο Παῦλο τὸν Ξηροποταμηνὸ ὁ Βυζαντινός αὐτοκράτωρ Ρωμανὸς  Α´ ὁ Λεκαπηνός στὶς ἀρχὲς τοῦ 10ου αἰῶνος.

Τὸ πρῶτο καὶ μεγαλύτερο τεμάχιο ἀναγνωρίζεται σήμερα ὡς τό μέγιστο ἀνά τόν κόσμο τμῆμα Τιμίου Ξύλου καί φέρει ἐμφανῶς στήν βάσι του μία ἡλοπή, μία δηλ. ἀπό τίς τρύπες πού ἄνοιξαν τά καρφιά τῆς Σταυρώσεως. ῎Εχει σχῆμα βυζαντινοῦ σταυροῦ μὲ δύο ὁριζόντιες κεραῖες (ἡ δεύτερη καὶ μικρότερη στὴν θέση τῆς «ἐπιγραφῆς»). Συγκρατεῖται μέσα σὲ λεπτὴ «χρυσοδεσιά», δηλ. ἕναν λεπτὸ σκελετὸ ἀπὸ καθαρὸ χρυσάφι καὶ πολύτιμα πετράδια, ὁ ὁποῖος ἀφήνει ὁρατὴ ὅλη σχεδὸν τὴν ἐπιφάνεια τοῦ Τιμίου Ξύλου. Τὸ μῆκος τοῦ κατακόρυφου ἱστοῦ εἶναι 31 ἑκ., ἐνῶ τῶν δύο ὁριζοντίων κεραιῶν 16 ἑκ. καὶ 12 ἑκ. ἀντιστοίχως. Τὸ πλᾶτος ἱστοῦ καὶ κεραιῶν εἶναι 2,5 ἑκ. καὶ τὸ πάχος τους 1,5 ἑκ. ῾Ολόκληρος ὁ Σταυρὸς ζυγίζει περίπου 320 γραμμάρια. Σήμερα ὁ Σταυρὸς αὐτὸς δὲν ἐξέρχεται ποτὲ ἀπὸ τὴν Μονὴ Ξηροποτάμου, φυλάσσεται μόνιμα μέσα στὸ καθολικό της καὶ ἐκτίθεται πρὸς προσκύνησι στὶς πανηγύρεις καὶ τὶς ἑορτὲς τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Εἶναι αὐτὸς ποὺ συνήθως ἀπεικονίζεται στὶς φωτογραφίες.

Τὸ δεύτερο σὲ μέγεθος τεμάχιο Τιμίου Ξύλου τῆς Μονῆς Ξηροποτάμου ἔχει καὶ αὐτὸ σχῆμα βυζαντινοῦ σταυροῦ καὶ περικλείεται μέσα σὲ «χρυσοδεσιὰ» ποὺ ἀφήνει ἀκάλυπτο μόνο ἕνα μέρος τῆς συνολικῆς ἐπιφάνειας τοῦ Τιμίου Ξύλου, στὸ σημεῖο ἀκριβῶς ποὺ προσκυνοῦν οἱ πιστοί. Τὸ τεμάχιο αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο ποὺ συνήθως βγαίνει ἀπὸ τὸ ῞Αγιον ῎Ορος, ὅταν ὁ Τίμιος Σταυρὸς προσκαλῆται σὲ κάποια ἐνορία, μονὴ ἢ μητρόπολι πρὸς ἁγιασμὸ τοῦ ποιμνίου της. Πέρα ἀπὸ τὰ πολλὰ καὶ μεγάλα θαύματα τὰ ὁποῖα κατὰ καιροὺς ἔχουν γίνει μὲ τὴν δύναμι τοῦ Χριστοῦ ποὺ σταυρώθηκε ἐπάνω του καὶ τὴν πίστι τῶν εὐλαβῶν προσκυνητῶν του, ὁ Σταυρὸς αὐτὸς ἔχει καὶ τὴν ἑξῆς θαυμαστὴ ἰδιότητα· Παρ᾿ ὅλο ὅτι τὸ Τίμιο Ξύλο εἶναι σχεδὸν ὁλόκληρο σκεπασμένο καὶ προσκυνεῖται συνεχῶς ἀπὸ χιλιάδες στόματα κατὰ τὶς διάφορες περιοδεῖες, ὁ εὐλαβὴς καὶ προσεκτικὸς προσκυνητὴς μπορεῖ νὰ διακρίνη μία λεπτὴ καὶ ἄρρητη εὐωδία ἡ ὁποία δὲν μοιάζει μὲ κανένα φυσικὸ ἢ τεχνητὸ ἄρωμα καὶ ἡ ὁποία δὲν μπορεῖ νὰ ἀποδοθῆ ἀλλοῦ παρὰ μόνο σ᾿ αυτὸν τὸν ἴδιον τὸν πανσέβαστο καὶ πολυτίμητο Σταυρὸ τοῦ Κυρίου μας. Εἶναι πολὺ χαρακτηριστικὸ τὸ γεγονὸς ὅτι αὐτὴ ἡ θεία εὐωδία ἐκπέμπεται ἀπὸ τὸ δεύτερο καὶ μικρότερο τεμάχιο, ποὺ προσκυνεῖται ἀπὸ πολὺ περισσοτέρους Χριστιανούς, ἐνῶ τὸ πρῶτο καὶ μεγαλύτερο Τεμάχιο, ποὺ προσκυνεῖται σπανιώτερα, σὲ μερικοὺς μόνον ἀνθρώπους εὐωδιάζει.

῾Η ἀργυρεπίχρυση σταυροθήκη ποὺ περιέχει αὐτὸ τὸ δεύτερο τεμάχιο τοῦ Τιμίου Ξύλου περιέχει ἐπίσης καὶ μικρὰ τεμάχια Λειψάνων τῶν ἁγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων καὶ τοῦ ἁγίου ῾Ιερομάρτυρος Μοδέστου ἀρχιεπισκόπου ῾Ιεροσολύμων (18 Δεκεμβρίου), τοῦ θαυματουργοῦ προστάτου τῶν κτηνοτρόφων.

( Ἀπό ἔντυπο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ξηροποτάμου)

Posted in Uncategorized | Tagged | Σχολιάστε

Πρόγραμμα ἀκολουθιῶν Ὀκτωβρίου 2020

Εικόνα | Posted on by | Σχολιάστε

ΣΥΝΤΟΜΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΟΥ ΕΞΩΚΛΗΣΙΟΥ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ (Πλημέλλια) ΠΥΛΩΝ ΚΑΡΠΑΘΟΥ

Τό γραφικό ξωκλήσι τῆς Ἁγίας Σοφίας, στήν τοποθεσία Πλημέλλια Πυλῶν Καρπάθου εἶναι ἀπό τά νεότερα ἐξωκλήσια τῆς Ἐνορίας τῶν Πυλῶν. Χτίστηκε τό 1979 σέ ἰδιόκτητο κτῆμα ἀπό τόν ἀείμνηστο Μηνά Κωνσταντινίδη.

Ἀφορμή γιά τήν οἰκοδόμηση τοῦ ἐξωκλησίου :

Ὁ Μηνάς καί ἡ σύζυγός του Καλλιόπη ἐπειδή γεννοῦσαν μόνο ἀγόρια (5) ἔταξαν στήν Ἁγία Σοφία, πού τό ὄνομά της εἶχε ἡ ἀείμνηστη μητέρα του Σοφί(λλ)α, νά τούς χαρίσει ἕνα κοριτσάκι, πράγμα πού ἔγινε. Τό 1966 ἀπέκτησαν τήν Σοφία, σύζυγο σήμερα τοῦ Γεωργίου Νικ. Σισαμῆ, ἀπό τά Σπόα, μέ τόν ὁποῖο καί ἀπέκτησαν τέσσερα παιδιά.

Σέ ἕνα ἐνύπνιο εἶδε μιά γυναίκα νά ἔρχεται ἀπό τήν Ἀρκάσα καί νά τοῦ λέει : «θέλω νά μείνω ἐδῶ»… Ἔτσι, τό 1979 ἀνήγειρε τό ξωκλήσι μέ τήν οἰκονομική βοήθεια τῶν παιδιῶν του καί τό ὁποῖο στά μετέπειτα χρόνια καλλωπίστηκε, ἐξωραΐστηκε καί ἁγιογραφήθηκε ἀπό τόν συγχωριανό μας κ.Ἀνδρέα Κούστα.

Στό χτίσιμο πρωτομάστορες ἦταν ὁ Ἐμμανουήλ Ἀσλανίδης καί Γιῶργος Σκοῦλλος.

Στά θυρανοίξια πού τέλεσε τόν Σεπτέμβριο τοῦ 2002 ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καρπάθου καί Κάσου κ.Ἀμβρόσιος, ἡ Εὐαγγελία Βασ. Οἰκονομίδη εἶπε τήν ἑξῆς μαντινάδα: «Γιά τ΄ὄνομα τῆς μάνας σου, τῆς κόρης σου χατήρι, ἔχτισες μές στ’ἀμπέλι σου Μηνᾶ τό Μοναστῆρι».

Κι ἡ γειτόνισσα Φινιά Σκούλλου –Πραξούλη εἶπε:

 «Ὡραῖο τό μετόχι μας κι εἶν’ ὅλο μεγαλεῖα κι ἔχουμε καί γειτόνισσα καί τήν Ἁγια-Σοφία».

Κάθε χρόνο, στή χάρη της, στίς 17 Σεπτεμβρίου, ἡ οἰκογένεια τοῦ Γιώργου καί τῆς Σοφίας Σισαμῆ παραθέτει πλούσιο ἑορταστικό τραπέζι.

Posted in Προσκυνήματα | Σχολιάστε

Γιατί εἶναι ὁ Τίμιος Σταυρός προστάτης καί πολιοῦχος τοῦ χωριοῦ Πυλές Καρπάθου;

Κάθε χρόνο, στίς 14 Σεπτεμβρίου γιορτάζεται μεγαλοπρεπῶς στίς Πυλές ἡ παγκόσμια Ὕψωση τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ μας.  Μέ λατρευτικές ἐκδηλώσεις στό παρεκκλήσιο τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, στίς ὁποῖες προΐσταται ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας καί συμμετέχουν πολλοί κληρικοί, μέ τό παραδοσιακό νηστίσιμο φαγητό, μέ τά πατροπαράδοτα καθιστά γλέντια στά λιγοστά καφενεῖα τοῦ χωριοῦ καί μέ τούς παραδοσιακούς μας χορούς, τό βραδάκι, στό πέργερο τῆς Παναγίας.

Εἶναι ἕνα ἀπό τά μεγαλύτερα πανηγύρια τοῦ νησιοῦ μας, πού προσελκύει ἀρκετούς προσκυνητές ἀπό πολλά χωριά καί κυρίως ἀπό τό Ἀπέρι.

Γιατί ὅμως ὁ Τίμιος Σταυρός εἶναι ὁ Προστάτης καί Πολιοῦχος τῶν Πυλῶν;

Στή θέση τοῦ σημερινοῦ παρεκκλησίου ὑπῆρχαν δύο ἄλλα ἐξωκλήσια, ἑνωμένα, τοῦ Τιμίου Προδρόμου καί τοῦ Ἁγίου Γεωργίου.  Ἀργότερα, σύμφωνα μέ τήν παράδοση πού εἶναι ἀκόμη ζωντανή καί φτάνει στίς μέρες μας, χάρη στόν ἀείμνηστο Δάσκαλο Ἀντώνιο Ἠλ. Ἀσλανίδη, πού τήν ἔκανε γνωστή καί τήν κατέγραψε στό «ΔΕΛΤΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ ΚΑΡΠΑΘΟΥ», τεῦχος 4, 10 Σεπτεμβρίου 1955, κι ὕστερα ἀπό θαυματουργική εὕρεση ἑνός σταυροῦ οἰκοδομήθηκε ἐκεῖ τό ὑπάρχον σήμερα παρεκκλήσιο τοῦ Τιμίου Σταυροῦ.

Σύμφωνα, λοιπόν, μέ αὐτή τήν παράδοση, οἱ Πυλές, μέ τά πλούσια νερά της καί τά καταπράσινα περιβόλια της, ἦταν ἀπερίτικο μετόχι. Ἕνας Ἀπερίτης εἶχε ἐδῶ τό κτῆμα καί τόν σταῦλο του, πολύ κοντά στή βρύση, μέ τό γάργαρο νερό, πού πήγαζε κάτω ἀπό μεγάλες πέτρες, σκεπασμένες ἀπό βάτους. Κάποια νύχτα διέκρινε ἕνα διάχυτο φῶς μέσα στούς βάτους. Κινήθηκε καί πλησίασε πρός τά ἐκεῖ μέ τήν περιέργεια νά ἐξακριβώσει τήν πηγή αὐτοῦ τοῦ φωτός, ἀλλά δέν ἐντόπισε κάτι. Τό πρωί, μέ τή βοήθεια ἑνός ἐργαλείου, ἀπεμάκρυνε τούς βάτους καί στά βάθος ἑνός ἀνοίγματος, πάνω ἀπό τήν πηγή, βρῆκε ἕναν σταυρό! Ἀφοῦ τόν προσκύνησε καί τόν ἀσπάστηκε μέ μεγάλη εὐλάβεια, ὅταν ἐπέστρεψε στό Ἀπέρι, τόν πῆρε μαζί του καί τόν τοποθέτησε στά εἰκονίσματα τοῦ σπιτιοῦ του. Διηγήθηκε μετά τό γεγονός στούς συγχωριανούς του, οἱ ὁποῖοι ἐξέφρασαν τήν ἐπιθυμία νά δοῦν κι αὐτοί καί νά προσκυνήσουν αὐτόν τόν Σταυρό. Μέ μεγάλη ὅμως ἔκπληξή τους διαπίστωσαν ὅτι ἔλειπε ὁ Σταυρός ἀπό τό εἰκονοστάσι του. Ρώτησε τούς ἀνθρώπους τοῦ σπιτιοῦ του μήπως κάποιος τόν μετακίνησε κι ἀφοῦ κανείς δέν γνώριζε κάτι σχετικό, σχημάτισε τή γνώμη περίλυπος ὅτι κάποιος, ἴσως, τοῦ ἔκλεψε τόν σταυρό.

Ἀπό τά θεμέλια…. 5-11-1966

Μετά μερικές ἡμέρες πού ξαναπῆγε στό κτῆμα του γιά ἀγροτικές ἐργασίες, μέ ἔκπληξή του, μόλις σκοτείνιασε,  εἶδε πάλι τό φῶς μέσα στούς βάτους. Ἐκεῖ βρῆκε πάλι τόν Σταυρό κι ἀναρωτιόταν πῶς νά βρέθηκε ἐκεῖ ἀπό τό εἰκονοστάσι τοῦ σπιτιοῦ του, στό Ἀπέρι. Ἀφοῦ τόν πῆρε πάλι ἐκεῖ γιά δεύτερη φορά,  τό πρωί τῆς ἄλλης ἡμέρας διαπίστωσε ὅτι καί πάλι, ἀνεξήγητα, ἔλειπε ὁ Σταυρός ἀπό τή θέση του!

Πηγαίνοντας καί πάλι στό κτῆμα του στίς Πυλές, βλέποντας καί πάλι τό ἴδιο φῶς στό ἴδιο σημεῖο, διαπίστωσε γιά τρίτη φορά ὅτι ἦταν ἐκεῖ ὁ Σταυρός! Τώρα, ὅμως, γιά να βεβαιωθεῖ ὅτι δέν ἐπεμβαίνει κάποιος γιά νά τόν πειράξει, κλείδωσε τόν Σταυρό σέ ἕνα σεντούκι, ἔστρωσε ἀπό πάνω ἕνα στρῶμα καί πλάγιασε ἐκεῖ, βέβαιος πιά ὅτι κανένας  τή φορά αὐτή δέν θά μπορέσει νά πειράξει τόν σταυρό!

Ἡ ἔκπληξή του ἦταν μεγάλη, ὅταν τό πρωί, μόλις ξύπνησε, διαπίστωσε ὅτι καί πάλι ἔλειπε ὁ σταυρός!  Βεβαιώθηκε ὅτι αὐτό γίνεται θαυματουργικά καί ἦταν βέβαιος ὅτι θά βρεῖ καί πάλι τόν σταυρό, στήν πηγή μέ τούς βάτους, στίς Πυλές! Καί πράγματι! Πῆγε ἀμέσως πρός τά ἐκεῖ μέ συγγενεῖς του κι ἀφοῦ τόν βρῆκαν στήν ἴδια θέση πάνω ἀπό τήν πηγή,  πείστηκαν ὅτι ἐκεῖ θέλει νά μείνει ὁ σταυρός!

Ἀποφάσισαν, λοιπόν, νά χτίσουν ἐκεῖ τό ξωκλῆσι τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, ὥστε τό ἱερό του βῆμα νά βρίσκεται ἀκριβῶς πάνω ἀπό τή θέση καί τήν πηγή, πού βρέθηκε ὁ σταυρός.

Καί πράγματι! Τά δυό προϋπάρχοντα ἑνωμένα παλαιωμένα ἐκκλησάκια τοῦ Τιμίου Προδρόμου καί τοῦ Ἁγίου Γεωργίου γκρεμίστηκαν στά μετέπειτα χρόνια καί χτίστηκε ἐκεῖ τό νέο μεγαλοπρεπές παρεκκλήσι τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Καθιερώθηκε ὡς Πολιοῦχος καί Προστάτης, ὁ  δέ ἑορτασμός τῆς παγκοσμίου ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ μεταφέρθηκε ἀπό τό προϋπάρχον ξωκλήσι τοῦ Σταυροῦ, ἐκεῖ πού σήμερα βρίσκεται τό ξωκλήσι τοῦ Ἁγίου Ἀντωνίου, στό νέο παρεκκλήσιο τοῦ Σταυροῦ, στή βρύση.

Ἀπό τά ἐγκαίνια, 21 -7-1975

Ἐκεῖνοι πού ἐργάστηκαν γιά τήν ἀνέγερση καί τήν οἰκοδόμηση τοῦ νέου Ναοῦ, οἱ μεριδιοῦχοι ὅπως ὀνομάζονταν, ἐπί Μητροπολίτου Ἀποστόλου, παρεχώρησαν ἐγγράφως τά δικαιώματά τους στόν Κεντρικό Ναό τῆς Παναγίας, πράγμα θεάρεστο, κι ἔτσι, πάντα σύμφωνα μέ τόν ἀείμνηστο Διδάσκαλο Ἀντώνιο Ἀσλανίδη, πραγματοποιήθηκε πανδήμως τήν 14η Σεπτεμβρίου 1955 ἡ πανήγυρη τοῦ Σταυροῦ. Προφανῶς, ὁ πρῶτος ἑορτασμός ἐκεῖ θά ἔγινε στά δύο παλιά ξωκλήσια, ἀφοῦ τό νέο θεμελιώθηκε στίς 5 Νοεμβρίου 1966 καί ἐγκαινιάσθηκε στίς 21 Ἰουλίου 1975.

Φωτο Μανώλη Σόφιλλου

Τό παρεκκλήσιο τοῦ Τιμίου Σταυροῦ Πυλῶν ἔχει τή δική του ἱστορία στά 65 χρόνια πού πέρασαν ἀπό τότε! Ἐπιφυλασσόμεθα, ὅμως, σέ ἄλλο κείμενό μας νά παρουσιάσουμε ἐκτενῶς τήν ἱστορία του!

Ὁ Τίμιος Σταυρός ἄς σκέπει, ἄς φρουρεῖ καί ἄς φυλάττει ὅλην τήν οἰκουμένη!

Ἀρχιμ. Καλλίνικος Μαυρολέων

Posted in Επικαιρότητες | Σχολιάστε

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΞΩΚΛΗΣΙΟΥ: Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΟΥ ΒΡΑΧΟΥ ΠΥΛΩΝ

Τό ἐξωκκλῆσι αὐτό εἶναι ἄγνωστο πότε κτίσθηκε. Εἶναι ὅμως γνωστό ὅτι ἀνῆκε στήν οἰκογένεια Χαλκιᾶ, εἶχε νά λειτουργηθεῖ πρίν ἀπό τόν πόλεμο, ὅταν «κρίμασιν οἷς οἶδε Κύριος» γκρεμίστηκε ἀπό μεγάλο σεισμό.

Ἤθελε ὅμως ἡ Παναγία μας καί φύλαξε αὐτόν τόν ἱερό τόπο ἄθικτο, ἀφοῦ μία βάτος γιά πολλά χρόνια σκέπαζε ὁλόκληρο τόν ἐρειπωμένο ναό, μέχρι τήν εὐλογημένη ἐκείνη ἡμέρα, πού ὁ ἀγαπητός συγχωριανός μας κ.Ἰωάννης Νισύριος, μετά ἀπό παράκλησή μου, μέ ἔφερε ἐδῶ καί μοῦ ἔδειξε τήν τοποθεσία, τήν «Παναγιά», ὅπως τήν ἔλεγαν πάντοτε ἡ συγχωριανοί μας. Λίγες μέρες μετά ἡ κ.Ἄννα Νικ. Μαστρολέων καθάρισε τή βάτο καί μέ ἱερή συγκίνηση, μετά ἀπό δεκάδες χρόνια, ἀντικρύσαμε τήν κώχη τοῦ ἱεροῦ βήματος τοῦ γκρεμισμένου καί ἐρειπωμένου, ἀλλά εὐλογημένου καί ἁγιασμένου αὐτοῦ τόπου.

Ἀμέσως μετά τόν ἐπισκέφθηκε ὁ Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ.Ἀμβρόσιος καί ἔδωσε τήν ἄδεια καί τήν εὐλογία ν΄ἀρχίσουν τά ἔργα τῆς ριζικῆς ἀνακαίνισής του. Ὁ συγχωριανός μας Ἀρχιτέκτων –Μηχανικός κ.Μιχαήλ Νισύριος ἀνέλαβε ἀφιλοκερδῶς τή μελέτη καί τήν ἐπίβλεψη τοῦ ἔργου, συνέδραμαν ἀφειδώλευτα μέ τίς προσφορές τους πολλοί συγχωριανοί μας, ἐργάστηκαν μέ ἐπιμέλεια οἱ ἐργολάβοι Ἰωάννης Λαγωνικός καί Ἐμμανουήλ Οἰκονομίδης, ὁ ὁποῖος μάλιστα ἐπένδυσε τό κτίριο τοῦ Ναοῦ μέ πέτρα, χαρίζοντάς μας ἕνα ἀκόμη ὄμορφο στολίδι στό χωριό!

Ἀναλογιζόμαστε πόσοι ἱερεῖς θά λειτούργησαν καί θά προσευχήθηκαν στό ναΰδριο τοῦτο… Πόσοι ἀδελφοί μας δέν θά ἦρθαν ἐδῶ γιά νά καταθέσουν στήν Παναγιά μας τόν πόνο καί τό αἴτημά τους, πόσοι ἀλάλητοι στεναγμοί ἄραγε θά εἰπώθηκαν καί στό ἀπάνεμο αὐτό λιμάνι τῆς ψυχῆς…

Παράλληλα, προσευχόμαστε γιά τήν ἀνάπαυση τῶν ψυχῶν τῶν μακαρίων καί ἀοιδίμων κτιτόρων αὐτοῦ τοῦ ἐξωκλησίου καί εὐχόμαστε γιά τήν ὑγεία, τήν πνευματική προκοπή καί τή σωτηρία τῶν δωρητῶν, τῶν ἀφιερωτῶν καί τῶν ἀνακαινιστῶν τοῦ ἁγίου ναϋδρίου τούτου.

Τά θυρανοίξια τοῦ ἀνακαινισμένου ναϋδρίου τέλεσε στίς 7 Σεπτεμβρίου 2003 ὁ Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ.Ἀμβρόσιος, συμπαραστατούμενος ἀπό τόν Ἐφημέριό μας π.Καλλίνικο καί τόν Διάκονο (τότε) π.Ἐπιφάνιο Χριστοδουλάκη. Καθιερώθηκε δέ νά ἑορτάζεται κάθε χρόνο στίς 7 Σεπτεμβρίου ἐκεῖ καί ἡ Ὁσία Κασσιανή ἡ Ὑμνογράφος, Πολιοῦχος καί Προστάτης τῆς γειτονικῆς ἡρωικῆς νήσου Κάσου, μιά καί πολλοί ἀδελφοί μας Κασιῶτες ἔχουν δημιουργήσει οἰκογένειες στίς Πυλές καί σ΄ὅλη τήν Κάρπαθο.

Ἡ ἀνακαίνιση αὐτή προστίθεται στή σειρά τῶν ἐπί τῆς εὐκλεοῦς Ἀρχιερατείας τοῦ Σεπτοῦ μας Ποιμενάρχη κ.Ἀμβροσίου ἀποκατασταθέντων ἱερῶν καθιδρυμάτων τοῦ νησιοῦ μας.

Εὐχαριστοῦμε θερμῶς ὅλους ὅσους μέ ὁποιοδήποτε τρόπο βοήθησαν τήν πορεία καί τό αἴσιον πέρας αὐτοῦ τοῦ ἔργου. Εὐχαριστοῦμε ὅλως ἰδιαιτέρως τήν ἀείμνηστη συγχωριανή μας κ.Ἁγνή Χαρατσοχάρτη γιά τήν παραχώρηση τοῦ οἰκοπέδου της, πού διαμορφώθηκε σέ αὐλή τοῦ ναϋδρίου.

Τό 2012 ἔγιναν σημαντικά χωματουργικά ἔργα, διάνοιξη λακονέτων, διαμόρφωση τῆς ἀγροτικῆς ὁδοῦ καί κατασκευή φρεατίων καί ἀγωγῶν γιά τἠ συλλογή καί ἀπομάκρυνση τῶν ὀμβρίων ὑδάτων ἀπό τήν ἀγροτική ὁδό καί τὀν περιβάλλοντα χῶρο.

Δοξάζουμε τόν ἅγιο Θεό ὁ ὁποῖος εὐδοκεῖ νά ἀνακαινίζεται ὡς ἀετοῦ ἡ νεότης τῶν ναϋδρίων καί τῶν ἐξωκκλησίων τῆς ταπεινῆς Μητροπόλεώς μας, γιά νά καταφαίνεται ἡ εὐσέβεια τῶν εὐλαβῶν χριστιανῶν μας καί ἡ ἀγάπη τους πρός τούς Ἁγίους μας.

Ἁρχιμ. Καλλίνικος Μαυρολέων

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Posted in Προσκυνήματα | Tagged , | Σχολιάστε

Η ΟΣΙΑ ΚΑΣΣΙΑΝΗ Η ΥΜΝΟΓΡΑΦΟΣ ΚΑΙ Η ΣΧΕΣΗ ΤΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΗΡΩΙΚΗ ΝΗΣΟ ΚΑΣΟ

Σύγχρονη φορητή εἰκόνα

Τό ὄνομα τῆς Ὁσίας Κασσιανῆς, τῆς ἐπιφανοῦς μελωδοῦ τοῦ Βυζαντίου, εἶναι συνδεδεμένο μέ ἀριστουργηματικά τροπάρια τῆς Ἐκκλησίας μας. Οἱ ἐρευνητές ἄλλοτε τή βρίσκουν μέ τό ὄνομα Εἰκασία (Ἰκασία) ἤ Κασσία.

Ἡ Κασσιανή γεννήθηκε στήν Κωνσταντινούπολη, ἀπό γονεῖς μέ ἀρχοντική καί ἀριστοκρατική καταγωγή κι ἔζησε στά χρόνια τοῦ αὐτοκράτορα Θεοφίλου τοῦ εἰκονομάχου καί τῶν διαδόχων του (Η-Θ αἰ. 829-842 μ.Χ.).

Παρόλο ὅτι εἶναι ἐλάχιστα τά βιογραφικά στοιχεῖα τά ὁποῖα ἀναφέρουν διάφοροι βυζαντινοί χρονογράφοι καί δέν ὑπάρχουν αὐθεντικές πηγές γιά τό βίο της, ἀπό τά ἔργα της πού σώζονται μποροῦμε νά βγάλουμε τό συμπέρασμα ὅτι πῆρε μεγάλη καί βαθειά μόρφωση στή νεότητά της.

Σέ ὅλους μας εἶναι γνωστή ἡ Κασσιανή, ἀπό τό ἐπεισόδιο, πού διασώζει ἡ παράδοση, μέ τόν Αὐτοκράτορα Θεόφιλο. Ὅταν ἦρθε σέ ὥρα γάμου ὁ Θεόφιλος, ἡ μητριά του, ἡ Εὐφροσύνη, μάζεψε τίς ὡραιότερες κόρες τῆς Αὐτοκρατορίας, γιά νά τίς δεῖ ὁ γιός της καί νά διαλέξει ποιά ἀπ’ αὐτές θά πάρει γυναίκα καί βασίλισσα. Ὁ Θεόφιλος κρατώντας στά χέρια του ἕνα χρυσό μῆλο, περιφερόταν παρατηρώντας τίς ὄμορφες κόρες. Ξαφνικά σταματᾶ μπροστά στήν ὡραιοτάτη, μά καί σεμνοτάτη Κασσιανή, θαμπωμένος ἀπό τό ἀπερίγραπτο κάλλος της.

Τήν κοιτάζει μαγεμένος καί γιά νά διαπιστώσει ἄν ἦταν τό  ἴδιο μεγάλη ἡ ἐσωτερική ὀμορφιά μέ τήν ἐξωτερική, τή ρωτᾶ: «Ὡς ἄρα διά γυναικός ἐρρύη τά φαῦλα; Ἀπό τή γυναίκα, λοιπόν, πηγάζουν τά κακά;» ἐννοώντας, πώς ὅλα τά κακά πού βρῆκαν τόν ἄνθρωπο πηγάζουν ἀπό τήν παρακοή τῆς πρώτης γυναίκας, τῆς Εὔας.

Τότε ἡ Κασσιανή, μέ θαυμαστή τόλμη καί ἑτοιμότητα πνεύματος, ἀπάντησε: «Ἀλλά καί διά γυναικός πηγάζει τά κρείττονα, ὦ βασιλεῦ», δηλαδή, ναί, ἀλλά καί ἀπό τή γυναίκα πηγάζουν τά καλύτερα», ἐννοώντας τήν Παναγία, πού μέ τή γέννηση τοῦ Χριστοῦ, ἔγινε ἡ βρύση, ἀπό τήν ὁποία πήγασε ὅ,τι καλύτερο, σπουδαιότερο καί σημαντικότερο γιά ὁλόκληρο τό ἀνθρώπινο γένος! Ἡ σωτηρία!

Ὁ Θεόφιλος, θεωρώντας ἐπικίνδυνη γι’ αὐτόν τήν τόση ἑτοιμότητα καί τήν πνευματικότατη ἀπάντηση πού τοῦ ἔδωσε ἡ Κασσιανή, τήν προσπέρασε καί ἔδωσε τό χρυσό μῆλο στή Θεοδώρα.

Ἡ Κασσιανή ἦταν ἐλεύθερη πιά νά πραγματοποιήσει τήν παλιά της ἐπιθυμία: νά μονάσει. Ἀφήνει πίσω τόν κόσμο καί τίς προσωρινές ἀπολαύσεις του καί χτίζει ἕνα δικό της Μοναστῆρι, στήν περιοχή τῶν Ὑψωμαθείων. Ζεῖ καί χαίρεται ἐκεῖ τή μοναχική της ζωή καί γράφει τούς περίφημους ἐκκλησιαστικούς ὕμνους καί τά κατανυκτικά τροπάρια, ὅπως:

«Κύριε ν πολλας μαρτίαις…»

«Αγούστου μοναρχήσαντος πί τς γς…»

«τε μαρτωλός προσέφερε τό μρον…»

«Κύματι θαλάσσης, τόν κρύψαντα πάλαι διώκτην τύραννον…»

«πλωσας τάς παλάμας…»

Σέ  πολλά  μέρη  τῆς Ἑλλάδας καί ἰδιαιτέρως στό ἡρωικό νησί τῆς Κάσου τήν τιμοῦν ὡς Ὁσία καί γιορτάζουν τή μνήμη της στίς 7 Σεπτεμβρίου. Προφανῶς ἐπειδή τό ὄνομα τῆς μεγάλης ὑμνωδοῦ συνηχεῖ μέ τό ὄνομα τοῦ ἱστορικοῦ νησιοῦ μας, δημιουργήθηκαν κατά παράδοση οἱ σχέσεις της μέ τό νησί μας. Βεβαίως δέν ἀναφέρουν τίποτε σχετικό οἱ γραπτές ἱστορικές πηγές.

Ὁ Γεώργιος Σασσός ὁ Κάσιος, φιλοπόνησε καί ἐξέδωσε εἰδική ἀκολουθία, πού τυπώθηκε στήν Ἀλεξάνδρεια τό 1889, στό τυπογραφεῖο τῆς «Μεταρρυθμίσεως». Ἡ ἀκολουθία  αὐτή  ἀφιερώθηκε στόν Πατριάρχη Ἀλεξανδρείας Σωφρόνιο, ὁ ὁποῖος στή συνέχεια τήν ἔδωσε  γιά ἐκτύπωση στόν Μητροπολίτη Θηβαΐδας Γερμανό (18-9-1889) καί ἔτσι, κατά κάποιο τρόπο, ἐπισημοποιήθηκε ἡ ἁγιοκατάταξη τῆς Ὁσίας Κασσιανῆς, σύμφωνα καί μέ τήν ἐπιθυμία τῶν Κασίων.

Ἡ τοπική κασιώτικη παράδοση ἀναφέρει ὅτι ἡ Ὁσία Κασσιανή, ἐπειδή τήν ἐνοχλοῦσε στό Μοναστῆρι της στήν Κωνσταντινούπολη ὁ Θεόφιλος, ἀνεχώρησε γιά τήν Ἰταλία, στή συνέχεια μέ μιά ἄλλη Μοναχή Εὐδοκία πῆγε στήν Κρήτη καί μέ κασιώτικο ἰστιοφόρο κατέληξε στήν Κάσο. Ἔζησε τόν ὑπόλοιπο χρόνο τῆς ζωῆς της στή σπηλιά τῆς «Παναγίας τῆς γρᾶς», ἡ ὁποία σώζεται μέχρι σήμερα, ὅπου καί ἐκοιμήθη στίς 7 Σεπτεμβρίου.

Ὑπάρχει ὅμως καί δεύτερη ἐκδοχή, πού καταγράφει ὁ ἱεροδιδάσκαλος π. Ἰωάννης Ἀσλανίδης σέ βιβλίο του πού τυπώθηκε στό Πόρτ Σάιδ τῆς Αἰγύπτου τό 1892 καί καταγράφει ὁ πλοίαρχος Ἐμμανουήλ Καρβουνάς στόν «Κασιώτικο Παλμό»[1]. Ἐκεῖ ἀναφέρεται ὅτι ἡ Κασσιανή μέ τή θεία της Εὐγενία  πῆγαν στήν Ἰκαρία, ὄπου ἔμειναν δύο χρόνια σέ μονύδριο στό ὄρος Αἰθέρας. Ἀφοῦ πέθανε ἐκεῖ ἡ θεία της μετέβη στήν Κῶ κι ἀπ’ἐκεῖ στήν ἀπόκεντρη καί ἥσυχη Κάσο. Ἔφθασε στήν Κάσο τόν Αὔγουστο τοῦ 834 μ.Χ. καί ἔμεινε ἐδῶ 25 χρόνια, διδάσκοντας πολλούς.

Ὅταν μετά ἔφθασε στήν Κρήτη  ὁ αὐτοκράτορας Θεόφιλος γιά νά κατασιγάσει τήν ἐπανάσταση πού ξέσπασε ἐξαιτίας τῆς ἀπαγόρευσης τῆς προσκύνησης τῶν ἱερῶν εἰκόνων, πληροφορήθηκε γιά τήν παρουσία τῆς Κασσιανῆς, στήν Κάσο καί ἔφθασε ἐδῶ.

Ἡ Κασσιανή πού ἔμενε στό χωριό Παναγία ἔγραφε τό περίφημο τροπάριο «Κύριε ἡ ἐν πολλαῖς ἁμαρτίαις…» ἀκούγοντας τά περπάτημα ἀπό τίς μπότες τοῦ αὐτοκράτορα ἔφυγε γρήγορα καί κρύφτηκε. Εἶδε τά χειρόγραφα τῆς Κασσιανῆς, συμπλήρωσε τά ἑξῆς: «ὧν ἐν τ¨ παραδείσῳ Εὔα τό δειλινόν, κρότον τοῖς ὦσίν ἠχηθεῖσα, τ¨ φόβῳ ἐκρύβη» καί ἀνεχώρησε. Ἡ Κασσιανή ἐπέστρεψε καί συμπλήρωσε τόν ἐξαιρετικό ὕμνο της.

Γράφει καί ἄλλα πολλά ὁ Κασιώτης Ἱερέας, καί τελικά ἀναφέρει ὅτι ὁ θάνατός της συνέβη τό 876 μ.Χ. στήν Κάσο. Μετά τό θάνατό της τοποθέτησαν τό σῶμα της σέ μαρμάρινη λάρνακα καί τήν ἔβαλαν σέ παρεκκλήσιο τοῦ παλαιοῦ τρισυπόστατου Ναοῦ τῆς Παναγίας στό ὁμώνυμο χωριό, πού ἦταν ἀφιερωμένο στό ὄνομά της. Ὅταν τό 1850 κατεδαφίστηκε ὁ Ναός τῆς Παναγίας, κάτω ἀπό τήν Ἁγία Τράπεζα βρέθηκε ἡ λάρνακα, ἡ ὁποία καί τοποθετήθηκε μετά στόν περίβολο τοῦ Ναοῦ.

Καί πάλι σύμφωνα μέ τίς τοπικές κασιώτικες παραδόσεις, πού καταγράφει ὁ Οἰκονόμος Ζαχαρίας Χαλκιάδης στό βιβλίο του «Ὁσία Κασσιανή», κάποιος Κρητικός καλόγηρος κατάφερε νά ἀφαιρέσει τά  λείψανα τῆς Ὁσίας καί τά μετέφερε σέ σπηλιά στήν Ἰκαρία. Ὁ ἀείμνηστος ἐκπαιδευτικός Μιχαήλ Καραγιαννάκης, ἰσχυρίζεται ὅτι τά λείψανα τά ἔκλεψαν Ἰκαριῶτες καί ἀναφέρει μέ λεπτομέρειες: Οἱ Ἰκαριῶτες ἔβαλαν μέσα στή λάρνακα ἕνα παιδί ἀπό μιά τρύπα καί τούς ἔδινε ἔξω τά ὁστά τῆς Ὁσίας[2].

Οἱ Κασιῶτες προσπάθησαν νά ἐπαναφέρουν τά λείψανα στήν Κάσο ἀλλά δέν τά κατάφεραν. Ἐξαιτίας αὐτῆς τῆς κλοπῆς δημιουργήθηκε μίσος μεταξύ Κασίων καί Ἰκαριωτῶν καί κατά τήν παράδοση πάντα, ἔλαβε χώρα καί ναυμαχία μεταξύ τῶν πλοίων τῶν δύο νησιῶν.

Τό ζήτημα αὐτό ἐπί αἰῶνες χώριζε Κασιῶτες καί Ἰκαριῶτες καί ἐπικρατεῖ ἡ ἄποψη ὅτι τά λείψανα τῆς Ὁσίας, φυλάσσονται σέ βουνό τῆς Ἰκαρίας.

Ὁ μακαριστός ἀδελφός καί συλλειτουργός Πρωτοπρεσβύτερος π. Βασίλειος Μαντινάος, πού ἐπί σειρά ἐτῶν διακόνησε εὐδοκίμως ὡς Ἐφημέριος Κάσου, μᾶς πληροφόρησε ὅτι ὁ τότε Μητροπολίτης Καρπάθου καί Κάσου κυρός Γεώργιος, ἔκανε κάποιες ἐνέργειες γιά νά ἐπιστραφοῦν τά λείψανα. Οἱ Ἰκαριῶτες ἰσχυρίζονται ὅτι τά λείψανα πού βρῆκαν σέ κάποιο βουνό τῆς Ἰκαρίας, ἀνήκουν στήν Ὁσία Θεοκτίστη τή Μηθυμναία – ὅπως καί σέ κάποιο ὅραμα ἀποκάλυψε ἡ ἴδια ἡ Ὁσία Θεοκτίστη-  καί ὄχι τῆς Ὁσίας Κασσιανῆς. Γεγονός πραγματικό, τό ὁποῖο καί μᾶς διαβεβαίωσε προσωπικῶς ἀργότερα ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σάμου καί Ἰκαρίας κ.Εὐσέβιος ὅταν μέ παράκλησή μας, ἐρεύνησε καί πάλι τό θέμα σέ σύναξη τῶν Ἱερέων τῆς Ἰκαρίας.

Ἡ λάρνακα αὐτή σώζεται στήν Κάσο μέχρι σήμερα. Εἶναι ἀπό μάρμαρο καλῆς ποιότητας. Πιθανῶς προέρχεται ἀπό τήν ἑλληνορωμαϊκή ἐποχή καί χρησιμοποιήθηκε καί κατά τούς παλαιοχριστιανικούς χρόνους, ὁπότε καί κατασκευάστηκε  ἀνάγλυφος σταυρός στή δυτική πλευρά τοῦ σαμαρωτοῦ καλύμματος. Στή βόρεια πλευρά της ὑπάρχει φθορά καί λείπει πράγματι ἕνα τμῆμα.[3]

Ἐπίσης στό προαύλιο σώζεται μιά ἐντοιχισμένη πλάκα μέ σημεῖο τοῦ Σταυροῦ καί τή φράση «ἐν τούτ νίκα»  καί χρονολογία 890 μ.Χ., ἕνα ψηφιδωτό στόν Ταξιάρχη τοῦ Ἐμποριοῦ, καθώς ἐπίσης κι ἕνα πλακόστρωτο δάπεδο ἀπό τόν ἐρειπωμένο σήμερα Ναό τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Μαρίτσας, κι αὐτό τοῦ 8ου  μ.Χ. αἰ.

Εὐχῆς ἔργον θά ἦταν ἄν κάποτε βρισκόταν κάποιος νέος ἤ νέα, μέ καταγωγή ἀπό τήν Κάσο, νά ἐκπονοῦσε μιά ἐπιστημονική ἐργασία, μέ τήν καθοδήγηση τοῦ πλέον ἐνδεδειγμένου συμπατριώτη μας σεβαστοῦ Καθηγητή τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Ἐθν. καί Καποδιστριακοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν κ.Ἐμμανουήλ Περσελῆ, γιά νά διαλευκανθεῖ καί νά τεκμηριωθεῖ ἐπιστημονικά ἡ σχέση τῆς Ὁσίας μέ τήν Κάσο, τά γεγονότα τῆς τελευτῆς της καί ἡ τύχη τῶν λειψάνων τῆς Ὁσίας Κασσιανῆς.

Ἐκεῖνο πού εἶναι δεδομένο καί βέβαιο εἶναι ἡ πατροπαράδοτη εὐλάβεια πού τρέφουν οἱ συμπατριῶτες μας Κασιῶτες πρός τήν ἱερή μορφή τῆς Ὁσίας καί οἱ ὁποῖοι, μάλιστα, τά παλαιότερα χρόνια συνήθιζαν νά δίνουν στά κορίτσια τους τό ὄνομα Κασσιανή, μιά συνήθεια ἡ ὁποία μετά τό ὁλοκαύτωμα ἄρχισε νά σβήνει.

Ἀξίζει νά σημειώσουμε ὅτι προσφάτως ἔχουν ἐκδοθεῖ δύο νέες ἀσματικές ἀκολουθίες πρός τιμήν τῆς Ὁσίας Κασσιανῆς, πού ἔγραψαν ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ρόδου κ.Κύριλλος καί ὁ ὑμνογράφος Δρ. Χαράλαμπος Μπούσιας.

Ναός πρός τιμήν τῆς Ὁσίας δέν ἔχει ἀκόμη κτισθεῖ στήν Κάσο. Γιά τήν ἱστορία καταθέτουμε ὅτι ἤδη στήν Κάρπαθο, στήν ἐνορία μου στίς Πυλές, στό παλιό ναϋδριο τῆς Παναγίας τῆς Πλαγιᾶς πού ἀνακαινίσθηκε ἐκ βάθρων καί εἶναι ἀκριβῶς ἀπέναντι ἀπό τήν Κάσο, μέ εὐλογία τοῦ Σεβ/του Μητροπολίτη μας κ.Ἀμβροσίου καθιερώθηκε νά ἑορτάζεται στίς 7 Σεπτεμβρίου καί ἡ μνήμη τῆς Ὁσίας Κασσιανῆς ἀπό τούς Κασιῶτες πού ἔχουν πλέον παντρευτεῖ καί ἐγκατασταθεῖ στήν Κάρπαθο.

Εἴθε νά μήν ἀργήσει ἡ εὐλογημένη ἐκείνη στιγμή, πού θά στηθεῖ στήν Κάσο μας ἕνας περίλαμπρος Ναός, πρός τιμή καί μνήμη τῆς Ὁσίας Κασσιανῆς.

Ὁ Ναός τῆς Παναγίας στήν Κάσο

Κυρίως, ὅμως, εἴθε νά βρεθοῦν ψυχές πάνω στό εὐλογημένο αὐτό νησί, νά μιμηθοῦν τήν Ὁσία. Ψυχές πού θ’ ἀπαρνηθοῦν τίς πρόσκαιρες χαρές καί τίς μάταιες ἀπολαύσεις τοῦ κόσμου τούτου, ψυχές πού θά νικηθοῦν ἀπό τόν θεῖο ἔρωτα καί θ’ ἀφιερώσουν τήν ζωή τους ὁλόκληρη στόν γλυκύτατο Ἰησοῦ…

Ψυχές, πού θά γράψουν εἴτε μέ τή ζωή τους, εἴτε μέ τήν πένα τους, τά πιό ὄμορφα τραγούδια, σάν κι ἐκείνην, πού «ἐκεῖ στά  ἄδυτα τοῦ ταπεινοῦ ἀναχωρητηρίου, στήν ἀδιατάρακτη καί ὑποβλητική σιωπή, κάτω ἀπό τό γλυκό κι ἐλπιδοφόρο φῶς τοῦ καντηλιοῦ, πού ἔκαιγε ἄσβηστο μπρός στήν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Παναγίας, ἡ ταπεινή μοναχή μεταβλήθηκε σέ καλλικέλαδο ἀηδόνι πού ἀνέμελψε τίς πιό θαυμάσιες ὠδές».

+ Ἀρχιμανδρίτης Καλλίνικος Μαυρολέων

Βιβλιογραφία:

  1. Οἰκονόμου Χαλκιάδη Ζαχαρία,Ἱερέως (+): Ἡ Ὁσία Κασσιανή, Ἀθήνα 1971
  2. Ilse Rochow, «Κασσία», Μελέτες γιά τό πρόσωπο, τά ἔργα καί τήν ὑστεροφημία μιᾶς ποιήτριας, ἐκδόσεις Ἀρμός, 2011
  3. Χριστιανική Ἕνωση Καβάλας, «Κασσιανή, Ἡ βυζαντινή ἀρχόντισσα καί ποιήτρια» , 1989.
  4. Τσολακίδη Χρήστου, Ἁγιολόγιο τῆς Ὀρθοδοξίας, σ.733-4.
  5. Donald Nicol, Βιογραφικό λεξικό τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατρορίας, «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΥΡΩΕΚΔΟΤΙΚΗ», σ.184,
  6. Παντελῆ Πάσχου, ¨ΕΡΩΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ¨, ἔκδ.Ἀποστολικῆς Διακονίας, σ.156-162.
  7. Μιχ. Καραγιαννάκη, «Η ΚΑΣΙΑΝΗ», περιοδικό Κασιώτικος Παλμός, τ.64, 1993, σ. 642.
  8. Νικολάου Μαυριγιαννάκη, « Κασσιανή, ἡ ἐπιφανής μελωδός τοῦ Βυζαντίου», Ἀθήνα 2005
  9. Μαρίας Χρ.Βλάχου, «Κασσιανή, ἡ μεγάλη ὑμνογράφος καί Μελωδός», Ἐκδοτική Θεσσαλονίκης.
  10. Βασιλικῆς Βασιλοπούλου, «Κασιανή, ἡ ὑμνωδός», ἐκδόσεις «ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ», 2000
  11. Ἐμμανουήλ Καρβουνᾶ, «Οσία Κασσιανή», Κασιώτικος παλμός, τ.18, Ἰούλιος-Σεπτέμβριος 2006
  12. Ἀρχιμ.Φιλοθέου Ζερβάκου, «Βίος καί πολιτεία τῆς Ὁσίας Θεοκτίστης τῆς Λεσβίας», Ὀρθόδοξος Κυψέλη, 2001
  13. Μαντινάου Βασιλείου, Ἱερέως(+), ἀρχεῖο.

[1] Κασιώτικος παλμός, τ. 18, Ἰούλ.Σεπτεμβ.2006

[2] «Κασιώτικος παλμός», τ. 64, Ἰούλιος 1993

[3] Ἰω.Βολανάκη, «Χριστιανικά μνημεῖα τῆς Κάσου», Ἀθῆναι 1996, σελ.44-45

Posted in Uncategorized | Tagged , | Σχολιάστε

Ολοκληρώθηκαν τα μαθήματα στο 5ο Θερινό Σχολείο Πυλών Καρπάθου

5ο ΘΕΡΙΝΟ ΣΧΟΛΕΙΟ 2020

Με τη Χάρη του Θεού φτάσαμε σήμερα, 20 Αυγούστου 2020, στο τέλος των μαθημάτων του 5ου θερινού μας Σχολείου. Ένα τόλμημα, για πέμπτη φορά φέτος, μέσα στο κατακαλόκαιρο και με τέτοιες πρωτόγνωρες συνθήκες λόγῳ πανδημίας, που νομίζουμε ότι πολλά καλά έδωσε στα παιδιά μας. Ας κάνουμε μαζί έναν σύντομο απολογισμό!

Γράφτηκαν φέτος συνολικά 30 παιδιά, από το Απέρι, την Αρκάσα, την Βωλάδα, το Όθος, τα Πηγάδια και τις Πυλές, ηλικίας νηπιαγωγείου και Δημοτικού Σχολείου. Παρακολούθησαν για τέσσερις εβδομάδες, από 28 Ιουλίου έως 20 Αυγούστου 2020, από τρεις φορές την εβδομάδα, όλα τα μαθήματα! Διδάχθηκαν τα παρακάτω μαθήματα από τους διδάσκοντες, εκπαιδευτικούς και επιστήμονες διαφόρων ειδικοτήτων, που ήρθαν ειδικά για το Σχολείο μας και πρώην μαθητές και απόφοιτους του μονοθέσιου Σχολείου μας και σήμερα νέους Επιστήμονες και φοιτητές :

  1. «Μύθοι του Αισώπου, Ο ψεύτης βοσκός», από την κ.Μαρία Μαστρολέων, Δασκάλα, Πτυχιούχο του Παιδαγωγικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Πατρών.
  2. «Γλωσσικά παιχνίδια», «Ξέρεις τους κανόνες;», «Στρώνουμε ένα τραπέζι», από την κ.Τριάδα Μανέτα, Δασκάλα, Πτυχιούχο του Παιδαγωγικού Τμήματος του ΕΚΠΑ με ειδίκευση στην Ειδική Αγωγή και με μεταπτυχιακό σε εξέλιξη.
  3. «Μαθηματικοί γρίφοι και  παιχνίδια», από τον κ.Μιχάλη Φράγκο, πτυχιούχοτου Μαθηματικού Τμήματος του ΕΚΠΑ και μεταπτυχιακό φοιτητή Μαθηματικών ΕΑΠ.
  4. «Μαθηματικοί γρίφοι, κρυπτογράφηση, αποκρυπτογράφηση», από τον κ.Κωνσταντίνο Μπραζίτικο, Πτυχιούχο Σχολής Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, με μεταπτυχιακό στα Υπολογιστικά Εφαρμοσμένα Μαθηματικά, Εδιμβούργο, Σκωτία και με διδακτορικό στην Κρυπτογραφία.
  5. «Γνωριμία με τον Αίσωπο: Ο ποντικός του αγρού και ο ποντικός της πόλης», με την κ.Κλεοπάτρα Αποστολοπούλου, Πτυχιούχο Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας  του ΕΚΠΑ.
  6. «Συχνά λάθη στην εκφορά του προφορικού λόγου», με την δ.Σοφία Φούντα, Δασκάλα, Πτυχιούχο του Παιδαγωγικού Τμήματος Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και μεταπτυχιακό στην Εκπαιδευτική Ψυχολογία, Πανεπιστήμιο Νεάπολης Πάφου.
  7. Εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Το καλό και το κακό, το φως και το σκοτάδι» από την κ.Βαρβάρα Κουκουτσέλου, Δικηγόρο, Πτυχιούχο Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
  8. «Μαθήματα εθνικής αυτογνωσίας – 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση του 1821» από την κ. Γιώτα Κουκουτσέλου, Φιλόλογο -Θεολόγο Καθηγήτρια, πτυχιούχο του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας και του Τμήματος Θεολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με μεταπτυχιακό στη Βυζαντινή Ιστορία.
  9. «Παραδοσιακοί χοροί» από την κ.Ανθή Σταυριανοπούλου, πτυχιούχο του Τμήματος Αγγλικής Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
  1.  «Μουσικοκινητική, θεατρικό και βιωματικό παιχνίδι», «Γνωριμία με το σαξόφωνο» «Τα ζώα του δάσους», από την δ.Άννα Στέλλα, Νηπιαγωγό,  Πτυχιούχο Παιδαγωγικού Τμήματος του ΕΚΠΑ και ειδίκευση στο μουσικοπαιδαγωγικό σύστημα ORFF.
  2. «Βασικές αρχές πρώτων βοηθειών», από την δ. Σαραντία Χατζοπούλου, Φοιτήτρια Μαιευτικής.
  3. «Αθλητική παιδεία», από τον κ.Ραφαήλ Μανέτα, Φυσικοθεραπευτή και Ναυαγοσώστη.
  4. «Μαθαίνω την πίστη μου», «Διαχειρίζομαι το θυμό μου», «Μύθοι του Αισώπου:Ο λαγός και η χελώνα, Η αλεπού κι ο κόρακας», «Γνωριμία με τον Καραγκιόζη», από τον π.Καλλίνικο Μαυρολέοντα, συνταξ. Δάσκαλο, πτυχιούχο της Μαρασλείου Παιδαγωγικής Ακαδημίας Αθηνών και του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του ΕΚΠΑ.

Ελπίζουμε να έμειναν ευχαριστημένα και τα παιδιά μας κι εσείς!  Εμείς θα κάνουμε και πάλι τον απολογισμό μας, θα εκτιμήσουμε τα δυνατά και τα αδύνατα σημεία μας, θα καταθέσουμε τις προτάσεις μας και θα δεχθούμε τις δικές σας, γιατί πιστεύουμε πολύ σ’αυτήν την ιδέα!

            Ήταν πολύ σημαντική εμπειρία και για τους εκπαιδευτικούς και για τα παιδιά μας, μια ξεχωριστή ευκαιρία ν’ακούσουν, να μάθουν και να ζήσουν κάτι διαφορετικό απ’ ό,τι μαθαίνουν στο Σχολείο τους κι όλ’ αυτά μέσα στο κατακαλόκαιρο! Με χαρά θα περιμένουμε και τις δικές σας παρατηρήσεις!

Ευχαριστούμε όλους σας για το ενδιαφέρον σας για τα παιδιά σας, την εμπιστοσύνη που μας δείξατε, τα κεράσματα που μας προσφέρατε, τη συνέχιση του πνευματικού και εκπαιδευτικού του ρόλου του Σχολείου μας στη μικρή κοινωνία του νησιού μας!

Ευχαριστώ πολύ  ιδιαιτέρως όλους τους Εκπαιδευτικούς, τους Δασκάλους και τις Δασκάλες και τους πρώην μαθητές μου, για την πολύτιμη και καθοριστική συμμετοχή τους στη λειτουργία αυτού του Σχολείου! Χωρίς εκείνους, χωρίς τα παιδιά μας, χωρίς εσάς, δε θα μπορούσε να γίνει τίποτε!

Πολλές ευχαριστίες και στους βοηθούς μας, στα παιδιά μας, μαθητές και μαθήτριες Γυμνασίου και Λυκείου του χωριού μας, Ελένη, Μαρία και Ειρήνη Μαστρολέων, Μαρία Κωνσταντινίδη, Γεωργία Πρωτόπαπα, Καλλιόπη Πέρου, Πόπη Αλεξιάδη, Μαρία Μπέλεση και Στέφανο, Πορφύριο και Βαρβάρα Κωττάκη, από τον Ωρωπό Αττικής, για την πολύτιμη συμπαράσταση και αποτελεσματική βοήθειά τους!

Ας μας έχει ο Θεός καλά, να οργανώσουμε ακόμη καλύτερα και το επόμενο θερινό Σχολείο του 2021! Καλό υπόλοιπο Καλοκαίρι! Καλή πρόοδο στα παιδιά μας! Ο Θεός να ευλογεί τη ζωή και τα έργα όλων μας!

 Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ

π.Καλλίνικος Μαυρολέων

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Πρόγραμμα ἀκολουθιῶν Σεπτεμβρίου 2020

Εικόνα | Posted on by | Σχολιάστε